Shloka 5
Adhyāya 125: Raṅga-pradarśana — Arjuna’s Entry and Astric Demonstration (रङ्गप्रदर्शनम्)
प्रहृष्मनसं तत्र विचरन्तं यथामरम् । त॑ माद्रयनुजगामैका वसनं बिभ्रती शुभम्,वे मनमें हर्षोल्लास भरकर देवताकी भाँति वहाँ विचर रहे थे। उस समय माद्री सुन्दर वस्त्र पहने अकेली उनके पीछे-पीछे जा रही थी
prahṛṣṭamanasaṃ tatra vicarantaṃ yathāmaram | taṃ mādrī anujagāmaikā vasanaṃ bibhratī śubham ||
وہاں وہ خوشی سے لبریز دل کے ساتھ گویا دیوتا کی طرح گھوم رہا تھا۔ اُس وقت مادری، مبارک و خوب صورت لباس پہنے، تنہا اُس کے پیچھے پیچھے چل رہی تھی۔
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights inner disposition and conduct: a joyful, elevated mind is portrayed as godlike, and Mādrī’s solitary following in auspicious attire reflects attentive companionship and respectful service within a royal-ethical setting.
A man is described as moving about happily, compared to an immortal; Mādrī, dressed in fine clothing, follows him alone, indicating her presence as an attendant companion in that moment.