Adhyaya 89
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 89

Adhyaya 89

Inilalahad ang kabanatang ito bilang teolohikong pagtalakay ni Īśvara kay Devī, na kumikilala kay Kapālīśvara bilang “ikatlong Rudra” sa hanay ng mga Rudra sa Prabhāsa-kṣetra. Isinasalaysay ni Śiva ang pagputol sa ikalimang ulo ni Brahmā; matapos nito, dumikit sa kanyang kamay ang bungo (kapāla), na siyang pinagmulan ng katauhang Kāpālika. Sinasabi ni Śiva na dumating siya sa Prabhāsa na dala ang kapāla at nanatili nang matagal sa gitna ng kṣetra, patuloy na sumasamba sa liṅga sa napakahahabang panahon; sa gayon, nababanal ang pook at ang liṅga sa pamamagitan ng matagal na banal na pagtalima. Ibinibigay din ang gabay sa lokasyon: nasa kanluran ito ng Budheśvara at tinutukoy sa sukat na “pitong layo ng busog” (dhanuṣāṃ saptake) bilang panloob na palatandaan ng mga manlalakbay-diyos. Para sa pag-iingat, nagtalaga si Śiva ng mga tagapagbantay na may trident at maraming gaṇa upang pangalagaan ang lugar laban sa mapaminsalang pag-uugali. Kabilang sa mga tagubilin ang pagsamba na may nakatuong pananampalataya, pag-aalay ng ginto sa brāhmaṇa na bihasa sa Veda, at pagsunod sa pamamaraang mantra na kaugnay ng Tatpuruṣa. Ipinahahayag ang bunga (phala): ang mga kasalanang naipon mula pagsilang ay nawawala sa pagtanaw sa liṅga, at binibigyang-diin din ang bisa ng paghipo at pagtingin. Nagtatapos ito bilang maikling pahayag ng māhātmya ng Kapālī—ang ikatlong Rudra sa Prabhāsa—na pumupuksa sa kasalanan.

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे कपालीश्वरमुत्तमम् । रुद्रं तृतीयं पापघ्नं नीलरुद्रस्यपूर्वतः

Wika ni Īśvara: “Pagkaraan, O may marikit na hita, magtungo ka sa dakilang Kapālīśvara—si Rudra na ikatlo, tagapuksa ng kasalanan—na nasa silangan ng Nīlarudra.”

Verse 2

बुधेश्वरात्पश्चिमतो धनुषां सप्तके स्थितम् । छिन्नं मया पुरा देवि ब्रह्मणः पंचमं शिरः

“Ito’y nasa kanluran ng Budheśvara, sa layong pitong dhanuṣ. Doon, noong unang panahon, O Diyosa, aking pinutol ang ikalimang ulo ni Brahmā.”

Verse 3

तत्कपालं करे लग्नं प्रभासक्षेत्रमागतः । ततो वर्षसहस्रं तु संस्थितः क्षेत्रमध्यतः

Taglay ang bungo na iyon na nakapirmi sa kanyang kamay, dumating siya sa banal na kṣetra ng Prabhāsa; at pagkaraan, sa loob ng isang libong taon, nanatili siya sa pinakagitna ng sagradong pook na iyon.

Verse 4

कपालधारी दिग्वासाः कपाली तेन च स्मृतः । तन्मया पूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये

Taglay ang bungo at nakadamit ng mga dako (hubad na parang langit ang kasuutan), kaya siya’y inaalala bilang Kapālī. Yaong liṅga, O minamahal, aking sinamba sa loob ng sampung libong taon.

Verse 5

कपालिरूपमास्थाय कपालीशस्ततः स्मृतः । सर्वपापहरो नृणां दर्शनात्स्पर्शनादपि

Sa pag-anyo bilang Kapālī, kaya siya’y tinatawag na Kapālīśa. Para sa mga tao, inaalis niya ang lahat ng kasalanan—kahit sa pagtanaw lamang, at kahit sa paghipo man.

Verse 6

मया तत्र नियुक्ता वै रक्षार्थं शूलपाणयः । गणाः सहस्रशो देवि पापिनां दुष्टचेतसाम्

Doon, tunay na itinalaga ko para sa pag-iingat ang libu-libong gaṇa na may tangan na trident, O Diyosa—laban sa mga makasalanang may masamang hangarin.

Verse 7

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । पूजयेत्तं महादेवं कपालिनमनामयम्

Kaya nga, sa buong pagsisikap at may wastong pananampalataya, dapat sambahin ang Mahādeva na iyon—si Kapālin, ang nag-aalis ng dalamhati at karamdaman.

Verse 8

हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । पूजयित्वा विधानेन सम्यक्तत्पुरुषाणुना

Doon, dapat ihandog ang ginto bilang dāna sa isang Brāhmaṇa na bihasa sa Veda—pagkaraang magsamba ayon sa wastong ritwal, nang ganap, gamit ang anu-mantra na Tatpuruṣa.

Verse 9

जन्मप्रभृति यत्पापं प्राणिभिः समुपार्जितम् । षडशीतिमुखे दृष्ट्वा तल्लिंगं तु व्यपोहति

Anumang kasalanang naipon ng mga nilalang mula pa sa kapanganakan—sa pagtanaw sa liṅga ng Panginoong may walumpu’t anim na mukha, ito’y tunay na napapawi.

Verse 10

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । कपालिरुद्रदेवस्य तृतीयस्य वरानने

Gayon, sa maikling sabi ay ipinahayag ang kadakilaang pumupuksa sa kasalanan ni Kapālirudra-deva, ang ikatlo (sa kanila), O may magandang mukha.

Verse 89

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कपा लीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवतितमोऽध्यायः

Sa ganito, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa kalipunang walumpu’t isang libo, sa ikapito—Prabhāsa Khaṇḍa—sa unang bahagi, ang Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, sa loob ng Ekādaśa-rudra Māhātmya, nagwawakas ang ika-89 na kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kapālīśvara.”