Adhyaya 192: Description of the Universal Peace-Recitation and the Madhuparka Rite

Verse 1

अथ सर्वशान्तिवर्णनम्॥ सूत उवाच॥ श्रुत्वा तु मधुपर्क्कस्य ह्युत्पत्तिं दानमेव च॥ पुण्यं चैव फलं चैव कारणं ग्रहणं तथा॥

Ngayon, ang paglalarawan ng pangkalahatang pagpapayapa (sarva-śānti). Sabi ni Sūta: Nang marinig ang pinagmulan ng madhuparka, at ang pagbibigay nito—gayundin ang kabanalan, ang bunga, ang dahilan, at ang paraan ng pagtanggap—

Verse 2

विस्मयं परमं गत्वा सा मही संशितव्रता॥ पादौ गृह्य यथान्यायं प्रत्युवाच जनार्दनम्॥

Nang mapuno ng sukdulang pagkamangha, ang Daigdig—matatag sa kanyang panata—ay humawak sa mga paa (niya) ayon sa wastong kaugalian at sumagot kay Janārdana.

Verse 3

देव वृत्तोपचारेण तव यन्मनसि प्रियम् ॥ किं च तत्रैव दातव्यं तव कर्मपरायणैः ॥

O Deva, sa anong wastong asal at pag-uugali maisasakatuparan ang nakalulugod sa iyong isipan? At sa gayong kalagayan, ano ang nararapat ihandog ng mga tapat sa itinakdang mga ritwal?

Verse 4

एतदाचक्ष्व तत्त्वेन तत्र यत्परमं महत् ॥ श्रीवराह उवाच ॥ साधु भूमे महाभागे यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

Ipaliwanag mo ito ayon sa katotohanan—yaong sa bagay na iyon ay lubhang dakila at pinakamataas. Si Śrī Varāha ay nagsabi: Mabuti ang iyong sinabi, O Lupa na mapalad, sapagkat ako’y iyong tinatanong nang ganito.

Verse 5

कथयिष्यामि तत्सर्वं दुःखसंसारमोक्षणम् ॥ कृत्वा तु मम कर्माणि यत्त्वया पूर्वभाषितम् ॥

Isasalaysay ko ang lahat ng iyon—ang paraan ng paglaya mula sa masakit na pag-ikot ng pag-iral sa sanlibutan—pagkaraan mong maisagawa ang aking mga ritwal, gaya ng iyong sinabi noon.

Verse 6

पश्चाच्छान्तिं च मे कुर्याद्भूमे राष्ट्रसुखावहम् ॥ सर्वकर्म ततः कृत्वा भूम्यां जानु निपात्य च ॥

Pagkaraan nito, O Lupa, dapat magsagawa para sa akin ng ritwal ng pagpapayapa na nagdudulot ng kaginhawahan sa kaharian. Matapos maisagawa ang lahat ng ritwal, lumuhod sa lupa.

Verse 7

नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥ मन्त्रः- ॐ नमो नमो वासुदेव त्वं गतिस्त्वं परायणम् ॥

Pagkasabi ng “Namo Nārāyaṇāya” (Pagpupugay kay Nārāyaṇa), saka bigkasin ang mantra. Ang mantra ay: “Oṃ—namo, namo, Vāsudeva; ikaw ang kanlungan, ikaw ang pinakamataas na sandigan.”

Verse 8

शरणं त्वां गतो नाथ संसारार्णवतारक ॥ आगतस्त्वं च सुमुख पुनः समुचितेन वै ॥

Sa Iyo ako dumulog bilang kanlungan, O Panginoon, tagapagpatawid sa karagatan ng pag-iral sa sanlibutan. At Ikaw, O may mapagpalang mukha, ay muling dumating—tunay na sa nararapat na paraan.

Verse 9

दिशः पश्य अधः पश्य व्याधिभ्यो रक्ष नित्यशः ॥ प्रसीद स्वस्य राष्ट्रस्य राज्ञः सर्वबलस्य च ॥

Tumingin sa mga dako; tumingin din sa ibaba; ipagsanggalang (kami) palagi laban sa mga karamdaman. Maging mapagpala sa Iyong sariling kaharian at sa haring taglay ang lahat ng lakas at yaman.

