Shloka 25
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
सतं गत्वा क्षणेनैव पर्वतं वचनात् पितु: । अमुज्चन्महतीं शाखां सस्वनं तत्र खेचर:,पिताके आदेशसे क्षणभरमें उस पर्वतपर पहुँचकर उन्होंने वह विशाल शाखा वहीं छोड़ दी। गिरते समय उससे बड़ा भारी शब्द हुआ
sataṁ gatvā kṣaṇenaiva parvataṁ vacanāt pituḥ | amuñcan mahatīṁ śākhāṁ sasvanaṁ tatra khecaraḥ ||
باپ کے حکم کے مطابق وہ آسمان میں اڑنے والا پل بھر میں اس پہاڑ پر جا پہنچا اور وہاں ایک عظیم شاخ چھوڑ دی؛ گرتے وقت اس سے بڑا ہی ہولناک شور اٹھا۔
कश्यप उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prompt obedience and faithful execution of a legitimate instruction—acting swiftly and without hesitation when duty is clear.
A sky-ranging being, following his father’s command, reaches a mountain instantly and drops a massive branch there; its fall produces a loud, resonant crash.