Adhyaya 205: Description of the Proclamation of Auspicious and Inauspicious Karmic Results

Verse 1

अथ शुभाशुभफलानुकीर्तनवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ इदमन्यत्पुरा विप्राः श्रूयतां तस्य भाषितम् ॥ यमस्य चित्रगुप्तस्य यच्च तत्र मया श्रुतम् ॥

Pagkatapos ay isinasalaysay ang paglalarawan ng pagbigkas ng mabuti at masamang bunga. Ang anak ng isang Ṛṣi ay nagsabi: “O mga brāhmaṇa, pakinggan ninyo ang isa pang sinaunang bagay—ang sinabi niya, at ang aking narinig doon tungkol kay Yama at kay Citragupta.”

Verse 2

अयं तु भवतां यातु यातु स्वर्गं महीक्षिताम् ॥ अयं वृक्षस्त्वयं तिर्यगयं मोक्षं व्रजेन्नरः ॥

“Hayaan itong isa na pumaroon—sa itinakda sa kanya; hayaan siyang magtungo sa langit, kasama ng mga hari ng lupa. Ang isang ito’y nagiging puno; ang isang ito’y napapasa-hayop; ang taong ito’y tumutungo sa kalayaan (mokṣa).”

Verse 3

अयं नागो भवेत्शीघ्रमयं तु परमां गतिम् ॥ स्वपूर्वकान्पश्यतेऽयमात्मनस्तु पितामहान् ॥

“Ang isang ito’y agad magiging nāga (nilalang na ahas); ngunit ang isang ito’y makakamtan ang pinakamataas na hantungan. Ang isang ito’y mamamasdan ang kanyang mga nauna—ang mga lolo sa kanyang angkan.”

Verse 4

क्लिश्यतो रुदतश्चैव वदतश्च पुनःपुनः ॥ स्वेन दोषेण सर्वे वा अक्षयं नरकंगताः ॥

“Sa pagdurusa, sa pag-iyak, at sa paulit-ulit na pagsasalita—dahil sa sarili nilang kasalanan, silang lahat ay napunta sa di-nagwawakas na impiyerno.”

Verse 5

दारत्यागी त्वधर्मिष्ठः पुत्रपौत्रविवर्जितः ॥ क्षिप्तं वै रौरवे ह्येनं क्षपयन्तु महौजसः ॥

Ang tumatalikod sa asawa—lubhang di-matuwid—na walang anak at apo: ihagis siya sa Raurava; hayaang pagdusahan siya roon ng mga makapangyarihan.

Verse 6

मुच्यतां त इमे सर्वे ह्यतीतानागतास्तथा ॥ मुच्यन्तामाशु मुच्यन्तां त एते पापवर्जिताः ॥

Palayain nawa ang lahat ng ito—yaong nakaraan at yaong darating din. Palayain agad; palayain nawa ang mga ito, na walang bahid ng kasalanan.

Verse 7

आगमे च विपत्तौ च सर्वधर्मानुपालकाः ॥ ते तु कल्पान्बहून्स्वर्ग उषित्वा ह्यनसूयकाः ॥

Yaong tumutupad sa lahat ng dharma sa ginhawa at sa kapahamakan—na walang inggit o masamang-loob—ay nananahan sa langit sa maraming kalpa.

Verse 8

बहुसुन्दरनार्यङ्के ह्याद्ये परमधार्मिकम् ॥ कलौ मानुषतां यातु धर्मस्येह निदर्शनम् ॥

Sa unang pagkakataon, sa kandungan ng isang napakagandang babae, siya’y lubhang matuwid. Sa Kali-yuga, maging huwarang-tao ito—dito, isang halimbawa ng dharma.

Verse 9

त्रिविष्टपे परिक्लेशो वासो ह्यस्याक्षयो भवेत् ॥ अयमायोधने शत्रुं हत्वा तु निधनंगतः ॥

Sa Triviṣṭapa (langit) ay may pagdurusa, ngunit ang kanyang paninirahan ay magiging di-nauubos. Ang taong ito, matapos mapatay ang kaaway sa labanan, ay tunay na namatay.

Verse 10

तत्र वैमानिको भूत्वा कल्पमेकं निवत्स्यति ॥ तथैवायं महाभागो धर्मात्मा धर्मवत्सलः ॥

Doon, bilang isang nilalang na makalangit na naglalakbay sa banal na vimāna, mananahan siya sa loob ng isang kalpa. Gayon din ang mapalad na taong ito—matuwid ang diwa at mapagmahal sa dharma—ay nararapat parangalan.

