Adhyaya 218: Index of Topics and Reading Protocols (Anukramaṇikā Chapter)

Verse 1

यमुनोद्भेदमहिमा कालिञ्जरसमुद्भवाः ॥ गङ्गोद्भेदस्य महिमा शापः स्याम्बस्य वै तथा

Ang kadakilaan ng paglitaw ng Yamunā at ang mga pinagmulan na may kaugnayan sa Kāliñjara; ang kadakilaan ng paglitaw ng Gaṅgā, at gayundin ang sumpa ni Syāmba.

Verse 2

समाप्तमिदं वराहमहापुराणम् ॥ अथ पुराणपठनादिविषयानुक्रमणिकाध्यायः ॥ त्रिःसप्तषट्क्षितिमिते नृपविक्रमस्य काले गते भगवतो हरिबोधनस्य ॥ वीरेश्वरेण सह माधवभद्रनाम्ना काश्यां वराहकथितं लिखितं पुराणम् ॥

Natapos na ang Varāha Mahāpurāṇa. Ngayon ay ang kabanata ng talaan ng mga paksa, gaya ng pagbabasa ng Purāṇa. Nang lumipas ang panahon ni Haring Vikrama, na tinukoy sa bilang na 3-7-6, sa pagdiriwang ng paggising ni Panginoong Hari—kasama si Vīreśvara, ang Purāṇa na pinangalanang Mādhavabhadra, na isinalaysay ni Varāha, ay naisulat sa Kāśī.

Verse 3

समाप्तं वाराहं महापुराणं शुभम् ॥ यादृशं पुस्तके दृष्टं तादृशं लिखितं मया ॥ यदि शुद्धमशुद्धं वा मम दोषो न विद्यते ॥

Natapos ang mapalad na Vārāha Mahāpurāṇa. Kung ano ang nakita sa huwarang aklat, iyon din ang aking isinulat. Maging wasto man o hindi, walang kasalanang maiaatang sa akin.

Verse 4

वराहस्य पुराणस्य वृत्तान्तान् प्रब्रवीम्यहम् ॥ आदौ सम्बन्धकथनं वृत्तान्तश्चादिकल्पकः ॥

Isasalaysay ko ang mga nilalaman ng Varāha Purāṇa. Una ang paliwanag ng ugnayan (konteksto), saka ang salaysay hinggil sa unang kalpa.

Verse 5

आदिसृष्टिस्ततः प्रोक्ता चरितं दुर्जनस्य च ॥ वृत्तान्तोद्देशभागश्च श्राद्धकल्पस्ततः परम् ॥

Pagkaraan ay itinuturo ang unang paglikha; gayundin ang salaysay tungkol sa masamang tao. May bahagi ring buod ng mga pangyayari, at pagkatapos ay ang tuntunin ng ritwal para sa śrāddha.

Verse 6

आदिवृत्तान्तकथने सारमाख्यानमेव च ॥ महातपोपाख्यानं च अग्न्युत्पत्तिस्ततः परम् ॥

Sa pagsasalaysay ng mga unang pangyayari ay may isang maikling buod na salaysay; at ang kabanata ng dakilang pag-aayuno (tapas), at pagkatapos ay ang salaysay ng pinagmulan ng apoy.

Verse 7

अश्विनोरपि चोत्पत्तिः गौर्युत्पत्तिस्तथैव च ॥ विनायकस्य चोत्पत्तिर्नागोत्पत्तिस्तथैव च ॥

Nariyan din ang pinagmulan ng mga Aśvin, at gayundin ang pinagmulan ni Gaurī; ang pinagmulan ni Vināyaka, at gayundin ang pinagmulan ng mga Nāga.

Verse 8

स्कन्दोत्पत्तिश्च भानोष्च उत्पत्तिः समुदाहृता ॥ कामादीनां तथोत्पत्तिः देव्युत्पत्तिस्तथैव च ॥

Isinasalaysay din ang pinagmulan ni Skanda, at ang pinagmulan ni Bhānu (Araw). Gayundin ang pinagmulan ni Kāma at ng mga kaugnay, at gayundin ang pinagmulan ng Devī, ang Dakilang Diyosa.

