Adhyaya 88
Sa Adhyāya 88, ibinibigay ni Īśvara kay Mahādevī ang malinaw na tagubilin tungkol sa banal na pook, at itinuturo sa mga manlalakbay-panrelihiyon ang dambana ni Nīlarudra, na inilarawang “ikalawang Nīlarudra.” Tiyak ang palatandaan ng kinalalagyan: nasa hilaga ng Bhūteśa at nasa itinakdang layo na “ika-labing-anim na sukat” na kaugnay ng tradisyunal na panukat na dhanuṣ (busog). Inilalahad ang pangunahing pamamaraan ng pagsamba: seremonyal na pagpapaligo sa mahāliṅga, pūjā na may mga mantra gamit ang Īśa-mantra, pag-aalay ng mga bulaklak na kumuda at utpala, saka pradakṣiṇā at namaskāra. Ipinapahayag ang bunga (phala) na ang ganitong pagtalima ay katumbas ng gantimpalang tulad ng Rājasūya, at idinaragdag ang dāna—pagkakaloob ng isang toro (vṛṣa) para sa nagnanais ng ganap na bunga ng yātrā. Sa wakas, ipinaliliwanag ang pangalang “Nīlarudra” sa pinagmulan nitong salaysay: minsang pinaslang ng diyos ang isang maitim, tila-kohl na daitya na nagngangalang Āntaka; kaya siya’y naalaala bilang “Nīlarudra,” na iniuugnay rin sa panaghoy ng mga babae (rodana). Itinatampok na ang māhātmya na ito’y nakapapawi ng kasalanan at dapat pakinggan at tanggapin nang may śraddhā ng mga sabik sa darśana.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नीलरुद्रं द्वितीयकम् । भूतेशादुत्तरे भागे धनुषां षोडशे स्थितम्
Sinabi ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, dapat magtungo sa Nīlarudra, ang ikalawa sa mga Rudra. Ito’y nasa hilaga ng Bhūteśvara, sa layong labing-anim na dhanuṣ (haba ng busog).”
Verse 2
महालिंगं महादेवि गणगंधर्वपूजितम् । संस्नाप्य तं विधानेन ईशमंत्रेण पूजयेत्
“May isang dakilang liṅga roon, O Mahādevī, na sinasamba ng mga Gaṇa at Gandharva. Pagkatapos itong paliguan ayon sa wastong ritwal, sambahin ito sa pamamagitan ng Īśa-mantra.”
Verse 3
कुमुदोत्पलसंभारैः सम्यक्संभावितात्मवान् । कृत्वा प्रदक्षिणां तस्य नमस्कारेण पूजयेत्
Taglay ang mga bungang kumuda at utpala bilang handog, na may isip na maayos at puspos ng paggalang; matapos siyang ikutan nang pakanan (pradakṣiṇā), siya’y sambahin sa pamamagitan ng pagpupugay at pagyukod (namaskāra).
Verse 4
एवं कृत्वा नरो देवि राजसूयफलं लभेत् । वृषस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
Kapag nagawa ito, O Diyosa, ang tao’y magkakamit ng kabutihang kapantay ng bunga ng handog na Rājasūya. At yaong nagnanais ng ganap na bunga ng paglalakbay-pananampalataya (yātrā) ay dapat magbigay ng isang toro bilang dāna roon mismo.
Verse 5
नीलांजननिभो दैत्यो निहतश्चांतकः पुरा । तस्य रोदयिता स्त्रीणां नीलरुद्रस्ततः स्मृतः
Noong una, ang isang daitya na nagngangalang Antaka, na maitim na gaya ng bughaw na anjana, ay napatay. Sapagkat siya ang naging sanhi ng panaghoy ng mga kababaihan, kaya siya’y inaalala sa pangalang “Nīlarudra”.
Verse 6
तस्य संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । सम्यक्छ्रद्धान्वितैः प्राप्यं श्राव्यं तद्दर्शनोत्सुकैः
Sa ganito, ang kadakilaan nito ay naipahayag nang maikli, at ito’y pumupuksa ng kasalanan. Dapat itong lapitan nang may tunay na śraddhā, at pakinggan ng mga sabik sa darśana nito.
Verse 88
इतिश्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये नील रुद्रमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाशीतितमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ikawalongpu’t walong kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Nīlarudra,” sa banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Prabhāsa Khaṇḍa, sa loob ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya at ng pagpupuri sa Labing-isang Rudra.