Viśukra–Viṣaṅga-vadha (The Slaying of Viśukra and Viṣaṅga) — Lalitopākhyāna
अथ श्रीललितावामहस्ताङ्गुष्टनखादितः / प्रज्वलन्भार्गवो रामः सक्रोधः सिंहनादवान्
atha śrīlalitāvāmahastāṅguṣṭanakhāditaḥ / prajvalanbhārgavo rāmaḥ sakrodhaḥ siṃhanādavān
پھر شری للیتا کے بائیں ہاتھ کے انگوٹھے کے ناخن کے لمس سے بھارگو راما بھڑک اٹھے؛ غضب میں شیر کی دھاڑ بلند کی۔