Verse 9

धनदस्य तथोत्पत्तिः परापरविनिर्णयः ॥ धर्मोत्पत्तिस्तथोत्पत्ती रुद्रस्य च ततः स्मृता ॥

Gayundin, (tinalakay) ang pinagmulan ni Dhanada (Kubera) at ang paghatol sa mataas at mababa; ang pinagmulan ni Dharma, at pagkaraan nito ay inaalala ang pinagmulan ni Rudra bilang paksa.

Verse 10

सोमोत्पत्तिरहस्यं च क्षितेश्चापि समासतः ॥ उक्तः प्रागितिहासश्च व्याधोपाख्यानमेव च ॥

At ang lihim na aral hinggil sa pinagmulan ni Soma, at gayundin, sa maikling sabi, ang mga bagay tungkol sa Daigdig; isinasalaysay ang sinaunang kasaysayan, at gayon din ang salaysay ng mangangaso.

Verse 11

ततः सत्यतपोपाख्या मत्स्यद्वादशिका तथा ॥ कूर्मद्वादशिका चापि वराहद्वादशी तथा ॥

Pagkaraan nito ay dumarating ang kabanata tungkol sa tunay na pag-aayuno at pagtitika; gayundin ang Matsya Dvādaśikā, ang Kūrma Dvādaśikā rin, at gayundin ang Varāha Dvādaśī (pagmamasid ng panata).

Verse 12

कृष्णद्वादशिका चापि बुद्धद्वादशिका तथा ॥ कल्कि द्वादशिका चापि पद्मनाभस्य द्वादशी ॥

Mayroon din ang Kṛṣṇa Dvādaśikā, gayundin ang Buddha Dvādaśikā; mayroon din ang Kalki Dvādaśikā, at ang Dvādaśī ni Padmanābha.

Verse 13

ततो व्रतं धराण्याश्च गीतागस्त्यस्य चोत्तमा ॥ पशुपालस्य चाख्यानं भर्तृप्राप्तिव्रतं तथा ॥

Pagkatapos ay (tinalakay) ang panata ni Dharāṇī, at ang dakilang ‘Awit/Aral ni Agastya’; ang salaysay tungkol sa pastol ng mga hayop (paśupāla), at gayundin ang panatang ukol sa pagkamit ng asawa.

Verse 14

शुभव्रतं धन्यव्रतं कान्तिव्रतमतः स्मृतम् ॥ सौभाग्यव्रतमाख्यातमविघ्नव्रतमेव च

Pagkaraan ay binanggit ang mga panatang tinatawag na Panatang Mapalad, Panatang Pinagpala, at Panatang ng Liwanag; ipinahayag din ang Panatang ng Mabuting Kapalaran at ang Panatang sa Pag-aalis ng mga Hadlang.

Verse 15

शान्तिव्रतं कामव्रतमारोग्यव्रतमेव च ॥ पुत्रप्राप्तिव्रतं शौर्यव्रतं वै सार्वभौमिकम्

Binibilang din ang Panatang para sa Kapayapaan, ang Panatang ukol sa Pagnanasa, at ang Panatang para sa Kalusugan; gayundin ang Panatang sa Pagkamit ng Anak na Lalaki, at ang Panatang ng Kagitingan—tunay na itinuturing na pangkalahatan ang saklaw.

Verse 16

पुराणस्तवनं चैव नारायणेश्वरेण च ॥ रुद्रगीता ततः पुंसां प्रकृतिश्चापि निर्णयः

Pagkatapos ay naroon ang himno ng pagpupuri sa Purāṇa, at gayundin ang bahaging kaugnay ni Nārāyaṇeśvara; sumunod ang Rudra-gītā, at para sa mga tao, ang pagtiyak hinggil sa kanilang likas na kalagayan—maging ang doktrinal na pasya tungkol sa prakṛti.

