Droṇa’s Ācārya-Dakṣiṇā: Capture of Drupada and Division of Pāñcāla (द्रोण-आचार्यदक्षिणा)
एवं स धारतराष्ट्रां क्ष स्पर्धभानो वृकोदर: । अप्रियेडतिष्ठदत्यन्तं बाल्यान्न द्रोहचेतसा
evaṃ sa dhārtarāṣṭrāṃś ca spardhamāno vṛkodaraḥ | apriyeṣv atiṣṭhad atyantaṃ bālyān na drohacetasā ||
یوں وِرکودر (بھیم) بھی دھرتراشٹر کے بیٹوں سے مقابلہ کرتے ہوئے اُن کے لیے نہایت ناپسندیدہ کاموں میں سختی سے لگا رہتا تھا؛ مگر کوروؤں کے خلاف اس کے دل میں عداوت نہ تھی—وہ محض بچپن کی طبیعت سے ایسا کرتا تھا، دغا و دشمنی کی نیت سے نہیں۔
वैशम्पायन उवाच
The verse distinguishes outwardly harsh or provocative behavior from inner intention: ethical judgment should consider whether an act arises from malice (droha) or from immaturity (bālya).
Vaiśampāyana describes Bhīma’s boyhood conduct among the Kauravas: he often engaged in rivalry and did things they disliked, but this was not driven by hatred—rather, it was the impulsiveness of youth.