Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 16
The Yadu–Vṛṣṇi–Andhaka Genealogies and the Purpose of Kṛṣṇa’s Advent
आसङ्ग: सारमेयश्च मृदुरो मृदुविद् गिरि: । धर्मवृद्ध: सुकर्मा च क्षेत्रोपेक्षोऽरिमर्दन: ॥ १६ ॥ शत्रुघ्नो गन्धमादश्च प्रतिबाहुश्च द्वादश । तेषां स्वसा सुचाराख्या द्वावक्रूरसुतावपि ॥ १७ ॥ देववानुपदेवश्च तथा चित्ररथात्मजा: । पृथुर्विदूरथाद्याश्च बहवो वृष्णिनन्दना: ॥ १८ ॥
āsaṅgaḥ sārameyaś ca mṛduro mṛduvid giriḥ dharmavṛddhaḥ sukarmā ca kṣetropekṣo ’rimardanaḥ
ان بارہ کے نام یہ تھے: آسنْگ، سارمَیَہ، مِردُر، مِردُوِت، گِری، دھرم وِردھ، سُکَرما، کْشیتروپیکْش، اَریمرْدن، شترُگھن، گندھماد اور پرتِباہُو۔ ان کی ایک بہن سُچارا نام کی تھی۔ اَکرور کے دو بیٹے دیوَوان اور اُپَدیو تھے۔ چِتررتھ کے بھی پرتھو اور وِدورَتھ وغیرہ بہت سے بیٹے ہوئے، جو سب وِرِشنی-वंش کے نامور تھے۔
FAQs
This verse is part of the Bhagavatam’s genealogical narration, preserving the sacred lineage (vaṁśa) connected to Lord Krishna’s family and the Yadu-Vṛṣṇi dynasties.
Śukadeva Gosvāmī is speaking to King Parīkṣit, continuing the dynastic account within the Ninth Canto.
They encourage remembrance of the Lord’s divine associates and reinforce that spiritual history is preserved through disciplined hearing (śravaṇam) and faithful transmission.