Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 20
Rantideva’s Supreme Charity and the Hastī Lineage
Hastināpura and Pañcāla Origins
गर्गाच्छिनिस्ततो गार्ग्य: क्षत्राद् ब्रह्म ह्यवर्तत । दुरितक्षयो महावीर्यात् तस्य त्रय्यारुणि: कवि: ॥ १९ ॥ पुष्करारुणिरित्यत्र ये ब्राह्मणगतिं गता: । बृहत्क्षत्रस्य पुत्रोऽभूद्धस्ती यद्धस्तिनापुरम् ॥ २० ॥
gargāc chinis tato gārgyaḥ kṣatrād brahma hy avartata duritakṣayo mahāvīryāt tasya trayyāruṇiḥ kaviḥ
گرگ سے شِنی، اور شِنی سے گارگیہ پیدا ہوا۔ گارگیہ اگرچہ کشتری تھا، پھر بھی اُس سے برہمنوں کی نسل جاری ہوئی۔ مہاویریہ سے دُریتَکشَی ہوا؛ اُس کے بیٹے تریّیارُنی، کَوی اور پُشکرارُنی تھے—کشتری خاندان میں جنم لے کر بھی انہوں نے برہمن کا مقام پایا۔ برہتکشترا کا بیٹا ہستی ہوا جس نے ہستناپور بسایا۔
FAQs
This verse states that from the kṣatriya line (through Garga–Śini–Gārgya), brahminical spiritual potency and Vedic wisdom manifested, showing that spiritual qualification can appear by divine arrangement beyond birth alone.
Trayyaruṇi is listed as a notable sage-poet born in this dynasty, highlighting how saintly seers and Vedic learning appear within royal genealogies described by Śukadeva.
It encourages honoring genuine spiritual qualities—learning, character, and devotion—wherever they appear, rather than judging solely by external background.