Verse 1
Jaabaal
ॐ बृहस्पतिरुवाच—याज्ञवल्क्यं यदनु कुरुक्षेत्रं देवानां देवयजनं सर्वेषां भूतानां ब्रह्मसदनम्। अविमुक्तं वै कुरुक्षेत्रं देवानां देवयजनं सर्वेषां भूतानां ब्रह्मसदनम्। तस्माद्यत्र क्वचन गच्छति तदेव मन्येत तदविमुक्तमेव। इदं वै कुरुक्षेत्रं देवानां देवयजनं सर्वेषां भूतानां ब्रह्मसदनम्। अत्र हि जन्तोः प्राणेषूत्क्रममाणेषु रुद्रस्तारकं ब्रह्म व्याचष्टे येनासावमृती भूत्वा मोक्षी भवति। तस्मादविमुक्तमेव निषेवेत, अविमुक्तं न विमुञ्चेद्—एवमेवैतद्याज्ञवल्क्यः॥१॥
ॐ । बृहस्पतिः उवाच । याज्ञवल्क्यम् । यत् अनु । कुरुक्षेत्रम् । देवानाम् । देव-यजनम् । सर्वेषाम् । भूतानाम् । ब्रह्म-सदनम् । अविमुक्तम् । वै । कुरुक्षेत्रम् । देवानाम् । देव-यजनम् । सर्वेषाम् । भूतानाम् । ब्रह्म-सदनम् । तस्मात् । यत्र । क्वचन । गच्छति । तत् एव । मन्येत । तत् । अविमुक्तम् एव । इदम् । वै । कुरुक्षेत्रम् । देवानाम् । देव-यजनम् । सर्वेषाम् । भूतानाम् । ब्रह्म-सदनम् । अत्र । हि । जन्तोः । प्राणेषु । उत्क्रममाणेषु । रुद्रः । तारकम् । ब्रह्म । व्याचष्टे । येन । असौ । अमृती । भूत्वा । मोक्षी । भवति । तस्मात् । अविमुक्तम् एव । निषेवेत । अविमुक्तम् । न । विमुञ्चेत् । एवम् एव । एतत् । याज्ञवल्क्यः ॥ १ ॥
oṃ bṛhaspatir uvāca—yājñavalkyaṃ yad anu kurukṣetraṃ devānāṃ devayajanaṃ sarveṣāṃ bhūtānāṃ brahmasadanam | avimuktaṃ vai kurukṣetraṃ devānāṃ devayajanaṃ sarveṣāṃ bhūtānāṃ brahmasadanam | tasmād yatra kvacana gacchati tad eva manyeta tad avimuktam eva | idaṃ vai kurukṣetraṃ devānāṃ devayajanaṃ sarveṣāṃ bhūtānāṃ brahmasadanam | atra hi jantoḥ prāṇeṣūtkramamāṇeṣu rudras tārakaṃ brahma vyācaṣṭe yena asau amṛtī bhūtvā mokṣī bhavati | tasmād avimuktam eva niṣeveta, avimuktaṃ na vimuñced—evam evaitad yājñavalkyaḥ ||1||
Sinabi ni Bṛhaspati: “O Yājñavalkya, ang tinatawag na Kurukṣetra ay pook ng paghahandog ng mga diyos at tahanan ni Brahman para sa lahat ng nilalang. Tunay, ang Avimukta ang mismong Kurukṣetra—pook ng paghahandog ng mga diyos at tahanan ni Brahman para sa lahat. Kaya saan man maparoon ang tao, ituring niya ang pook na iyon bilang Avimukta; iyon nga ang Avimukta. Ito, sa katotohanan, ang Kurukṣetra—pook ng paghahandog ng mga diyos at tahanan ni Brahman para sa lahat ng nilalang. Sapagkat dito, kapag ang mga hininga-buhay (prāṇa) ng nilalang ay lumalabas, ipinapahayag ni Rudra ang ‘tāraka’ na Brahman, na sa pamamagitan nito ang tao’y nagiging walang-kamatayan at nagkakamit ng kalayaan (mokṣa). Kaya dapat manahan sa Avimukta lamang; huwag iwan ang Avimukta—ganito nga ang sinabi ni Yājñavalkya.”
Bṛhaspati said: ‘Yājñavalkya, that which follows (i.e., is known as) Kurukṣetra is the gods’ place of sacrifice and the abode of Brahman for all beings. Indeed, Avimukta is Kurukṣetra—the gods’ place of sacrifice and the abode of Brahman for all beings. Therefore, wherever one may go, one should regard that very place as Avimukta; that is Avimukta indeed. This, verily, is Kurukṣetra—the gods’ place of sacrifice and the abode of Brahman for all beings. For here, when the vital breaths of a creature are departing, Rudra expounds the ‘tāraka’ Brahman, by which that one becomes immortal and becomes liberated. Therefore one should resort to Avimukta alone; one should not abandon Avimukta—thus indeed (said) Yājñavalkya.’