Rahūgaṇa Meets Jaḍa Bharata: The Shaking Palanquin and the Teaching Beyond Body-Identity
अहं च योगेश्वरमात्मतत्त्व- विदां मुनीनां परमं गुरुं वै । प्रष्टुं प्रवृत्त: किमिहारणं तत् साक्षाद्धरिं ज्ञानकलावतीर्णम् ॥ १९ ॥
ahaṁ ca yogeśvaram ātma-tattva- vidāṁ munīnāṁ paramaṁ guruṁ vai praṣṭuṁ pravṛttaḥ kim ihāraṇaṁ tat sākṣād dhariṁ jñāna-kalāvatīrṇam
میں آپ کو یوگیشور اور آتم تتّو کے جاننے والے مُنیوں میں سب سے برتر گرو مانتا ہوں۔ آپ لوک-ہت کے لیے نازل ہوئے ہیں اور علم کی کلیات کے اوتار، ساکشاد ہری—کپیل دیو—کے نمائندہ ہیں۔ اس لیے، اے گرو دیو، میں پوچھتا ہوں: اس دنیا میں سب سے محفوظ پناہ کیا ہے؟
As Kṛṣṇa confirms in Bhagavad-gītā :
This verse identifies Lord Hari Himself as the supreme guru of the munis who know ātma-tattva, because He is the direct source of spiritual knowledge.
He highlights that genuine understanding comes by sincerely questioning the highest authority—Hari, the master of yoga and knowledge—about the true cause behind one’s condition and experience.
Instead of guessing the meaning of life’s difficulties, cultivate humble inquiry into self-realization—seeking guidance from authentic spiritual sources centered on Hari and ātma-tattva.