Adhyaya 77
Nagsalita si Īśvara kay Mahādevī at itinuro ang paglalakbay-pananampalataya patungo sa Uttankeśvara, na inilalarawan bilang isang napakahusay na banal na pook. Ang dambana ay nasa timog ng naunang binanggit na lugar at hindi kalayuan, kaya malinaw ang gabay sa ruta sa loob ng Prabhāsa-kṣetra. Ayon sa teksto, si Uttanka—isang dakilang kaluluwa at tapat na deboto—ang nagtatag mismo ng banal na anyo sa pamamagitan ng bhakti. Ang manlalakbay ay dapat, nang may kapanatagan at matatag na pagtuon, magsagawa ng darśana (pagdungaw na may paggalang) at sparśana (paghipo) sa pook, at pagkatapos ay sumamba nang wasto ayon sa ritwal, na may taimtim na debosyon. Ang ipinangakong bunga ay paglaya mula sa lahat ng dungis at pagkakasala. Sa wakas, tinutukoy ng kolofon na ito ang ika-77 adhyāya ng Prabhāsa Khaṇḍa sa Skanda Mahāpurāṇa, na nakatuon sa māhātmya ng Uttankeśvara.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तंकेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तंकेन महात्मना
Wika ni Īśvara: Pagkatapos, O Dakilang Diyosa, marapat na magtungo sa napakahusay na Uttaṅkeśvara. Ito’y nasa dakong timog, hindi kalayuan, at itinindig ng marangal na Uttaṅka mismo, sa taimtim na debosyon.
Verse 2
तद्दृष्ट्वा तु महादेवि स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । संपूज्य विधिवद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषात्
O Dakilang Diyosa, kapag nakita ito at nahipo nang may pusong nakatuon, at nasamba ayon sa tuntunin sa taimtim na debosyon—napapalaya ang tao sa lahat ng dungis at kasalanan.
Verse 77
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तंकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-77 na kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Uttaṅkeśvara,” sa Prabhāsa-khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya.