Adhyaya 76
Ang Kabanata 76 ay isang maikling pabatid na teolohikal at pang-ritwal na inihaharap bilang talumpati ni Īśvara. Tinutukoy nito ang isang napakabanal na pares ng liṅga na nasa malapit sa Devadeva, sa sagradong pook na kaugnay ng Someshvara, at sinasabing itinatag (pratiṣṭhita) ang mga ito ni Lakulīśa. Ang kambal na dambana ay tinatawag na “Lakuleśvara” at itinuturing na anuttama—pinakamainam na bagay para sa darśana o banal na pagtanaw. Idinurugtong ng teksto ang pangakong paglilinis: ang simpleng pagtanaw lamang ay nakapagpapalaya sa tao mula sa kasalanan hanggang sa hangganan ng ikot ng kapanganakan at kamatayan. Itinatakda ang isang tiyak na pagtalima sa buwan ng Bhādrapada, sa Śukla Caturdaśī: pag-aayuno (upavāsa) at pagpupuyat sa gabi (prajāgara). Ang pagkakasunod ng ritwal ay: sambahin muna si Lakulīśa sa anyong may katawan (mūrtimant), saka sambahin ang dalawang liṅga nang magkahiwalay ayon sa wastong pamamaraan at sunod-sunod na stuti-mantra. Ang bunga, bilang phalaśruti, ay ang pag-abot sa “pinakamataas na dako” na tinitirhan ni Maheśvara.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव देवदेवस्य समीपस्थं विराजते । लिंगद्वयं महापुण्यं लकुलीशप्रतिष्ठितम्
Wika ni Īśvara: “Malapit sa mismong Diyos ng mga diyos ay nagniningning ang isang pares ng lubhang banal na liṅga, na itinatag ni Lakulīśa.”
Verse 2
लकुले श्वरनामास्ति तस्य लिंगद्वयस्य वै । तद्दृष्ट्वा देवदेवस्य लिंगद्वयमनुत्तमम्
May banal na pook na tinatawag na Lakulīśvara; doon ay tunay na may dalawang liṅga. Sa pagtanaw sa walang kapantay na kambal na liṅga ng Diyos ng mga diyos (Mahādeva), napupuno ang puso ng paggalang at debosyon.
Verse 3
मुच्यते सकलात्पापादाजन्ममरणांतिकात् । तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां मासि भाद्रपदे प्रिये
Napapalaya ang tao sa lahat ng kasalanan, maging yaong umaabot hanggang sa wakas ng pag-ikot ng kapanganakan at kamatayan. At doon, O minamahal, sa ika-labing-apat na araw ng maliwanag na kalahati ng buwan (śukla-caturdaśī) sa buwan ng Bhādrapada—
Verse 4
उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । मूर्त्तिमंतं तु संपूज्य लकुलीशं महाप्रभम्
Sinumang masigasig sa pag-aayuno, at nagbabantay-puyat magdamag (prajāgara), at marapat na sumasamba sa dakila at maningning na Panginoong Lakulīśa sa Kanyang hayag na anyo—
Verse 5
ततः संपूज्य विधिना तत्र लिंगद्वयं पृथक् । सम्यक्पूजाविधानेन स्तुतिमंत्रैरनुक्रमात् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
Pagkaraan, sambahin ayon sa wastong tuntunin ang dalawang liṅga roon nang magkahiwalay; sa tamang paraan ng pūjā at sa mga himno at mantra na sunod-sunod—mararating ng tao ang kataas-taasang tahanan kung saan nananahan ang Panginoong Maheśvara.
Verse 76
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सोमेश्वरमाहात्म्ये कलकलेश्वरसमीपवर्ति लकुलीशलिंगद्वयमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्ततितमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-76 na kabanata, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Kambal na Liṅga ni Lakulīśa na nasa malapit ng Kalakaleśvara,” sa Someśvara Māhātmya sa loob ng Prabhāsa-khaṇḍa ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.