Verse 11

बहुदानरतो नित्यं सर्वभूतानुकम्पकः ॥ एनं गन्धैश्च माल्यैश्च शीघ्रमेव प्रपूजय ॥

Laging masigasig sa saganang pagbibigay at mahabagin sa lahat ng nilalang—sambahin siya agad sa mga pabango at mga kuwintas ng bulaklak.

Verse 12

अस्मै पूजा भवेद्देया मयादिष्टा महात्मने ॥ वीज्यतां चामरैरेष रथमस्मै प्रदीयताम् ॥

Para sa dakilang kaluluwang ito, ang pagsamba ay dapat ihandog, gaya ng aking iniutos. Paypayan siya ng mga chamara (yak-tail na pamaypay), at ipagkaloob sa kanya ang isang karwahe.

Verse 13

प्रेतवासं समुत्सृज्य हीतो यातु त्रिविष्टपम् ॥ इन्द्रस्यार्द्धं भवेच्चैव देवदेवस्य धीमतः ॥

Itakwil ang kalagayan ng preta at, sa pagkaparangalan, pumaroon siya sa Triviṣṭapa (langit). Makakamtan din niya ang bahaging katumbas ng kalahati ng kay Indra, sa ilalim ng marunong na Panginoon ng mga diyos.

Verse 14

शङ्खतूर्यनिनादेन तत्र वै विजयेन च ॥ तत्र वै पूजयित्वा च प्रायशो लभतां सुखम् ॥

Doon, sa ugong ng mga kabibe at mga trumpeta, at sa tagumpay rin; at matapos sumamba roon, karaniwan niyang nakakamtan ang kaligayahan.

Verse 15

अयं गच्छतु भद्रं चापीन्द्रदेशं दुरासदम् ॥ अनेन वै कीर्तिमता लोकः सर्वो ह्यलङ्कृतः ॥

Pahintulutan siyang pumaroon—nawa’y maging mapalad—sa kaharian ni Indra na mahirap marating. Sa pamamagitan niya, na bantog sa karangalan, ang buong daigdig ay tunay na napapalamutian at napapadakila.

Verse 16

गुणैश्च शतसङ्ख्याकैः शक्र एनं प्रतीक्षते ॥ तावत्स्थास्यति धर्मात्मा यावच्छक्रस्त्रिविष्टपे ॥

Taglay ang mga kabutihang-bilang na daan-daan, hinihintay siya ni Śakra (Indra). Mananatili roon ang may-dharmang kaluluwa hangga’t nananatili si Śakra sa Triviṣṭapa.

Verse 17

तावत्स मोदते स्वर्गे यावद्धर्मोऽनुमीयते ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुष्ये सुखमश्नुते ॥

Magagalak siya sa langit hangga’t sinusukat at nauubos ang kanyang kabutihang-gawa (dharma). Pagkaraan, sa takdang panahon, mahuhulog siya mula roon at magtatamasa ng kaligayahan sa daigdig ng tao.

Verse 18

रत्नवेणुप्रदश्चैव सर्वधर्मैरलङ्कृतः ॥ अश्विनोर्नय लोकं तु सर्वसौख्यसमन्वितम् ॥

At bilang tagapagkaloob ng mga plautang may hiyas, at pinalamutian ng lahat ng uri ng kabutihang-dharma, akayin siya sa daigdig ng mga Aśvin—na puspos ng bawat kaligayahan.

Verse 19

सर्वशक्त्या समेतॆन द्विजेभ्य उपपादिताः ॥ शुचीनां ब्राह्मणानाम् बह्वन्नदानं विशेषतः ॥

Ipinagkakaloob sa mga dvija (dalawang-ulit na isinilang) ayon sa buong lakas at kakayahan; lalo na, ang pagbibigay ng saganang pagkain sa mga dalisay at disiplinadong brāhmaṇa ay natatanging pinupuri.

Verse 20

तेन कल्पं वसिष्यन्ति रुद्रकल्पा मनोरमाः ॥ तत्र कल्पं वसेद्गत्वा रुद्रलोकं न संशयः ॥

Sa pamamagitan ng gayong kabutihang-gawa, mananahan sila sa loob ng isang kalpa sa kaaya-ayang mga daigdig na tulad ni Rudra; at pagdating doon at paninirahan sa isang kalpa, matatamo ang daigdig ni Rudra—walang alinlangan.

Verse 21

तेन दत्तं द्विजातिभ्यो मधुखण्डपुरःसरम् ॥ रसैश्च विविधैर्युक्तं सर्वगन्धमनोहरम् ॥

Sa pamamagitan niya, nagkaloob siya sa mga dalawang-ulit na isinilang (mga brāhmaṇa) ng pulot, asukal-kendi at iba pa—may iba’t ibang lasa at kaaya-aya sa lahat ng samyo.

