Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
तार्कष्यक्षारिष्टनेमि श्व॒ गरुडश्षासितध्वज: । अरुणश्षारुणिश्लैव वैनतेया व्यवस्थिता:,ताक्ष्य और अरिष्टनेमि, गरुड एवं असितध्वज, अरुण तथा आरुणि--विनताके ये पुत्र भी उस उत्सवमें उपस्थित थे
Vaiśampāyana uvāca: tārkṣyaś cāriṣṭanemiś ca garuḍaś cāsitadhvajaḥ | aruṇaś cāruṇiś caiva vainateyā vyavasthitāḥ ||
وَیشَمپایَن نے کہا—تارکشیہ اور اَرِشٹَنیمی، سفید گَرُڑ اور اَسِت دھوج، نیز اَرُون اور آرُونی—وِنَتا کے یہ بیٹے بھی اُس عظیم جشن میں حاضر تھے اور اپنے اپنے مقام پر باقاعدہ مقرر تھے۔
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic order in a public-sacred setting: even powerful celestial figures take their proper places, reflecting respect for protocol, hierarchy, and communal harmony.
Vaiśampāyana lists notable Vainateyas—figures connected to Vinatā, including Garuḍa and Aruṇa—stating that they were present and positioned at the ongoing grand celebration/assembly.