
Mahīṣadaitya-devāsura-yuddhaḥ
Mythic-Historiography (Devāsura Warfare Narrative)
Sa balangkas ng pagtuturo nina Varāha at Pṛthivī, isinasalaysay ang malawakang digmaan ng mga deva at asura bilang babala sa puwersang gumugulo sa kaayusang kosmiko. Inilarawan si Mahiṣadaitya, ang makapangyarihang asurang nag-iiba-anyo, na sumakay sa nagngangalit na elepante, tumungo sa Meru, at sinalakay ang lungsod ni Indra. Tumugon ang mga deva sa pagkuha ng sandata at sasakyan, at sumiklab ang magulong labanan. Pinangalanan ang mga pangkat ng daitya at inatasang salakayin ang mga Vasu, Āditya, at Rudra nang sunod-sunod, habang si Mahiṣa mismo ay sumugod kay Indra, pinalakas ng biyaya ni Brahmā na halos di-masugatan. Bagaman malaki ang pinsalang idinulot ng mga deva sa mga asura, napuruhan din ang mga deva at sa tindi ng panganib ay umurong sila sa Brahmaloka, hudyat ng pansamantalang pagkaputol ng pananggalang na balanse na nagbabanta sa katatagan ni Pṛthivī.
Verse 1
श्रीवराह उवाच । ततो महिषदैत्यस्तु कामरूपी महाबलः । मत्तहस्तिनमारुह्य यियासुर्मेरुपर्वतम् ॥
Sinabi ni Śrī Varāha: Pagkaraan nito, ang mahīṣa-daitya, na nakapag-aanyo ayon sa nais at may dakilang lakas, ay sumakay sa isang lasing na elepante, na naglalayong tumungo sa Bundok Meru.
Verse 2
कालः कृतान्तो रक्ताक्षो हरणो मित्रहाऽनिलः । यज्ञहा ब्रह्महा गोग्घ्नः स्त्रीघ्नः संवर्त्तकस्तथा ॥
Sina Kāla, Kṛtānta, Raktākṣa, Haraṇa, Mitrahā, at Anila; gayundin sina Yajñahā, Brahmahā, Goghna, Strīghna, at Saṃvarttaka—ito ang mga pinunong daitya na pinangalanan.
Verse 3
इत्येते दश चैकाश्च दैत्येन्द्रा युद्धदुर्मदाः । यथासंख्येन रुद्रांस्तु दुद्रुवुर्भीमविक्रमाः ॥
Kaya ang sampu at isa pang mga pinunong daitya na ito, palalong-palalo sa digmaan, ay sumalakay sa mga Rudra ayon sa pagkakasunod, taglay ang nakapanghihilakbot na tapang.
Verse 4
शेषान् देवान् शेषदैत्या यथायोगमुपाद्रवन् । स्वयं महिषदैत्यस्तु इन्द्रं दुद्राव वेगितः ॥
Ang natitirang mga daitya ay sumalakay sa natitirang mga deva ayon sa nararapat na katapat; at ang mahīṣa-daitya mismo, mabilis at may matinding sigla, ay sumugod kay Indra.
Verse 5
स चापि बलवान् दैत्यो ब्रह्मणो वरदर्पितः । अवध्यः पुरुषेणाजौ यद्यपि स्यात् पिनाकधृक् ॥
Ang makapangyarihang daitya na iyon, palalo dahil sa biyaya ni Brahmā; sa digmaan ay hindi siya mapapatay ng sinumang lalaki, kahit naroon pa ang may hawak ng Pināka (Śiva).
Verse 6
आदित्यैर्वसुभिः साध्यै रुद्रैश्च निहता भृशम् । असुरा यातुधानाश्च संख्यापूरणकेवलाः ॥
Sa kamay ng mga Āditya, Vasu, Sādhya, at mga Rudra, napakaraming Asura at Yātudhāna ang napatay—na wari’y pangpuno lamang sa bilang ng mga nasawi.
Verse 7
देवानामपि सैन्यानि निहतान्यसुरैर्युधि । एवं भूते तदा भग्ने देवेन्द्रे विद्रुताः सुराः ॥
Maging ang mga hukbo ng mga deva ay napatay ng mga asura sa labanan. Sa gayong kalagayan, nang mapaurong si Devendra (Indra), nagsitakas ang mga Sura.
Verse 8
अर्दिता विविधैः शस्त्रैः शूलपट्टिशमुद्गरैः । गतवन्तो ब्रह्मलोकमसुरैरर्दिताः सुराः ॥
Pinahirapan ng sari-saring sandata—mga sibat, palakol, at pamukpok—ang mga Sura; at sa pag-uusig ng mga Asura, nagtungo sila sa Brahmaloka.
