Srimad Bhagavatam — Prathama Skandha, Shloka 13
Parīkṣit Confronts Kali; Dharma and Bhūmi Lament Kṛṣṇa’s Departure
तत्र तत्रोपशृण्वान: स्वपूर्वेषां महात्मनाम् । प्रगीयमाणं च यश: कृष्णमाहात्म्यसूचकम् ॥ १३ ॥ आत्मानं च परित्रातमश्वत्थाम्नोऽस्त्रतेजस: । स्नेहं च वृष्णिपार्थानां तेषां भक्तिं च केशवे ॥ १४ ॥ तेभ्य: परमसन्तुष्ट: प्रीत्युज्जृम्भितलोचन: । महाधनानि वासांसि ददौ हारान् महामना: ॥ १५ ॥
tatra tatropaśṛṇvānaḥ sva-pūrveṣāṁ mahātmanām pragīyamāṇaṁ ca yaśaḥ kṛṣṇa-māhātmya-sūcakam
بادشاہ جہاں جہاں گئے، وہاں وہ اپنے عظیم اسلاف کی شہرت اور بھگوان شری کرشن کی عظمت ظاہر کرنے والی لیلاؤں کے گیت مسلسل سنتے رہے۔ انہوں نے یہ بھی سنا کہ اشوتھاما کے استر کے تیز سے خود پر بھگوان نے حفاظت کی، اور کیشو کی بھکتی کے سبب وِرِشنی اور پارتھوں میں گہرا س्नेہ تھا۔ ایسے گانے والوں سے بادشاہ نہایت خوش ہوئے؛ محبت سے پھیلی آنکھوں کے ساتھ اس فیاض نے قیمتی ہار اور لباس وغیرہ عطا کیے۔
Kings and great personalities of the state are presented with welcome addresses. This is a system from time immemorial, and Mahārāja Parīkṣit, since he was one of the well-known emperors of the world, was also presented with addresses of welcome in all parts of the world as he visited those places. The subject matter of those welcome addresses was Kṛṣṇa. Kṛṣṇa means Kṛṣṇa and His eternal devotees, as the king means the king and his confidential associates.