Adhyaya 72
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 72

Adhyaya 72

Ang Kabanatang ito ay isang maikling aral na teolohikal at pang-ritwal na iniuugnay kay Īśvara. Iniuutos nito sa deboto na magtamo ng darśana (pagkakita/pagharap na banal) kay Vighneśa sa parehong pook, na tinatawag na “Jalavāsas,” si Gaṇeśa na “naninirahan sa tubig.” Ang darśanang ito ay itinatanghal na mabisang sumira ng mga balakid at maghatid ng tagumpay sa lahat ng gawain (sarva-kārya-prasiddhi). Ibinibigay ang pinagmulan: si Varuṇa raw ay sumamba nang may bhakti gamit ang mga handog na mula sa tubig (jalajaiḥ), upang ang kanyang tapas (pagpapakasakit/ascetic practice) ay magpatuloy nang walang sagabal. Sa tuntuning ritwal, sa ikaapat na araw ng buwan (caturthī) dapat magsagawa ng tarpaṇa at sumamba gamit ang pabango, mga bulaklak, at modaka. Binibigyang-diin ng teksto na ang pag-aalay “ayon sa debosyon at kakayahan” (yathā-bhakti-anusāreṇa) ang siyang batayan ng pagkalugod ni Gaṇādhipa.

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्विघ्नेशं जलवाससम् । सर्वविघ्नविनाशाय सर्वकार्यप्रसिद्धये

Wika ni Īśvara: Doon din, dapat pagmasdan si Vighneśa na kilala bilang Jalavāsa, upang mapawi ang lahat ng hadlang at magtagumpay ang bawat gawain.

Verse 2

वरुणेन महादेवि तपोनिर्विघ्नहेतवे । पूजितो जलजैर्भक्त्या जलवासास्ततः स्मृतः

O Mahādevī, upang maging walang sagabal ang pag-aayuno at pagninilay (tapas), sinamba Siya ni Varuṇa nang may debosyon gamit ang mga handog na mula sa tubig; kaya Siya’y inaalala bilang “Jalavāsa.”

Verse 3

चतुर्थ्यां तर्पयेद्भक्त्या गन्धैः पुष्पैः स मोदकैः । यथाभक्त्यनुसारेण तस्य तुष्येद्गणाधिपः

Sa Caturthī (ikaapat na araw ng buwan), dapat Siyang bigyang-lugod nang may debosyon—sa pamamagitan ng pabango, mga bulaklak, at modaka; ayon sa sukat ng pananampalataya, malulugod ang Panginoon ng mga Gaṇa.

Verse 72

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जलवासगणपतिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विसप्ततितमोऽध्यायः

Sa ganitong paraan, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong (taludtod), sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, nagwakas ang ikapitumpu’t ikalawang kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Jalavāsa Gaṇapati.”