Verse 9
तत्रेन्द्रं पुरमासाद्य देवैः सह शतक्रतुम् । अभिदुद्राव दैत्येन्द्रस्ततो देवाः क्रुधान्विताः ॥
Doon, nang marating ang lungsod ni Indra, ang pinuno ng mga daitya ay sumugod kay Śatakratu (Indra) na kasama ang mga deva; kaya nag-alab sa galit ang mga deva.
Verse 10
आदाय स्वानि शस्त्राणि वाहनानि विशेषतः । अधिष्ठायासुरानाजौ दुद्रुवुर्मुदिता भृशम् ॥
Kinuha nila ang sarili nilang mga sandata at, lalo na, sumakay sa kani-kanilang sasakyan; ang mga Asura ay sumugod sa larangan ng digmaan, labis na nagagalak.
Verse 11
तेषां प्रववृत्ते युद्धं तुमुलं लोमहर्षणम् । घोरं प्रचण्डयोधानामन्योन्यमभिगर्जताम् ॥
Nang magsimula ang kanilang sagupaan, sumiklab ang isang magulong labanan—nakapangingilabot at kakila-kilabot—habang ang mababangis na mandirigma’y nag-uumangil sa isa’t isa.
Verse 12
तत्राञ्जनो नीलकुक्षिर्मेघवर्णो बलाहकः । उदराक्षो ललाटाक्षः सुभीमो भीमविक्रमः । स्वर्भानुश्चेति दैत्याष्टौ वसून् दुद्रुवुराहवे ॥
Doon, sina Añjana, Nīlakukṣi, Meghavarṇa, Balāhaka, Udarākṣa, Lalāṭākṣa, Subhīma, Bhīmavikrama, at Svarbhānu—ang walong Daitya na ito—ay sumugod sa mga Vasu sa digmaan.
Verse 13
यथासंख्येन तद्वच्च दैत्याः द्वादश चापरे । आदित्यान् दैत्यवर्यास्तु तेषां प्राधान्यतः शृणु ॥
Gayundin, ayon sa wastong pagkakasunod, may labindalawa pang ibang Daitya—mga pinuno sa mga Daitya—na sumalakay sa mga Āditya; pakinggan mo sila ayon sa kanilang pangunahing katayuan.
Verse 14
भीमो ध्वङ्क्षो ध्वस्तकर्णः शङ्कुकर्णस्तथैव च । वज्रकायोऽतिवीर्यश्च विद्युन्माली तथैव च ॥
Sina Bhīma, Dhvaṅkṣa, Dhvastakarṇa, Śaṅkukarṇa, Vajrakāya, Ativīrya, at Vidyunmālī—(ilan ito sa kanila).
Verse 15
रक्ताक्षो भीमदंष्ट्रस्तु विद्युज्जिह्वस्तथैव च । अतिकायो महाकायो दीर्घबाहुः कृतान्तकः ॥
Si Raktākṣa, si Bhīmadaṃṣṭra, gayundin si Vidyujjihva; gayundin si Atikāya, si Mahākāya, si Dīrghabāhu, at si Kṛtāntaka—sila ang natitirang mga pangalan sa talaang ito.
Verse 16
एते द्वादश दैत्येन्द्रा आदित्यान् युधि दुद्रुवुः । स्वकं सैन्यमुपादाय तद्वदन्येऽपि दानवाः । रुद्रान् दुद्रुवुरव्यग्रा यथासंख्येन कोपिताः ॥
Ang labindalawang panginoon ng mga Daitya ay sumugod sa mga Āditya sa digmaan. Kinuha ang kani-kanilang hukbo, ang iba pang mga Dānava rin—walang pag-aatubili—ay sumugod sa mga Rudra, ayon sa pagkakasunod, nag-aalab sa galit.
The narrative frames how power amplified by boons (vara) can produce destabilizing violence, requiring restoration of order; the episode implicitly treats unchecked martial aggression as a threat to the sustaining equilibrium that protects Pṛthivī.
No explicit tithi, lunar calendrics, or seasonal markers are stated in the provided verses; the chapter is structured by battle sequence and troop assignments rather than ritual timing.
Although not a direct ecological instruction, the text uses a cosmic-war scenario—Indra’s city threatened, devas driven to Brahmaloka—to signal disruption of the protective governance of the world, indirectly foregrounding Pṛthivī’s vulnerability when cosmic order is militarily destabilized.
The chapter references cosmological offices rather than human lineages: Indra (Śatakratu), Brahmā (as grantor of the boon), and the divine collectives (Vasus, Ādityas, Rudras), alongside named daityas and dānavas; no royal or sage genealogies appear in the provided passage.