Verse 17

ततो भुवनकोशस्य वर्णनं समुदाहृतम् ॥ जम्बूद्वीपस्य मर्यादावर्णनं परिकार्तितम्

Pagkaraan ay inilahad ang paglalarawan ng kosmikong “baluti” (bhuvana-kośa); at ang pagsasalaysay—ang mga hangganan at kaayusan—ng Jambūdvīpa ay isinaad nang masinsinan.

Verse 18

भारतादिसमुद्देशः सृष्टिसम्भाग एव च ॥ नारदस्य च संवादो महिषेण प्रकीर्तितः

Mayroon ding pagbanggit sa Bhārata at iba pang mga lupain, at gayundin ang salaysay ng mga paghahati sa loob ng paglikha; at ipinahahayag ang diyalogo ni Nārada, na binigkas dito ni Mahiṣa.

Verse 19

शक्तिमाहात्म्यकथनं महिषासुरघातनम् ॥ रुद्रमाहात्म्यकथनं पर्वाध्यायस्ततः परम्

Naririto ang pagsasalaysay ng kadakilaan ni Śakti at ang pagpatay kay Mahiṣāsura; saka ang pagsasalaysay ng kadakilaan ni Rudra; at pagkatapos ay ang kabanatang ukol sa mga bundok (parva).

Verse 20

श्वेतोपाख्यानमत्रोक्तं तिलधेनुविधिस्ततः ॥ जलधेनोरसधेनोर्गुडधेनोर्विधिः परम्

Dito’y isinasalaysay ang pangyayaring ‘Śveta’; pagkatapos ay ibinibigay ang paraan ng handog na ‘tiladhenu’ (baka ng linga); kasunod ang mga paraan para sa ‘jaladhenu’, ‘rasadhenu’, at ‘guḍadhenu’ na mga handog.

Verse 21

धान्यधेनुश्च भगवच्छास्त्रलक्षणमेव च ॥ विष्णोस्तोत्रं ततो नाना प्रश्नाः प्रोक्ता हरिं प्रति

Mayroon din ang handog na ‘dhānyadhenu’ (baka ng butil), at ang mga katangiang tanda ng kagalang-galang na kasulatan; pagkatapos ay isang himno kay Viṣṇu; at saka iba’t ibang tanong na inihayag, na iniuukol kay Hari.

Verse 22

ततो भागवतानां च लक्षणं परिकीर्तितम् ॥ लक्षणं सुखदुःखानां द्वात्रिंशदपराधकाः

Pagkatapos ay isinasalaysay ang mga palatandaan ng mga Bhāgavata; gayundin ang mga katangian ng ligaya at pagdurusa, at ang tatlumpu’t dalawang uri ng mga pagkakasala ay itinatala.

Verse 23

नानामन्त्रास्ततः प्रोक्ता देवोपकरणे विधिः ॥ भोज्याभोज्यस्य कथनं सन्ध्योपस्थानकारणम्

Pagkaraan ay itinuro ang iba’t ibang mantra, kasama ang paraan hinggil sa mga kasangkapan sa pagsamba; ipinaliliwanag ang pagkakauri ng pagkaing dapat at di-dapat kainin, at ang dahilan ng pagdalo sa saṃdhyā (pagsamba sa takipsilim).

Verse 24

वियोनिगर्भमोक्षश्च कोकामुखप्रशंसनम् ॥ भगवच्छास्त्रकथने माहात्म्यं पुष्पगन्धयोः

“(Dito’y tinatalakay) ang paglaya mula sa kalagayang mapunta sa di-wastong sinapupunan, at ang pagpupuri kay Kokāmukha; at sa pagpapaliwanag ng banal na śāstra ng Panginoon, ang bantog na kadakilaan ng mga bulaklak at ng mga halimuyak.”

Verse 25

रूपकारणमत्रोक्तं मायाचक्रं ततः परम् ॥ कुब्जाम्रकस्य माहात्म्यं वर्णदीक्षा ततः परम्

“Dito’y ipinahahayag ang sanhi ng (isang tiyak na) anyo; pagkaraan nito’y inilalarawan ang ‘gulong ng māyā’. Pagkatapos ay ang kadakilaan ng Kubjāmraka, at pagkaraan pa’y ang pagsisimulang-ritwal (dīkṣā) na kaugnay ng varṇa.”

