Adhyaya 106: The Significance and Rite of Donating the ‘Curd-Cow’ (Dadhidhenudāna)

Verse 1

अथ दधिधेनुदान माहात्म्यम् ॥ होतोवाच ॥ दधिधेनोर्महाराज विधानं शृणु सांप्रतम् ॥ अनुलिप्ते महीभागे गोमयेन नराधिप

Ngayon, ang kadakilaan ng kaloob na ‘dadhidhenu’ (baka ng namuong gatas). Sinabi ng Hotṛ: “O dakilang hari, pakinggan mo ngayon ang pamamaraan para sa dadhidhenu. O pinuno ng mga tao, sa isang bahagi ng lupa na pinahiran ng dumi ng baka…”

Verse 2

गोचर्ममात्रं तु पुनः पुष्पप्रकरशोभिते ॥ कुशैरास्तीर्य वसुधां कृष्णाजिनकुशोत्तरीम्

Muli, maghanda ng isang puwang na kasinlaki ng balat ng baka, na pinapaganda ng mga kumpol ng bulaklak; ikalat ang kuśa sa lupa, at ilagay ang balat ng itim na usa at kuśa sa ibabaw nito.

Verse 3

दधिकुम्भं तु संस्थाप्य सप्तधान्यचयोपरि ॥ चतुर्थांशेन वत्सं तु सौवर्णं मुखमण्डितम्

Ilagay ang palayok ng dahi (namuong gatas) sa ibabaw ng bunton ng pitong uri ng butil; at (humubog) ng isang guya—ginto, na pinalamutian ang mukha—na may sukat na isang-kapat (na bahagi).

Verse 4

आच्छाद्य वस्त्रयुग्मेन पुष्पगन्धैस्तु पूजिताम् ॥ ब्राह्मणाय कुलीनाय साधुवृत्ताय धीमते

Matapos takpan ang handog ng isang pares ng kasuotan at parangalan ito ng mga bulaklak at pabango, ialay ito sa isang Brāhmaṇa na marangal ang angkan, banal ang asal, at may malinaw na pag-unawa.

Verse 5

क्षमादिगुणयुक्ताय दद्यत्तां दधिधेनुकाम् ॥ पुच्छदेशोपविष्टस्तु मुद्रिकाकर्णभूषणैः

Ibigay ang ‘dahing-baka’ na yaon sa taong may pagtitimpi at mga kaugnay na kabutihan; at ito’y ihanda na may palamuti sa bahaging buntot, na may mga singsing at palamuting-hikaw.

Verse 6

पादुकोपानहौ छत्रं दत्त्वा मन्त्रिममं पठेत् ॥ दधिक्राव्णेति मन्त्रेण दद्याद्धेनुं सुपूजिताम्

Matapos magbigay ng sandalyas at sapatos, at isang payong, bigkasin ang mantrang ito; sa pamamagitan ng mantrang ‘dadhikrāvṇa…’, ibigay ang baka na nararapat na pinarangalan.

Verse 7

एवं दधिमयीं धेनुं दत्त्वा राजर्षिसत्तम ॥ एकाहारी दिनं तिष्ठेद्दध्ना च नृपनन्दन

Sa gayon, matapos maibigay ang bakang yari (bilang ritwal na handog) sa dahi, O pinakadakila sa mga rājarsi, manatili nang isang araw na iisang kain lamang—at ang pagkain ay may dahi rin, O kagalakan ng mga hari.

Verse 8

यजमानो वसेद्राजंस्त्रिरात्रं च द्विजोत्तमः ॥ दीयमानां प्रपश्यन्ति ते यान्ति परमं पदम्

Ang yajamāna (tagapagpatupad ng handog) ay manahan doon, O hari, sa loob ng tatlong gabi, gayundin ang pinakadakilang Brāhmaṇa; yaong mga nakasaksi sa pagbibigay nito ay makararaos sa pinakamataas na kalagayan.

Verse 9

य इदं शृणुयाद्भक्त्या श्रावयेद्वापि मानवः ॥ सोऽश्वमेधफलं प्राप्य विष्णुलोकं च गच्छति

Ang sinumang makinig nito nang may debosyon, o magpabigkas nito, ay nagkakamit ng bunga ng Aśvamedha at napaparoon sa daigdig ni Viṣṇu.