Verse 22

तरुणी क्षीरसम्पन्ना गौः सुवर्णयुता शुभा ॥ सवत्सा हेमवासाश्च दत्ताऽनेन महात्मना ॥

Isang batang baka na sagana sa gatas, mapalad at may kasamang ginto—kasama ang guya at mga kasuotang ginto—ang ipinagkaloob ng dakilang-loob na ito.

Verse 23

अस्य लेख्यं मया दृष्टं तिस्रः कोट्यस्त्रिविष्टपे ॥ स्वर्गात्परिच्युतश्चापि ऋषीणां जायते कुले ॥

Nakita ko ang tala tungkol sa kanya: tatlong krore (crore) ng (pala) sa Triviṣṭapa, ang langit. At kahit mahulog man mula sa langit, isisilang siya sa angkan ng mga rishi.

Verse 24

सुवर्णस्य प्रदाता च त्रिदशेभ्यो निवेद्यताम् ॥ त्रिदशानभ्यनुज्ञाप्य यातु देवमुमापतिम् ॥

At ang nagbibigay ng ginto ay ipabatid sa Tatlumpu (mga diyos). Matapos makamit ang pagsang-ayon ng mga diyos, hayaan siyang pumaroon sa banal na Panginoon, si Umāpati.

Verse 25

तत्रैष वै महातेजा यथेष्टं काममाप्नुयात् ॥ तत्रैवायमपि प्रेतगणभक्तो महातपाः ॥

Doon, ang maningning na ito ay tunay na nakakamit ang mga ninanais ayon sa kanyang kalooban. Doon din naroon ang dakilang asceta, deboto sa pangkat ng mga yumao.

Verse 26

प्रयातु पितृभिः सार्द्धं तर्पिता येन पूर्वजाः ॥ दानव्रता दिवं यान्तु नानालोकनमस्कृताः ॥

Nawa’y siya’y lumisan kasama ng mga ninuno, na ang mga naunang lahi ay kanyang napasiyahan sa pamamagitan ng mga handog. Nawa’y yaong may panatang pag-aalay ay makarating sa langit, pinararangalan ng mga pagpupugay ng maraming daigdig.

Verse 27

अयं भद्रो महाकामं सर्वभूतहिते रतः ॥ सर्वकामैरयं पूज्यः सर्वकामप्रदो नरः ॥

Ang mabuting taong ito, na nakatuon sa kapakanan ng lahat ng nilalang, ay karapat-dapat sa dakilang mga ninanais. Dapat siyang parangalan ng lahat ng minimithi; ang taong ito ang nagbibigay ng lahat ng hangarin.

Verse 28

विविधैः कामभोगैस्तु सेव्यमानो नरोत्तमः ॥ अक्षयं चाजरं स्थानं पूज्यमानो महर्षिभिः ॥

Pinaglilingkuran ng sari-saring kaluguran ng pagnanasa, ang pinakadakila sa mga tao—na pinararangalan ng mga dakilang rishi—ay nakakamit ang di-nasisira at di-tumatandang kalagayan.

Verse 29

ब्राह्मणार्थे गवार्थे वा राष्ट्रार्थे निधनङ्गतः ॥ शक्रस्य ह्यमरावत्यां निवेदयत मा चिरम् ॥

Kung ang isang tao’y mamatay alang-alang sa mga Brahmana, o alang-alang sa mga baka, o alang-alang sa kaharian—kung gayon, ipagbigay-alam siya kay Śakra sa Amarāvatī nang walang pag-aantala.

Verse 30

अयं यातु महाभागो देवदेवं सनातनम् ॥ अतिसृष्टः पुरा येन यथोक्ताः सुखदोहनाḥ ॥

Pumaroon nawa ang mapalad na taong ito sa walang-hanggang Diyos ng mga diyos—yaong noong unang panahon ay naglatag, ayon sa sinabi, ng mga kautusang malinaw na ipinahayag at nagdudulot ng kaligayahan.

Verse 31

क्षितिप्रदो द्विजातिभ्यो ह्ययं यातु त्रिविष्टपम् ॥ तत्रैव तिष्ठताद्वीरो ब्रह्मलोके सहानुगः ॥

Yamang nagkaloob siya ng lupa sa mga dalawang-ulit na isinilang, pumaroon siya sa Triviṣṭapa (langit). Manatili roon ang bayaning iyon, sa Brahmaloka, kasama ang kaniyang mga kasamahan at tagasunod.