Shloka 4
Diti’s Puṁsavana Vow, Indra’s Intervention, and the Birth of the Maruts
धातु: कुहू: सिनीवाली राका चानुमतिस्तथा । सायं दर्शमथ प्रात: पूर्णमासमनुक्रमात् ॥ ३ ॥ अग्नीन् पुरीष्यानाधत्त क्रियायां समनन्तर: । चर्षणी वरुणस्यासीद्यस्यां जातो भृगु: पुन: ॥ ४ ॥
dhātuḥ kuhūḥ sinīvālī rākā cānumatis tathā sāyaṁ darśam atha prātaḥ pūrṇamāsam anukramāt
دھاتا کی چار بیویاں تھیں: کُہو، سِنیوالی، راکا اور اَنومتی؛ ان سے بالترتیب سایم، درش، پراتَہ اور پُورنماس نام کے بیٹے پیدا ہوئے۔ پھر وِدھاتا نے کریا کے بطن سے پُریشْیَ نام کے پانچ اگنی دیوتا پیدا کیے۔ ورُن کی بیوی چرشنِی تھی؛ اسی کے بطن سے برہما پُتر بھِرگو نے دوبارہ جنم لیا۔
FAQs
In this verse, Purīṣya refers to specific sacrificial fires installed as part of a Vedic rite; Śukadeva notes that the performer established these fires immediately to proceed with the ritual properly.
The verse links the ritual timing to a particular tithi (lunar day) associated with Varuṇa, noting its traditional significance—being a day on which Bhṛgu is said to have been born—thereby situating the narrative within Vedic calendrical and ritual context.
It highlights discipline and proper order in sacred practice—doing spiritual duties promptly and with attention to time, method, and reverence—whether through daily sādhana, vrata, or worship.