Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
इत्युक्त: कौरवो राजा वासवेन महात्मना
ity uktaḥ kauravo rājā vāsavena mahātmanā |
واسَو (اِندر) کے یوں کہنے پر دھرماتما کوروَنندن راجا پانڈو نہایت مسرور ہوا۔ دیوراج کے کلمات یاد کر کے اس نے کُنتی سے کہا—“اے کل्यাণی! تمہارے ورت کا آئندہ نتیجہ نہایت مبارک ہوگا۔ دیوتاؤں کے مالک اِندر ہم سے خوش ہے اور تمہارے سنکلپ کے مطابق تمہیں ایک بہترین بیٹا عطا کرنا چاہتا ہے—جو فوقِ انسانی کارنامے کرنے والا، نامور، دشمنوں کو دبانے والا، سیاست و تدبیر میں دانا، بلند ہمت، سورج کی مانند تاباں، ناقابلِ مغلوب، عمل میں پرجوش اور دیدار میں حیرت انگیز ہوگا۔”
शक्र उवाच
The passage emphasizes that sincere vows (vrata) and steadfast resolve (saṅkalpa), aligned with dharma, are believed to yield auspicious results, and that ideal rulership values ethical prudence (nīti), self-mastery, and the welfare of the lineage.
Indra (Śakra/Vāsava) has spoken to the Kuru-line king Pāṇḍu. Pāṇḍu, pleased and mindful of Indra’s assurance, turns to Kuntī and foretells that her vow will bear a divinely granted, extraordinary son endowed with royal and heroic virtues.