Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 20
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Meets Lord Śiva: Devotee as Living Tīrtha and the Lord’s Māyā
ब्राह्मणा: साधव: शान्ता नि:सङ्गा भूतवत्सला: । एकान्तभक्ता अस्मासु निर्वैरा: समदर्शिन: ॥ २० ॥ सलोका लोकपालास्तान् वन्दन्त्यर्चन्त्युपासते । अहं च भगवान् ब्रह्मा स्वयं च हरिरीश्वर: ॥ २१ ॥
brāhmaṇāḥ sādhavaḥ śāntā niḥsaṅgā bhūta-vatsalāḥ ekānta-bhaktā asmāsu nirvairāḥ sama-darśinaḥ
جو برہمن سادھو، ہمیشہ پُرامن، بےتعلّق، تمام جانداروں پر مہربان، ہماری طرف یکسو بھکتی رکھنے والے، بےکینہ اور یکساں نظر والے ہیں—تمام لوکوں کے باشندے اور لوک پال دیوتا اُن کی بندگی، پوجا اور خدمت کرتے ہیں؛ اور میں، بھگوان برہما، اور خود ایشور ہری بھی۔
FAQs
This verse lists key qualities: peacefulness, detachment, compassion to all beings, one-pointed devotion to the Lord, freedom from enmity, and equal vision.
Krishna highlights that genuine brahmanas and sadhus embody pure bhakti and universal compassion, making them exemplary worshipers and guides for society.
Cultivate devotion, reduce attachment, practice kindness to all beings, and consciously avoid hatred—seeing every living entity as part of the Lord’s creation.