Verse 10

अन्नं कुरु सुवृष्टिं च सुभिक्षमभयं तथा ॥ राष्ट्रं प्रवर्द्धतु विभो शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

Ibigay ang pagkain, ipagkaloob ang napapanahong ulan, gayundin ang kasaganaan at kawalang-takot. Sumagana ang kaharian, O Makapangyarihan; maging palagian ang kapayapaan.

Verse 11

देवानां ब्राह्मणानां च भक्तानां कन्याकासु च ॥ पशूनां सर्वभूतानां शान्तिर्भवतु नित्यशः ॥

Nawa’y maging palagian ang kapayapaan para sa mga deva at sa mga brāhmaṇa; para sa mga deboto at sa mga dalagang kababaihan; para sa mga hayop at sa lahat ng nilalang.

Verse 12

एवं शान्तिं पठित्वा तु मम कर्मपरायणः ॥ पुनर्जलाञ्जलिं दत्त्वा त्विमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

Sa gayon, matapos bigkasin ang panalanging pampayapa, ang taong nakatuon sa aking mga ritwal ay muling maghandog ng isang dakot na tubig, at saka bigkasin ang mantrang ito.

Verse 13

मन्त्रः— योऽसौ भवान्सर्वजगत्प्रसूतो यज्ञेषु देवेषु च कर्मसाक्षी ।। शान्तिं कुरु त्वं मम वासुदेव संसारमोक्षं च कुरुष्व देव ॥

Mantra: “Ikaw na pinagmulan ng buong sanlibutan, at sa mga yajña at sa mga diyos ay saksi sa mga gawa—ipagkaloob mo sa akin ang kapayapaan, O Vāsudeva, at gawin mo ang paglaya mula sa pag-ikot ng samsara, O banal.”

Verse 14

एषा सिद्धिश्च कीर्तिश्च ओजसा तु महौजसम् ।। लाभानां परमो लाभो गतीनां परमा गतिः ॥

Ito ang siddhi at ang kīrti; sa lakas nito ay humahantong sa dakilang lakas—ito ang pinakamataas na pakinabang sa lahat ng pakinabang at ang pinakadakilang landas sa lahat ng landas.

Verse 15

एवं पठति तत्त्वेन मम शान्तिं सुखावहाम् ।। ते तु मल्लयतां यान्ति पुनरावृत्तिवर्जिताः ॥

Sa gayon, ang sinumang bumibigkas nang ayon sa katotohanan ng aking pormulang pang-śānti na nagdudulot ng kaginhawahan, sila’y umaabot sa kalagayang ‘mallayatā’ at nalalaya sa muling pagbabalik (muling pagsilang).

Verse 16

एवं शान्तिं पठित्वा तु मधुपर्कं प्रयोजयेत् ।। नमो नारायणायेति चोक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

Pagkatapos na mabigkas nang gayon ang śānti, dapat ihandog ang madhuparka. Matapos sabihin ang “namo Nārāyaṇāya” (pagpupugay kay Nārāyaṇa), bigkasin ang (sumusunod na) mantra.

Verse 17

मन्त्रः— योऽसौ भवान्देववरप्रसूतो यो वै समर्च्यो मधुपर्क्कनामाः ।। आगच्छ सन्तिष्ठ इमे च पात्रे ममापि संसारविमोक्षणाय ॥

Mantra: “Ikaw na pinagmulan ng pinakadakila sa mga diyos, Ikaw na nararapat sambahin bilang tinatawag na ‘Madhuparka’—halika, tumindig dito; at tanggapin din ang mga sisidlang ito, upang ako’y mapalaya mula sa samsara.”

Verse 18

सर्पिर्दधिमधून्येव समं पात्रे ह्युदुम्बरे ।। अलाभे मधुनश्चापि गुडेन सह मिश्रयेत् ॥

Ang ghee, keso (curd), at pulot ay ilagay nang magkakapantay sa isang sisidlang yari sa kahoy ng udumbara; kung walang pulot, maaari itong haluan ng jaggery (asukal na buo) bilang kapalit.

Verse 19

दधि क्षौद्रं घृतं चैव कारयेत समं तथा ।। समर्पयामि देवेश रुद्र सर्पिर्घृतं मधु ॥

Ang curd, pulot, at ghee ay ihanda rin nang magkakapantay. “Iniaalay ko ito, O Panginoon ng mga diyos, O Rudra—ghee, nilinaw na mantikilya, at pulot.”

