Adhyaya 91
Inutusan ni Īśvara si Devī na magtungo sa di-nasisirang Tr̥yambakeśvara, na inilalarawan bilang ikalimang Rudra at isang orihinal na anyong banal. Itinatakda ng kabanata ang sagradong heograpiya: malapit sa Sāmbapura, may naunang pagbanggit sa Śikhāṇḍīśvara na kaugnay ng isang sinaunang yuga, at katabi ang Kapālikā-sthāna kung saan si Kapāleśvara, nasa anyong liṅga, ay nag-aalis ng kasalanan sa pamamagitan ng darśana (pagtingin/pagdalaw na may paggalang) at sparśana (banal na paghipo). Inilalagay ang Tr̥yambakeśvara sa hilagang-silangan sa sukat na layo, at pinupuri bilang mapagpala sa lahat at tagapagkaloob ng ninanais na bunga. Isang pantas na nagngangalang Guru ang nagsagawa ng matinding tapas at nagbigkas ng Tr̥yambaka mantra ayon sa banal na tuntunin, sinasamba si Śaṅkara nang tatlong ulit bawat araw. Sa biyaya ni Śiva, nakamit niya ang makalangit na pagkapanginoon at itinatag ang pangalan ng dambana. Ipinahayag ang phala: pagkapuksa ng mga kasalanan sa paglapit, pagsamba, at mantra-japa; pagkalaya sa mga kapintasan sa debosyon kasama ang Vāmadeva mantra; at natatanging bisa sa gabi ng Caitra-śukla-caturdaśī sa pagpupuyat na may pūjā, pagpupuri, at pagbigkas. Sa wakas, iniuutos ang pag-aalay ng isang baka para sa nagnanais ng ganap na bunga ng paglalakbay-dambana, at tinatapos sa paglarawan sa māhātmya bilang tagapaglikha ng puṇya at tagapagwasak ng pāpa.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि त्र्यंबकेश्वरमव्ययम् । तत्पंचमं समाख्यातं रुद्राणामादिदैवतम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, dapat magtungo sa di-nasisirang Tryambakeśvara. Siya ang ipinahahayag na ikalima (sa pagkakasunod), ang unang pagka-Diyos sa mga Rudra.
Verse 2
शिखंडीश्वरमाख्यातं पूर्वं त्रेतायुगे प्रिये । तच्चाद्याहं प्रवक्ष्यामि यथा संज्ञायते नरैः
Minamahal, noong unang panahon sa Tretā-yuga, ito’y tinatawag na Śikhaṇḍīśvara. Ngayon ay ipaliliwanag ko ito, ayon sa pagkakakilala rito ng mga tao sa kasalukuyan.
Verse 3
अस्ति सांबपुरं देवि तत्रस्थं परमेश्वरि । तस्यैवोत्तरदिग्भागे स्थानं कापालिकं स्मृतम्
O Diyosa, naroon ang isang lungsod na tinatawag na Sāmbapura, O Kataas-taasang Ginang. Sa hilagang bahagi ng lungsod na iyon ay inaalala ang isang pook na kilala bilang Kā pālika-sthāna.
Verse 4
कपालेश्वरनामा च यत्रेशो लिंगमूर्तिमान् । संस्थितः पापनाशाय दर्शनात्स्पर्शनान्नृणाम्
Doon, ang Panginoon na nasa anyong Liṅga ay itinatag sa pangalang Kapāleśvara, upang pawiin ang mga kasalanan ng tao—sa pagtanaw pa lamang, at maging sa paghipo man.
Verse 5
तस्मादीशानदिग्भागे धनुषां षोडशांतरे । त्र्यंबकेश्वरनामा च तत्र रुद्रः स्थितः स्वयम्
Mula roon, sa hilagang-silangang dako, sa layong labing-anim na haba ng busog, si Rudra mismo ay nananahan doon, na kilala bilang Tryambakeśvara.
