Previous Sutra
Next Sutra

Sutra 2

शासनप्रधाना हि राजानः तन्मूलत्वात्संधिविग्रहयोः ॥ कZ_०२.१०.०२ ॥

śāsanapradhānā hi rājānaḥ tanmūlatvāt saṃdhivigrahayoḥ

بادشاہ بنیادی طور پر شاسن (حکم کے ذریعے حکمرانی) سے متعین ہوتے ہیں، کیونکہ صلح/معاہدہ اور جنگ (سندھی وِگرہ) کی بنیاد اسی اختیار پر ہے۔

शासन-प्रधानाḥthose whose chief basis is शासन (rule/administration)
शासन-प्रधानाḥ:
TypeNoun (compound adjective)
Rootशासन; प्रधान
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-बहुवचन; विशेषण (राजानः इति विशेष्यस्य)
हिindeed, for
हि:
TypeParticle
Rootहि
Formनिपात; हेत्वर्थ/निश्चयार्थ
राजानःkings, rulers
राजानः:
TypeNoun
Rootराजन्
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा-बहुवचन
तत्-मूलत्वात्because of having that as the root/basis
तत्-मूलत्वात्:
TypeNoun (abstract)
Rootतद्; मूल; त्व
Formनपुंसकलिङ्ग, पञ्चमी-एकवचन; हेतौ (कारणार्थे)
सन्धि-विग्रहयोःof peace (treaty) and war (hostility)
सन्धि-विग्रहयोः:
TypeNoun (dual)
Rootसन्धि; विग्रह
Formपुंलिङ्ग, षष्ठी-द्विवचन (सम्बन्धे)
R
rājā (king)
Ś
śāsana (command)
S
saṃdhi (treaty)
V
vigraha (war)

FAQs

That the king’s defining function is issuing binding commands; diplomacy (treaties) and conflict (war) derive from this executive authority.

It frames saṃdhi and vigraha as outcomes of sovereign command—i.e., foreign policy is an extension of internal authority and administrative capacity.