Mādhayameśvara-māhātmya — Vyāsa at Mandākinī and the Pāśupata Vision
संनिहत्यामुपस्पृश्य राहुग्रस्ते दिवाकरे / यत् फलं लभते मर्त्यस्तस्माद् दशगुणं त्विह
saṃnihatyāmupaspṛśya rāhugraste divākare / yat phalaṃ labhate martyastasmād daśaguṇaṃ tviha
راہو سے گرست سورج (گرہن) کے وقت سنّہِتی کے سنگم پر پانی چھو کر جو پھل انسان پاتا ہے، یہاں وہی ثواب دس گنا ہو جاتا ہے۔
Traditional Purāṇic narrator (instructional voice within the Kurma Purana’s dharma section)
Primary Rasa: adbhuta
Secondary Rasa: shanta
Indirectly: it emphasizes dharmic timing and purification (śauca) as supports for inner clarity; the verse focuses on karmic merit rather than defining Ātman explicitly.
It highlights śauca (purificatory discipline) through upaspṛśya—ritual water-touch/ablution at an eclipse-junction—an external aid that, in Kurma Purana’s broader synthesis, complements inner yogic restraint and devotion.
Not directly; the verse is a dharma-vidhi about eclipse purification. In the Kurma Purana’s wider Shaiva–Vaishnava synthesis, such observances are framed as universally meritorious regardless of sectarian focus.