Verse 2
Arunika
गृहस्थो ब्रह्मचारी वा वानप्रस्थो वा उपवीतं भूमावप्सु वा विसृजेत्। लौकिकाग्नीनुदराग्नौ समारोपयेत्। गायत्रीं च स्ववाचाग्नौ समारोपयेत्। कुटीचरो ब्रह्मचारी कुटुम्बं विसृजेत्। पात्रं विसृजेत्। पवित्रं विसृजेत्। दण्डान् लोकांश्च विसृजेदिति होवाच। अत ऊर्ध्वममन्त्रवदाचरेत्। ऊर्ध्वगमनं विसृजेत्। औषधवदशनमाचरेत्। त्रिसन्ध्यादौ स्नानमाचरेत्। सन्धिं समाधावात्मन्याचरेत्। सर्वेषु वेदेष्वारण्यकमावर्तयेदुपनिषदमावर्तयेदुपनिषदमावर्तयेदिति॥२॥
गृहस्थः । ब्रह्मचारी । वा । वानप्रस्थः । वा । उपवीतम् । भूमौ । अप्सु । वा । विसृजेत् । लौकिक-अग्नीन् । उदर-अग्नौ । समारोपयेत् । गायत्रीम् । च । स्व-वाक्-अग्नौ । समारोपयेत् । कुटीचरः । ब्रह्मचारी । कुटुम्बम् । विसृजेत् । पात्रम् । विसृजेत् । पवित्रम् । विसृजेत् । दण्डान् । लोकान् । च । विसृजेत् । इति । ह । उवाच । अतः । ऊर्ध्वम् । अमन्त्रवत् । आचरेत् । ऊर्ध्व-गमनम् । विसृजेत् । औषधवत् । अशनम् । आचरेत् । त्रि-सन्ध्या-आदौ । स्नानम् । आचरेत् । सन्धिम् । समाधौ । आत्मनि । आचरेत् । सर्वेषु । वेदेषु । आरण्यकम् । आवर्तयेत् । उपनिषदम् । आवर्तयेत् । उपनिषदम् । आवर्तयेत् । इति ॥२॥
gṛhastho brahmacārī vā vānaprastho vā upavītaṁ bhūmāv apsu vā visṛjet | laukikāgnīn udarāgnau samāropayet | gāyatrīṁ ca sva-vācāgnau samāropayet | kuṭīcaro brahmacārī kuṭumbaṁ visṛjet | pātraṁ visṛjet | pavitraṁ visṛjet | daṇḍān lokāṁś ca visṛjed iti hovāca | ata ūrdhvam amantravad ācaret | ūrdhva-gamanaṁ visṛjet | auṣadhavad aśanam ācaret | tri-sandhyādau snānam ācaret | sandhiṁ samādhāv ātmany ācaret | sarveṣu vedeṣv āraṇyakam āvartayed upaniṣadam āvartayed upaniṣadam āvartayed iti ||2||
Ang maybahay, o ang mag-aaral na brahmacārin, o ang naninirahan sa gubat (vānaprastha) ay dapat itapon ang banal na sinulid (yajñopavīta) sa lupa o sa tubig. Ilagay niya ang mga apoy ng tahanan sa apoy ng tiyan. Ilagay niya ang Gāyatrī sa apoy ng sariling pananalita. Ang brahmacārin na naninirahan sa kubo ay dapat iwan ang sambahayan. Iwan ang mangkok‑limos; iwan ang pampadalisay (pavitra); iwan ang mga tungkod at ang mga daigdig—ganito ang sinabi. Pagkaraan nito, mamuhay siya nang walang (Vedic) mantra. Iwan ang “pag-akyat” (mga ritwal na naglalayong sa mas mataas na daigdig). Tanggapin ang pagkain na parang gamot. Maligo sa tatlong sandali ng pagsasanib (bukang‑liwayway, tanghali, dapithapon). Isagawa ang “sandhi” bilang samādhi sa Sarili. Sa lahat ng Veda, ulit-ulitin ang pag-aaral ng Āraṇyaka; ulit-ulitin ang Upaniṣad—ulit-ulitin ang Upaniṣad.
A householder, or a celibate student, or a forest-dweller should cast off the sacred thread either on the ground or in water. He should place the domestic fires into the fire of the belly. He should place the Gāyatrī into the fire of his own speech. The hut-dwelling celibate should abandon the household. He should abandon the begging-bowl; abandon the purifier (pavitra-grass ring/strainer); abandon staffs and worlds—so he said. Thereafter he should act without (Vedic) mantras. He should abandon ‘going upward’ (i.e., ritual aiming at higher worlds). He should take food as medicine. He should bathe at the three junctions (dawn, noon, dusk). He should practice the ‘junction’ (sandhi) as samādhi in the Self. In all the Vedas he should repeatedly study the Āraṇyaka; he should repeatedly study the Upaniṣad—he should repeatedly study the Upaniṣad.