Verse 26

कङ्क्रीताञ्जनदर्पाणां मन्त्राः प्रोक्तास्ततः परम् ॥ राजान्नभक्षणे प्रायश्चित्तं प्रोक्तं ततः परम्

“Pagkaraan nito, itinuturo ang mga mantra hinggil sa kaṅkrīta-, sa añjana (koliryum/pampahid sa mata), at sa mga salamin; at pagkaraan nito, itinuturo ang pag-aaring-sala (prāyaścitta) para sa pagkain ng rājānna (pagkaing panghari/ipinagbabawal).”

Verse 27

दन्तकाष्ठाद्यकरणे प्रायश्चित्तं ततः परम् ॥ शवादिस्पर्शने मन्त्रत्यागे चोक्तं ततः परम्

“Pagkaraan nito, ipinahahayag ang pag-aaring-sala (prāyaścitta) sa hindi pagtupad ng mga tungkulin gaya ng paggamit ng patpat na panlinis ng ngipin; at pagkaraan nito, ipinahahayag din ang mga itinakda hinggil sa paghipo sa bangkay at sa pagtalikod sa mga mantra.”

Verse 28

नीलवस्त्रपरिधाने क्रोधयुक्तस्य चार्चने ॥ रक्तवस्त्रपरिधाने अन्धकारे प्रपूजने

“(Ipinahahayag ang mga tuntunin) hinggil sa pagsusuot ng bughaw na kasuotan, at hinggil sa pagsamba na isinasagawa ng taong nababalot ng galit; hinggil sa pagsusuot ng pulang kasuotan, at hinggil sa pagsamba na ginagawa sa kadiliman.”

Verse 29

कृष्णवस्त्रपरिधाने धौतवस्त्रस्य धारणे ॥ क्रोडादिमांसभक्षे च प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम्

Ipinahahayag ang prāyaścitta (pagbabayad-sala) hinggil sa pagsusuot ng itim na kasuotan, sa pagsusuot ng nilabhang kasuotan, at gayundin sa pagkain ng karne gaya ng sa baboy-ramo at mga kahalintulad na hayop.

Verse 30

पिण्याकभक्षणे चैव उपानद्गूढपादके ॥ भगवच्छास्त्रविहिताकरणे शोधने ततः

At gayundin, (may mga tuntunin) tungkol sa pagkain ng piṇyāka (latak ng langis), at tungkol sa panyapak at sa mga paa na nakatakip; pagkaraan nito, itinatakda ang paglilinis para sa hindi pagsasagawa ng mga iniutos sa śāstra ng Panginoon.

Verse 31

सूकरक्षेत्रमहिमा ततो जम्बूकगृध्रयोः ॥ खञ्जरीटस्य चाख्यानं पुनः कोकामुखस्य च

Pagkatapos ay (isinasalaysay) ang kadakilaan ng Sūkarakṣetra; saka ang mga ulat tungkol sa asong-gubat at sa buwitre; ang salaysay ni Khañjarīṭa, at muli yaong kay Kokāmukha.

Verse 32

बदरीषण्डमाहात्म्यं गुह्यधर्मप्रकीर्तनम् ॥ मन्दारगुह्यमहिमा शालग्रामप्रसंशनम्

(Naroon) ang kadakilaan ng kakahuyan ng Badarī; ang pagpapahayag ng lihim na dharma; ang kadakilaan ng lihim (na pook) ng Mandāra; at ang pagpupuri sa Śālagrāma.

Verse 33

सोमेश्वरस्य महिमा मुक्तिक्षेत्रस्य चापि हि ॥ त्रिवेण्याश्चैव माहात्म्यं माहात्म्यं गण्डकीभवम्

(Naroon) ang kadakilaan ni Someśvara, at gayundin ng ‘pook ng kalayaan’ (muktikṣetra); gayon din ang kadakilaan ng Triveṇī, at ang kadakilaang nagmumula sa (ilog na) Gaṇḍakī.

