यं तु मन्येत कृतार्थो मे दण्डं गृह्णीयादमित्राटव्यभूम्यनृतुषु वा वासयेदफलं वा कुर्यादिति दण्डव्यासङ्गापदेशेन नैनमनुगृह्णीयात् ॥ कZ_०७.८.२८ ॥
yaṃ tu manyeta kṛtārtho me daṇḍaṃ gṛhṇīyād amitrāṭavībhūmyanṛtuṣu vā vāsayed aphalaṃ vā kuryād iti daṇḍavyāsaṅgāpadeśena nainam anugṛhṇīyāt.
لیکن جسے بادشاہ ‘کرتارتھ/مطمئن’ سمجھے—جو دَṇḍa (زورِ اقتدار/تعزیری اختیار) اپنے ہاتھ میں لے لے، یا دشمن کے علاقے/جنگل/سرحدی زمین میں بےموسم ٹھہرایا جائے، یا بےثمر ہو جائے—ایسے شخص پر ‘دَṇḍa-ویاسنگ’ (دَṇḍa میں حد سے زیادہ لگاؤ/الجھن) کا بہانہ بنا کر مزید عنایت نہ کی جائے۔
To limit a potentially dangerous subordinate’s access to coercive resources while keeping the decision politically defensible (a neutral bureaucratic reason rather than open suspicion).
(1) appropriation of coercive power, (2) harmful/inefficient deployments (enemy/forest/untimely season), and (3) strategic unproductiveness.