Naadbindu
काष्ठवज्ज्ञायते देह उन्मन्यावस्थया ध्रुवम् ।
न जानाति स शीतोष्णं न दुःखं न सुखं तथा ॥
काष्ठ-वत् ज्ञायते देहः उन्मनि-अवस्थया ध्रुवम् ।
न जानाति सः शीत-उष्णम् न दुःखम् न सुखम् तथा ॥
kāṣṭhavajjñāyate deha unmanyāvasthayā dhruvam |
na jānāti sa śītoṣṇaṃ na duḥkhaṃ na sukhaṃ tathā ||
Sa kalagayang unmanī, ang katawan ay tiyak na nadarama na parang kahoy. Hindi niya nalalaman ang lamig at init, gayundin ang sakit at ligaya.
In the state of unmanī, the body is certainly perceived as if it were wood. He does not know cold and heat, nor likewise pain and pleasure.