Verse 20

सर्वेषामप्यलाभे तु मम कर्मपरायणाः ।। अप एव ततो गृहि्य इमं मन्त्रमुदाहरॆत् ॥

Ngunit kung wala ni isa man sa mga ito ang makuha, kung gayon—O kayong nakatuon sa aking itinakdang ritwal—tubig lamang ang kunin at saka bigkasin ang mantrang ito.

Verse 21

मन्त्रः— योऽसौ भवान्नाभिमात्रप्रसूतो यज्ञैश्च मन्त्रैः सरहस्यजप्यैः ।। सोऽयं मया ते परिकल्पितश्च गृहाण दिव्यो मधुपर्क्कनामाः ॥

Mantra: “Ikaw na isinilang mula sa pusod lamang, at nilalapitan sa pamamagitan ng mga yajña at ng mga mantra—na inuusal kasama ng kanilang lihim na sangkap—ito’y inayos ko para sa Iyo; tanggapin Mo, O banal, ang tinatawag na ‘Madhuparka.’”

Verse 22

यो ददाति महाभागे मयोक्तं विधिपूर्वकम् ।। सर्वयज्ञफलम् प्राप्य मम लोकं प्रपद्यते ॥

Sinumang maghandog nito, O mapalad na isa, ayon sa paraang aking sinabi, ay nagkakamit ng bunga ng lahat ng yajña at nakararating sa aking daigdig.

Verse 23

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ यो वै प्राणान्प्रमुञ्चेत मम कर्मपरायणः ॥

At higit pa ay ipaliliwanag ko sa iyo—makinig, O Vasundharā: kapag ang isang nakatuon sa mga ritwal na ukol sa akin ay malapit nang bitawan ang mga hininga ng buhay…

Verse 24

तस्य चैवेह दातव्यं मन्त्रेण विधिपूर्वकम् ॥ यावत्प्राणान्प्रमुञ्चेत कृत्वा कर्म सुपुष्कलम् ॥

Para sa kanya, dito nga ay dapat maghandog, kasama ang mantra at ayon sa wastong pamamaraan—hanggang sa sandaling bitawan niya ang mga hininga ng buhay—matapos ganapin ang ritwal nang ganap.

Verse 25

मद्भक्तेन तु दातव्यं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ दृष्ट्वा तु विह्वलं ह्येनं मम कर्मपरायणः ॥

Ngunit ito’y dapat ihandog ng aking deboto—bilang paraan na itinuro para sa paglaya mula sa lahat ng pag-ikot sa daigdig—pagkakita niyang tunay na nababalisa ang taong iyon, siya na nakatuon sa mga ritwal na ukol sa akin.

Verse 26

मधुपर्कं परं गृह्य चेमं मन्त्रमुदाहरेत् ।

Pagkatapos kunin ang pinakamainam na madhuparka, saka bigkasin ang mantrang ito.

Verse 27

मन्त्रः— योऽसौ भवान्स्तिष्ठति सर्वदेहे नारायणः सर्वजगत्प्रधानः ॥ गृहाण चैवं सुरलोकनाथ भक्तोपनीतं मधुपर्कसंज्ञम् ॥

Mantra: “Ikaw na nananahan sa bawat katawan—si Nārāyaṇa, ang pangunahing prinsipyo ng buong sanlibutan—tanggapin, O Panginoon ng makalangit na daigdig, ang handog na tinatawag na madhuparka, na inihain ng isang deboto.”

Verse 28

एषा गतिर् महाभागे मधुपर्कस्य कीर्तिता ॥ एवं कश्चिन्न जानाति मधुपर्कं वसुन्धरे ॥

Ito ang bunga ng madhuparka, O mapalad na dakila, gaya ng naipahayag. Kaya’t halos walang nakauunawa sa madhuparka, O Vasundharā.

Verse 29

एवं हि मधुपर्कश्च देयः सिद्धिमभीप्सुभिः ॥ अर्चित्वा देवदेवेशं सर्वसंसारनाशनम् ॥

Kaya nga ang madhuparka ay dapat ihandog ng mga naghahangad ng ganap na kaganapan, matapos sambahin ang Panginoon ng mga diyos—ang tagapaglipol ng buong saṃsāra.

