Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 3
The Lord Appears to the Devas and Instructs the Truce; Mandara Is Brought for Churning
विरिञ्चो भगवान्दृष्ट्वा सह शर्वेण तां तनुम् । स्वच्छां मरकतश्यामां कञ्जगर्भारुणेक्षणाम् ॥ ३ ॥ तप्तहेमावदातेन लसत्कौशेयवाससा । प्रसन्नचारुसर्वाङ्गीं सुमुखीं सुन्दरभ्रुवम् ॥ ४ ॥ महामणिकिरीटेन केयूराभ्यां च भूषिताम् । कर्णाभरणनिर्भातकपोलश्रीमुखाम्बुजाम् ॥ ५ ॥ काञ्चीकलापवलयहारनूपुरशोभिताम् । कौस्तुभाभरणां लक्ष्मीं बिभ्रतीं वनमालिनीम् ॥ ६ ॥ सुदर्शनादिभि: स्वास्त्रैर्मूर्तिमद्भिरुपासिताम् । तुष्टाव देवप्रवर: सशर्व: पुरुषं परम् । सर्वामरगणै: साकं सर्वाङ्गैरवनिं गतै: ॥ ७ ॥
viriñco bhagavān dṛṣṭvā saha śarveṇa tāṁ tanum svacchāṁ marakata-śyāmāṁ kañja-garbhāruṇekṣaṇām
برہما نے شیو کے ساتھ بھگوان کے اُس دِویہ روپ کو دیکھا—سفّاک کی طرح شفاف، مرکت کی مانند ش्याम، کنول کے گربھ جیسی سرخی لیے آنکھیں؛ پگھلے سونے جیسے پیلے ریشمی (کوشَیَ) لباس میں ملبوس؛ مسرور و دلکش سراپا، خوش رو اور خوبصورت بھنوؤں والے۔ سر پر قیمتی جواہرات سے جڑا تاج، بازوؤں میں کییور؛ کانوں کے زیور کی چمک سے روشن رخسار اور کنول سا چہرہ۔ کمر میں کمر بند، ہاتھوں میں کنگن، سینے پر ہار، پاؤں میں نُوپور؛ گلے میں کوستبھ منی، بنمالا، ساتھ میں لکشمی دیوی؛ اور سُدرشن وغیرہ دِویہ ہتھیار مورتیمان ہو کر خدمت میں تھے۔ یہ روپ دیکھتے ہی برہما، شیو اور سب دیوتا ساشٹانگ پرنام کرتے ہوئے زمین پر گر پڑے۔
FAQs
These verses describe the Supreme Lord’s radiant form—emerald-hued, lotus-red-eyed, dressed in shining silk and gold-like brilliance—adorned with crown, earrings, ornaments, the Kaustubha jewel with Lakṣmī on His chest, and worshiped by His personified weapons like Sudarśana.
Seeing the Supreme Person directly, Brahmā and Śiva—along with all the demigods—prostrated fully, acknowledging Him as the ultimate shelter and the one worthy of supreme worship, then offered hymns in devotion.
The passage teaches humble surrender: even the greatest cosmic authorities bow to the Supreme Lord, reminding a practitioner to cultivate reverence, gratitude, and wholehearted devotion rather than pride in position or ability.