Verse 46
Naadbindu
विस्मृत्य विश्वमेकाग्रः कुत्रचिन्न हि धावति । मनोमत्तगजेन्द्रस्य विषयोद्यानचारिणः ॥ नियामनसमर्थोऽयं निनादो निशिताङ्कुशः । नादोऽन्तरङ्गसारङ्गबन्धने वागुरायते ॥ अन्तरङ्गसमुद्रस्य रोधे वेलायतेऽपि च । ब्रह्मप्रणवसंलग्ननादो ज्योतिर्मयात्मकः ॥
विस्मृत्य । विश्वम् । एकाग्रः । कुत्रचित् । न । हि । धावति । मनः-उन्मत्त-गजेन्द्रस्य । विषय-उद्यान-चारिणः ॥ नियामन-समर्थः । अयम् । निनादः । निशित-अङ्कुशः । नादः । अन्तरङ्ग-सारङ्ग-बन्धने । वागुरा । आयते ॥ अन्तरङ्ग-समुद्रस्य । रोधे । वेला । आयते । अपि । च । ब्रह्म-प्रणव-संलग्न-नादः । ज्योतिः-मय-आत्मकः ॥
vismṛtya viśvam ekāgraḥ kutracinnahi dhāvati | manomattagajendrasya viṣayodyānacāriṇaḥ || niyāmanasamartho 'yaṃ ninādo niśitāṅkuśaḥ | nādo 'ntaraṅgasāraṅgabandhane vāgurāyate || antaraṅgasamudrasya rodhe velāyate 'pi ca | brahmapraṇavasaṃlagnanādo jyotirmayātmakaḥ ||
Sa pagkalimot sa sanlibutan, ang isip ay nagiging iisang-tutok at hindi na tumatakbo saanman—gaya ng dambuhalang elepanteng lasing sa pagnanasa na gumagala sa hardin ng mga bagay-pandama. Ang pag-ugong (nināda) na ito ay matalim na pang-udyok na may lakas magpigil; ang nāda ay nagiging lambat na nagbibigkis sa panloob na usa (ang isip). Nagiging pampang din ito na pumipigil sa dagat sa loob; at ang nāda na kaugnay ng Brahman bilang praṇava (Oṃ) ay may likas na liwanag.
Having forgotten the world, the mind, made one-pointed, does not run anywhere—(the mind) of the rutting lordly elephant that roams in the pleasure-grove of sense-objects. This resonance (nināda) is a sharp goad capable of restraint; the nāda becomes a net for binding the inner deer (the mind). It also becomes a shore (velā) for damming the inner ocean; the nāda, conjoined with Brahman as praṇava (Oṃ), is of the nature of light.