Verse 30

ददाति मधुपर्कं यः स याति परमां गतिम् ॥ अयं पवित्रो विमलः सर्वकामविशोधनः ॥

Ang sinumang nag-aalay ng madhuparka ay nakaaabot sa pinakamataas na kalagayan. Ang handog na ito’y nagpapadalisay, walang dungis, at tagapaglinis ng lahat ng layon.

Verse 31

दीक्षिताय च दातव्यो यश्च शिष्यो गुरुप्रियः ॥ न मूर्खाय प्रदातव्यमविनीताय कर्हिचित् ॥

Ito’y dapat ibigay sa isang na-dīkṣā (naipasimula), at sa alagad na minamahal ng guro. Huwag itong ibigay sa mangmang, ni kailanman sa walang disiplina.

Verse 32

शृणोति मधुपर्कस्य चाख्यानं पापनाशनम् ॥ याति दिव्यां परां सिद्धिं मधुपर्कस्य कारणात् ॥

Ang nakikinig sa salaysay ng madhuparka—na sumisira sa kasalanan—ay nakaaabot sa banal at higit na siddhi, dahil sa madhuparka.

Verse 33

एतत्ते कथितं भद्रे मधुपर्कविभावनम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं यदीच्छेत्सिद्धिमुत्तमाम्

O mapalad na ginang, naipaliwanag na sa iyo ito—ang paraan at bisa ng madhuparka. Kung ninanais ang pinakamataas na kaganapan, ito’y isagawa para sa paglaya mula sa buong ikot ng muling pagsilang.

Verse 34

राजद्वारे श्मशाने वा भये च व्यसने तथा ॥ ये पठन्ति त्विमां शान्तिं शीघ्रं कार्यं भविष्यति

Sa tarangkahan ng hari, o sa libingan ng sinusunog na bangkay, gayundin sa takot at sa kapahamakan—ang mga bumibigkas ng mapayapang pormulang ito, ang ninanais na gawain ay agad na matatapos.

Verse 35

अपुत्रो लभते पुत्रमभार्यश्च प्रियां लभेत् ॥ अपतिर्लभते कान्तं बद्धो मुच्येत बन्धनात्

Ang walang anak na lalaki ay magkakamit ng anak; ang walang asawa ay makatatamo ng minamahal na kabiyak. Ang walang asawaing lalaki ay makakamit ng sinta; ang nakagapos ay makalalaya sa pagkakagapos.

Verse 36

एतत्ते कथितं भूमे महाशान्तिं सुखावहाम् ॥ सर्वसंसारमोक्षार्थं रहस्यं परमं महत्

O Ina-Lupa, naipaliwanag na sa iyo ito—ang dakilang pagpapayapa na nagdudulot ng kaginhawahan; isang kataas-taasan at malalim na lihim na aral, para sa paglaya mula sa buong ikot ng muling pagsilang.

Verse 37

गर्भिणीनां च वृद्धानां व्रीहीनां च गवां तथा ॥ ब्राह्मणानां च सततं शान्तिं कुरु शुभं कुरु

Para sa mga nagdadalantao, sa mga matatanda, sa mga palay, at gayundin sa mga baka—at palagi para sa mga brāhmaṇa—itaguyod ang kapayapaan; itaguyod ang mapalad na kagalingan.

Verse 38

घृतालाभे तु सुश्रोणि लाजैः सह विमिश्रयेत् ॥ अलाभे वापि दध्नश्च क्षीरेण सह मिश्रयेत्

Kung may ghee, O marikit ang balakang, ihalo ito kasama ng mga piniritong butil (laja). Kung wala, ihalo ang dadhi (curd) kasama ng gatas.

Verse 39

अनेनैव तु मन्त्रेण दद्याच्च मधुपर्ककम् ॥ नरस्य मृत्यु काले तु दद्यत्संसार मोक्षणम्

Sa pamamagitan ng mismong mantrang ito, dapat ihandog ang madhuparka. At sa oras ng kamatayan ng tao, dapat ibigay ang yaong sinasabing nagdudulot ng paglaya mula sa saṃsāra.

Verse 40

यस्त्वनेन विधानॆन कुर्याच्छान्तिमनुत्तमाम् ॥ सर्वसङ्गान्परित्यज्य मम लोकं च गच्छति

Ngunit sinumang, ayon sa itinakdang paraang ito, magsagawa ng walang kapantay na pagpapayapa—tinalikdan ang lahat ng pagkakapit—siya’y tutungo sa aking daigdig.