Verse 34

चक्रतीर्थस्य महिमा हरिक्षेत्रसमुद्भवः ॥ देवरदस्य चाख्यानं रुरुक्षेत्रस्य चापि हि

“[Dito’y sinusundan] ang kabanalang kadakilaan ng Cakratīrtha, na umuusbong kaugnay ng Harikṣetra; at gayundin ang salaysay tungkol sa Devahrada, pati na rin ang sa Rurukṣetra.”

Verse 35

गोनिष्क्रमस्य महिमा द्वारवत्यास्ततः परम् ॥ तत्रत्य तीर्थमहिमा लौहार्गलमतः परम्

“Pagkatapos [ay inilalarawan] ang kabanalang kadakilaan ng Goniṣkrama; sumunod ang [salaysay ng] Dvāravatī; saka ang kadakilaan ng mga tīrtha roon; at pagkaraan, yaong sa Lauhārgala.”

Verse 36

मथुरातीर्थमाहात्म्यं प्रादुर्भावस्तथैव च ॥ यमुनातीर्थमाहात्म्यमक्रूरस्य च तीर्थकम्

“[Pagkatapos ay inilalarawan] ang banal na kadakilaan ng tīrtha ng Mathurā at ang pagpapakita nito; gayundin ang kadakilaan ng tīrtha ng Yamunā, at pati ang tīrthang kaugnay ni Akrūra.”

Verse 37

देवारण्यस्य माहात्म्यं चक्रतीर्थस्य चोत्तमम् ॥ कपिलस्यापि महिमा तथा गोवर्धनस्य च

“[Pagkatapos ay inilalarawan] ang kadakilaan ng Devāraṇya, at ang dakilang kadakilaan ng Cakratīrtha; gayundin ang kadakilaang kaugnay ni Kapila, at gayon din ang sa Govardhana.”

Verse 38

तथा आख्यायिकायुक्तं विश्रान्तेश्च ततः परम् ॥ गोकर्णस्य च माहात्म्यं सरस्वत्यास्तथैव च

“Gayundin, [may mga bahagi] na may kalakip na mga salaysay; pagkaraan, [ang ulat tungkol sa] Viśrānti; at saka ang kadakilaan ng Gokarṇa, at gayundin ang sa ilog Sarasvatī.”

Verse 39

मधुकप्रतिमायाश्च स्थापनाṃ संप्रकीर्तितम् ॥ शैलार्च्चा स्थापनाṃ चापि मृण्मयार्च्चास्थितिस्तथा

Ganap na ipinahayag ang paglalagak (pratiṣṭhā) ng isang anyong Madhuka; gayundin ang paglalagak ng anyong bato, at sa gayon din ang itinakdang paglalagak ng anyong luwad (makalupa).

Verse 40

ताम्रार्चास्थापनं चापि कांस्यार्चास्थापनं तथा ॥ रौप्यर्चास्थापनं चाथ सौवर्णप्रतिमास्थितिः

Itinuturo rin ang paglalagak ng anyong tanso, gayundin ang paglalagak ng anyong bronse; pagkatapos, ang paglalagak ng anyong pilak, at ang itinakdang pagtatatag ng anyong ginto.

Verse 41

श्राद्धोत्पत्ति स्ततः प्रोक्तं पिण्डं संकल्प एव च ॥ पिण्डोत्पत्तिस्ततः प्रोक्ता पितृयज्ञविनिर्णयः

Pagkaraan, ipinaliliwanag ang pinagmulan ng ritong śrāddha; gayundin ang piṇḍa at ang mismong panatang pagpapasya (saṅkalpa). Pagkatapos ay ipinaliliwanag ang pinagmulan ng piṇḍa at ang pagtiyak sa handog sa mga ninuno (pitṛyajña).

Verse 42

मधुपर्कफलṃ दाने संसारचक्रवर्णनम् ॥ दुष्कृत्यकरणं चैव सुखवर्णनमेव च

[Kasunod ay] ang mga bunga ng pag-aalay ng madhuparka; ang paglalarawan ng gulong ng saṃsāra; at gayundin ang paggawa ng masasamang gawa, pati ang paglalarawan ng kaligayahan.

