Verse 4
Garbha
नानायोनिसहस्राणि दृष्ट्वा चैव ततो मया ।
आहाराः विविधा भुक्ताः पीताश्च विविधाः स्तनाः ॥
जातस्यैव मृतस्यैव जन्म चैव पुनः पुनः ।
अहो दुःखोदधौ मग्नः न पश्यामि प्रतिक्रियाम् ॥
यन्मया परिजनस्यार्थे कृतं कर्म शुभाशुभम् ।
एकाकी तेन दह्यामि गतास्ते फलभोगिनः ॥
यदि योन्यां प्रमुञ्चामि सांख्यं योगं समाश्रये ।
अशुभक्षयकर्तारं फलमुक्तिप्रदायकम् ॥
यदि योन्यां प्रमुञ्चामि तं प्रपद्ये महेश्वरम् ।
अशुभक्षयकर्तारं फलमुक्तिप्रदायकम् ॥
यदि योन्यां प्रमुञ्चामि तं प्रपद्ये भगवन्तं नारायणं देवम् ।
अशुभक्षयकर्तारं फलमुक्तिप्रदायकम् ।
यदि योन्यां प्रमुञ्चामि ध्याये ब्रह्म सनातनम् ॥
अथ जन्तुः स्त्रीयोनिशतं योनिद्वारि सम्प्राप्तो यन्त्रेणापीड्यमानो महता दुःखेन जातमात्रस्तु वैष्णवेन वायुना संस्पृश्यते तदा न स्मरति जन्ममरणं न च कर्म शुभाशुभम् ॥४॥
नाना-योनिः-सहस्राणि । दृष्ट्वा । च । एव । ततः । मया ।
आहाराः । विविधाः । भुक्ताः । पीताः । च । विविधाः । स्तनाः ॥
जातस्य । एव । मृतस्य । एव । जन्म । च । एव । पुनः । पुनः ॥
अहो । दुःख-उदधौ । मग्नः । न । पश्यामि । प्रति-क्रियाम् ॥
यत् । मया । परिजनस्य-अर्थे । कृतम् । कर्म । शुभ-अशुभम् ॥
एकाकी । तेन । दह्यामि । गताः । ते । फल-भोगिनः ॥
यदि । योन्याम् । प्रमुञ्चामि । सांख्यम् । योगम् । समाश्रये ॥
अशुभ-क्षय-कर्तारम् । फल-मुक्ति-प्रदायकम् ॥
यदि । योन्याम् । प्रमुञ्चामि । तम् । प्रपद्ये । महा-ईश्वरम् ॥
अशुभ-क्षय-कर्तारम् । फल-मुक्ति-प्रदायकम् ॥
यदि । योन्याम् । प्रमुञ्चामि । तम् । प्रपद्ये । भगवन्तम् । नारायणम् । देवम् ॥
अशुभ-क्षय-कर्तारम् । फल-मुक्ति-प्रदायकम् ॥
यदि । योन्याम् । प्रमुञ्चामि । ध्याये । ब्रह्म । सनातनम् ॥
अथ । जन्तुः । स्त्री-योनि-शतम् । योनि-द्वारि । सम्प्राप्तः । यन्त्रेण । अपीड्यमानः । महता । दुःखेन । जात-मात्रः । तु । वैष्णवेन । वायुना । संस्पृश्यते । तदा । न । स्मरति । जन्म-मरणम् । न । च । कर्म । शुभ-अशुभम् ॥
nānāyonisahasrāṇi dṛṣṭvā caiva tato mayā |
āhārā vividhā bhuktāḥ pītāś ca vividhāḥ stanāḥ ||
jātasyaiva mṛtasyaiva janma caiva punaḥ punaḥ |
aho duḥkhodadhau magnaḥ na paśyāmi pratikriyām ||
yanmayā parijanasyārthe kṛtaṃ karma śubhāśubham |
ekākī tena dahyāmi gatāste phalabhoginaḥ ||
yadi yonyāṃ pramuñcāmi sāṅkhyaṃ yogaṃ samāśraye |
aśubhakṣayakartāraṃ phalamuktipradāyakam ||
yadi yonyāṃ pramuñcāmi taṃ prapadye maheśvaram |
aśubhakṣayakartāraṃ phalamuktipradāyakam ||
yadi yonyāṃ pramuñcāmi taṃ prapadye bhagavantaṃ nārāyaṇaṃ devam |
aśubhakṣayakartāraṃ phalamuktipradāyakam |
yadi yonyāṃ pramuñcāmi dhyāye brahma sanātanam ||
atha jantuḥ strīyoniśataṃ yonidvāri samprāpto yantreṇāpīḍyamāno mahatā duḥkhena jātamātras tu vaiṣṇavena vāyunā saṃspṛśyate tadā na smarati janmamaraṇaṃ na ca karma śubhāśubham ||4||
Nakita ko ang libu-libong sari-saring sinapupunan, at tunay na napagdaanan ko ang mga iyon; iba’t ibang pagkain ang nakain, at iba’t ibang dibdib ang nasuso. Sa isinilang at sa namatay, ang pagsilang ay dumarating nang paulit-ulit. Ay, nalulubog sa dagat ng pagdurusa, wala akong nakikitang lunas. Anumang gawa—mabuti man o masama—na ginawa ko para sa kapakanan ng mga kamag-anak, ako lamang ang nasusunog sa bunga nito; yaong mga nakinabang sa bunga ay lumisan na. Kung ako’y makalalaya sa sinapupunan, sasandig ako sa Sāṅkhya at Yoga—mga pumupuksa sa di-mabuti, at nagbibigay ng paglaya mula sa bunga ng karma. Kung ako’y makalalaya sa sinapupunan, magpapasakop ako kay Maheśvara—pumupuksa sa di-mabuti, nagbibigay ng paglaya mula sa bunga. Kung ako’y makalalaya sa sinapupunan, magpapasakop ako sa Mapalad na Panginoong Nārāyaṇa, ang Diyos—pumupuksa sa di-mabuti, nagbibigay ng paglaya mula sa bunga. Kung ako’y makalalaya sa sinapupunan, pagninilayan ko ang walang hanggang Brahman. Pagkaraan, ang nilalang, matapos dumaan sa sandaang sinapupunan ng babae, ay dumarating sa pintuan ng sinapupunan; pinipiga ng mekanismo at ng matinding sakit; at pagkapanganak pa lamang ay nahahaplos ng hanging Vaiṣṇava; kaya hindi na nito naaalala ang pagsilang at kamatayan, ni ang mabuti at masamang gawa.
Having seen thousands of diverse wombs, I indeed (have passed through them); various foods were eaten, and various breasts were drunk. Of one who is born and of one who dies, birth occurs again and again. Alas, sunk in an ocean of suffering, I do not see a remedy. Whatever action—good or bad—I performed for the sake of relatives, I alone am burned by it; those who enjoyed the fruits have gone. If I am released from the womb, I shall resort to Sāṅkhya and Yoga—destroyers of inauspiciousness, bestowers of freedom from (karmic) results. If I am released from the womb, I shall take refuge in Maheśvara—destroyer of inauspiciousness, bestower of freedom from results. If I am released from the womb, I shall take refuge in the Blessed Lord Nārāyaṇa, the God—destroyer of inauspiciousness, bestower of freedom from results. If I am released from the womb, I shall meditate on the eternal Brahman. Then the creature, having reached the door of the womb after (passing through) a hundred female wombs, being pressed by the mechanism and by great pain, when just born is touched by the Vaiṣṇava wind; then it does not remember birth and death, nor (its) good and bad deeds.