Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 3
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
क्रथस्य कुन्ति: पुत्रोऽभूद्वृष्णिस्तस्याथ निर्वृति: । ततो दशार्हो नाम्नाभूत् तस्य व्योम: सुतस्तत: ॥ ३ ॥ जीमूतो विकृतिस्तस्य यस्य भीमरथ: सुत: । ततो नवरथ: पुत्रो जातो दशरथस्तत: ॥ ४ ॥
krathasya kuntiḥ putro ’bhūd vṛṣṇis tasyātha nirvṛtiḥ tato daśārho nāmnābhūt tasya vyomaḥ sutas tataḥ
کَرَتھ کا بیٹا کُنتی تھا؛ کُنتی کا بیٹا وِرِشْنی؛ وِرِشْنی کا بیٹا نِروِرتی؛ اور نِروِرتی کا بیٹا دَشارْہ کہلایا۔ دَشارْہ سے ویوم، ویوم سے جیموت، جیموت سے وِکرتی، وِکرتی سے بھیم رَتھ، بھیم رَتھ سے نَو رَتھ، اور نَو رَتھ سے دَشَرَتھ پیدا ہوا۔
FAQs
In Canto 9, Chapter 24, Śukadeva traces the Vṛṣṇi line through Kratha → Kunti → Vṛṣṇi, continuing the genealogy that culminates in Lord Kṛṣṇa’s dynasty.
He is narrating the Yadu-vaṁśa (dynasty of Yadu) to show the sacred historical lineage in which Lord Kṛṣṇa appears, establishing continuity of dharma and divine descent.
It teaches reverence for spiritual heritage: remembering saintly lineages and sacred history strengthens faith (śraddhā) and anchors one’s practice in an authentic tradition.