लब्धलाभापगमने यस्यामित्रो लाभेन शक्त्या हीनः स पार्ष्णिग्राहोऽतिसंधत्ते यस्य वा यातव्यः शत्रोर्विग्रहापकारसमर्थः स्यात् ॥ कZ_०७.१३.२१ ॥
labdhalābhāpagamane yasyāmitro lābhena śaktyā hīnaḥ sa pārṣṇigrāho 'tisaṃdhatte yasya vā yātavyaḥ śatror vigrahāpakārasamarthaḥ syāt
جب پہلے سے حاصل شدہ فائدے کے ہاتھ سے نکل جانے کا اندیشہ ہو، تو ان فائدوں کے سبب وسائل اور قوت میں کمزور ہو چکا دشمن جس بادشاہ کا ہو، اس کے خلاف پَارْشْنِگْراہ (پیچھے کا دشمن) ‘اَتِسَنْدھی’ کرتا ہے۔ اسی طرح، جس بادشاہ کا یاتَوْیَ (جس پر چڑھائی مقصود ہو) دشمن کے خلاف جنگ اور ضرر رساں کارروائیوں کے ذریعے نقصان پہنچانے کی صلاحیت رکھتا ہو، تب بھی وہ اتسندھی کرتا ہے۔
A moment when the primary enemy is weakened and the king’s gains are unstable, or when the king’s intended target can effectively damage that enemy through war—creating an exploitable imbalance.