Rājasūya: Agrapūjā for Kṛṣṇa and the Slaying (and Liberation) of Śiśupāla
हैमा: किलोपकरणा वरुणस्य यथा पुरा । इन्द्रादयो लोकपाला विरिञ्चिभवसंयुता: ॥ १३ ॥ सगणा: सिद्धगन्धर्वा विद्याधरमहोरगा: । मुनयो यक्षरक्षांसि खगकिन्नरचारणा: ॥ १४ ॥ राजानश्च समाहूता राजपत्न्यश्च सर्वश: । राजसूयं समीयु: स्म राज्ञ: पाण्डुसुतस्य वै । मेनिरे कृष्णभक्तस्य सूपपन्नमविस्मिता: ॥ १५ ॥
haimāḥ kilopakaraṇā varuṇasya yathā purā indrādayo loka-pālā viriñci-bhava-saṁyutāḥ
یَجْن کے برتن سونے کے تھے، جیسے قدیم زمانے میں بھگوان ورُن کے راجسوئے میں تھے۔ اندر وغیرہ لوک پال، برہما اور شِو سمیت؛ اپنے گنوں کے ساتھ سدھّ اور گندھرو؛ ودیادھر، مہاورگ (عظیم ناگ)، مُنی، یکش و راکشس، آسمانی پرندے، کنّرن اور چارن؛ نیز زمین کے راجے اور ان کی رانیان—سب سمتوں سے پانڈو پتر راجا یدھشٹھِر کے راجسوئے میں آ پہنچے۔ کرشن بھکت کے لیے یہ شان بالکل مناسب تھی، اس لیے وہ ذرا بھی حیران نہ ہوئے۔
Mahārāja Yudhiṣṭhira was universally famous as a great devotee of Lord Kṛṣṇa, and thus nothing was impossible for him.
This verse shows the extraordinary stature of Yudhiṣṭhira’s Rājasūya: even cosmic rulers like Indra, along with Brahmā and Śiva, attended, and opulent ritual paraphernalia was present.
Śukadeva describes their attendance as part of the universal recognition of the sacrifice’s legitimacy and grandeur under Yudhiṣṭhira’s dharmic rule, in the presence of Śrī Kṛṣṇa.
Honor sacred duty with sincerity and reverence—when actions are aligned with dharma and devotion, they naturally attract respect, support, and auspicious outcomes.