Verse 43

कृतान्तदूतकथनं यातनारूपमेव च ॥ वर्णनं नरकाणां च किंकराणां च वर्णनम्

[Kasunod ay] ang salaysay tungkol sa mga sugo ni Kṛtānta (Kamatayan) at ang mismong anyo ng mga pahirap; ang paglalarawan ng mga impiyerno, at ang paglalarawan ng mga tagapaglingkod (kiṃkara) na nagsasagawa ng parusa.

Verse 44

तथा कर्मविपाकं च यादृशं कर्म तादृशम् ॥ पापकृत्यस्य कथनं दूतप्रेषणकर्म च

At gayundin (itinuturo) ang paghinog ng bunga ng karma—kung ano ang gawa, gayon ang kinalabasan; pati ang pagsasalaysay ng makasalanang asal at ang gawa ng pagpapadala ng mga sugo.

Verse 45

शुभाशुभस्य कथनं शुभकर्मफलोदयम् ॥ लोभनं पुरुषस्यापि निमेराख्यानमद्भुतम्

Ang pagpapaliwanag ng mabuti at masama, ang pagsibol ng bunga ng mabubuting gawa, at maging ang pang-aakit sa tao; gayundin ang kagila-gilalas na salaysay tungkol kay Nimi.

Verse 46

पापनाशकथां दिव्यां गोकर्णेशसमुद्भवम् ॥ नन्दिना वरदानं च जलशैलेशयोस्तथा

Ang banal na salaysay na pumupuksa sa kasalanan, na may kaugnayan sa Gokarṇeśa; at ang pagkakaloob ni Nandin ng isang biyaya, gayundin hinggil kina Jala at Śaileśa.

Verse 47

शृङ्गेश्वरस्य महिमा चैवं वृत्तान्तसंग्रहः ॥ एतच्छ्रुत्वाप्नुयान्मर्त्यो वाराहश्रुतिजं फलम्

Sa gayon ay (naipapahayag) ang kadakilaan ni Śṛṅgeśvara at ang buod ng mga pangyayari; ang mortal na makarinig nito ay magkakamit ng bungang nagmumula sa pakikinig sa Varāha (Purāṇa).

Verse 48

इत्यनुक्रमणिका नाम अष्टादशाधिकद्विशततमोऽध्यायः

Sa gayon nagtatapos ang kabanatang tinatawag na “Anukramaṇikā,” ang ika-218 na kabanata.

Verse 49

नृसिंहद्वादशी चापि वामनद्वादशी तथा ॥ भार्गवद्वादशी चापि श्रीरामद्वादशी तथा

Binabanggit din ang Nṛsiṃha-Dvādaśī, gayundin ang Vāmana-Dvādaśī; gayundin ang Bhārgava-Dvādaśī, at ang Śrīrāma-Dvādaśī.

Verse 50

ततश्च शर्क्कराधेनोर्मधुधेनोस्ततः परम् ॥ दधिधेनोश्च लवणधेनोः कार्पासधेनुका

Pagkatapos ay (tinalakay) ang “baka ng asukal,” saka ang “baka ng pulot”; at ang “baka ng gatas-na-napamuo,” ang “baka ng asin,” at ang “baka ng bulak” (bilang mga handog).

Verse 51

दीपोच्छिष्टस्य तैलस्य करलेपेन पूजने ॥ श्मशानगमने स्पृष्टपूजने चैव शोधने

(Tinalakay nito ang) pagsamba na ang kamay ay may pahid ng langis na natira sa lampara; ang pagpunta sa libingan ng sinusunog na bangkay; ang pagsambang nahawakan o nadungisan; at ang mga paraan ng paglilinis.

Verse 52

यमुनोद्भेदमहिमा कालिञ्जरसमुद्भवाः ॥ गङ्गोद्भेदस्य महिमा शापः स्याम्बस्य वै तथा

Ang kadakilaan ng paglitaw ng Yamunā, at ang mga pinagmulan na kaugnay ng Kāliñjara; ang kadakilaan ng paglitaw ng Gaṅgā, at gayundin ang sumpa ni Syāmba.