Verse 6
सर्वानुग्रहकर्त्ता च सर्वकामफलप्रदः । पुरा यत्रातपद्देवि तपो घोरं सुदुष्करम् । गुरुर्नामा ऋषिवरो देवदानवदुःसहम्
Siya ang nagbibigay ng biyaya sa lahat at nagkakaloob ng bunga ng bawat matuwid na hangarin. O Diyosa, noong unang panahon sa mismong pook na iyon, ang dakilang rishi na nagngangalang Guru ay nagsagawa ng mabagsik at napakahirap na pag-aayuno at pagninilay—isang pagsubok na di-matiis maging ng mga deva at asura.
Verse 7
कोटीनां त्रितयं येन त्र्यंबको मंत्रनायकः । जप्तो दिव्येन विधिना त्रिकालं पूज्य शंकरम्
Sa pamamagitan niya, ang mantrang Tryambaka—pinunò ng mga mantra—ay inusal nang tatlong krore na ulit ayon sa banal na pamamaraan, habang sinasamba si Śaṅkara sa tatlong oras ng maghapon.
Verse 8
ततः प्रसाद्य देवेशं दिव्यैश्वर्यमवाप सः । चक्रे नाम स्वयं तस्य त्र्यंबकेश्वरमव्ययम्
Pagkaraan, nang mapalugod niya ang Panginoon ng mga diyos, natamo niya ang banal na paghahari; at siya mismo ang nagtatag ng di-nagmamaliw na pangalang “Tryambakeśvara” para sa (liṅga) na iyon.
Verse 9
जप्त्वा तु त्र्यंबकं मंत्रं यतः सिद्धिमवाप सः । दिव्याष्टगुणमैश्वर्यं तेनासौ त्र्यंबकेश्वरः
Sapagkat nakamtan niya ang tagumpay sa pagbigkas ng mantrang Tryambaka, tinamo niya ang banal na kapangyarihang may walong kagalingan; kaya ang (liṅga) na iyon ay tinatawag na Tryambakeśvara.
Verse 10
सर्वपातक विध्वंसी दर्शनात्स्पर्शनादपि । यस्त्र्यंबकं जपेद्विप्रस्त्र्यंबकेश्वरसंनिधौ । स प्राप्नोति महासिद्धिं प्रत्यक्षं रुद्र एव सः
Winawasak nito ang lahat ng kasalanan, maging sa pagtanaw o paghipo lamang. Sinumang brāhmaṇa na umusal ng Tryambaka sa harap ng Tryambakeśvara ay magkakamit ng dakilang siddhi—hayagang magiging si Rudra mismo.
Verse 11
दर्शनादपि तस्याथ पापं याति सहस्रधा । यस्तं पूजयते भक्त्या विधिना भावमास्थितः । वामदेवेन मंत्रेण स मुक्तः पातकैर्भवेत्
Kahit sa pagtanaw sa Kanya, ang kasalanan ay nadudurog nang sanlibo. Ang sinumang sumasamba sa Kanya nang may debosyon, ayon sa wastong ritwal at may tamang pag-uugaling panloob, ay mapapalaya sa mga kasalanan sa pamamagitan ng mantrang Vāmadeva.
Verse 12
चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां तत्र यो जागृयान्निशि । पूजास्तुतिकथाभिश्च स प्राप्नोतीप्सितं फलम्
Sa ika-labing-apat na araw ng maliwanag na kalahati ng buwan ng Caitra, sinumang magpuyat at magbantay sa gabi roon—sa pamamagitan ng pagsamba, mga himno ng pagpupuri, at pagbigkas ng mga banal na salaysay—ay makakamtan ang ninanais na bunga.
Verse 13
धेनुस्तत्रैव दातव्या सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
Ang mga nagnanais ng ganap na bunga ng paglalakbay-pananampalataya ay dapat maghandog ng isang baka roon mismo sa banal na pook.
Verse 14
इति ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । त्र्यंबकेश्वररुद्रस्य नृणां पुण्यफलप्रदम्
Kaya nito, O Diyosa, aking isinalaysay sa iyo ang kadakilaan na pumupuksa ng kasalanan ni Tryaṃbakeśvara Rudra, na nagkakaloob sa mga tao ng bunga ng kabutihang-loob at kabanalan.
Verse 91
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये त्र्यंबकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनवतितमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-siyamnapu’t isang kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Tryaṃbakeśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya at Ekādaśa-Rudra Māhātmya.