Adhyaya 161: The Efficacy of the Sacred Forests: The Merit of Pilgrimage to Mathurā’s Twelve Groves

Verse 1

अथ देववनप्रभावः ॥ धरण्युवाच ॥ ये धर्मविमुखा मूढाः सर्वज्ञानविवर्जिताः ॥ का गतिः कृष्ण तेषां हि विहिता नरके सुरैः

Ngayon, ang kapangyarihan ng Devavana. Wika ng Daigdig: ‘Yaong mga tumatalikod sa dharma—mga mangmang at salat sa lahat ng kaalaman—anong hantungan, O Kṛṣṇa, ang itinakda para sa kanila sa impiyerno ng mga diyos?’

Verse 2

अभुक्त्वा नारकं दुःखं सुकृतैः पुण्यदैर्नृणाम् ॥ प्रयान्ति कर्मणा येन तमुपायं ब्रवीहि मे

‘Nang hindi dinaranas ang pagdurusa ng impiyerno, sa pamamagitan ng mabubuting gawa ng mga tao na nagkakaloob ng puṇya—sa anong gawain sila nakalalampas? Ipaalam mo sa akin ang paraang iyon.’

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ सर्वधर्मविहीनानां पुरुषाणां दुरात्मनाम् ॥ नरकार्त्तिहरादेवी मथुरा पापघातिनी ॥

Sinabi ni Śrī Varāha: Sa mga taong salat sa lahat ng dharma at may masamang kalooban, ang Diyosa Mathurā ang nag-aalis ng mga pagdurusa ng impiyerno at pumupuksa sa kasalanan.

Verse 4

मथुरावासिनो ये च तीर्थानां चोपसेवकाः ॥ वनानां दर्शको वाथ मथुराक्रमकोऽपि वा ॥

Yaong naninirahan sa Mathurā, at yaong naglilingkod sa mga banal na tawiran (tīrtha); gayundin ang sinumang tumitingin lamang sa mga gubat, o maging ang sinumang tumapak sa Mathurā—

Verse 5

एषां मध्ये कृतं यैश्च एकं च शतमोजसा ॥ न ते नरकभोक्तारः स्वर्गभाजो भवन्ति ते ॥

At sa mga ito, yaong nagsasagawa ng pagtalima nang may sigla—maging minsan man o sandaang ulit—hindi nagiging tagaranas ng impiyerno; sila’y nagiging kabahagi ng langit.

Verse 6

आदौ मधुवनं नाम द्वितीयं तालमेव च ॥ वनं कुन्दवनं चैव तृतीयं वनमुत्तमम् ॥

Sa pasimula ay ang gubat na tinatawag na Madhuvana; ang ikalawa ay ang Tālavana. Ang ikatlo, tunay nga, ay ang dakilang gubat na pinangalanang Kundavana.

Verse 7

चतुर्थं काम्यकवनं वनानां वनमुत्तमम् ॥ पञ्चमं वै बहुवनं षष्ठं भद्रवनं स्मृतम् ॥

Ang ikaapat ay ang Kāmyakavana, isang dakilang gubat sa mga gubat. Ang ikalima ay ang Bahuvana; ang ikaanim ay kinikilalang Bhadravana.

Verse 8

सप्तमं तु वनं भूमे खादिरं लोकविश्रुतम् ॥ महावनं चाष्टमं तु सदैव च मम प्रियम् ॥

Ang ikapitong gubat, O Inang Lupa, ay ang Khādira, bantog sa buong daigdig. Ang ikawalo ay ang Mahāvana, na laging minamahal Ko.

Verse 9

लोहर्गलवनं नाम नवमं पातकापहम् ॥ वनं बिल्ववनं नाम दशमं देवपूजितम् ॥

Ang ikasiyam ay tinatawag na Lohargalavana, tagapag-alis ng kasalanan. Ang ikasampu ay ang gubat na Bilvavana, pinararangalan sa pagsamba sa mga diyos.

Verse 10

यथाक्रमेण ये यात्रां वनानां च जितेन्द्रियाः ॥ करिष्यन्ति वरारोहे इन्द्रलोकं व्रजन्ति ते ॥

Yaong mga nagpipigil sa sarili na magsasagawa ng paglalakbay-pananampalataya sa mga gubat ayon sa wastong pagkakasunod, O marikit ang balakang, ay tutungo sa daigdig ni Indra.

Verse 11

एकादशं तु भाण्डीरं द्वादशं वृन्दका वनम् ॥ एतानि ये प्रपश्यन्ति न ते नरकभोगिनः ॥

Ang ikalabing-isa ay ang Bhāṇḍīra; ang ikalabing-dalawa ay ang gubat na Vṛndakā. Ang mga nakakakita sa mga ito ay hindi magdurusa sa impiyerno.