Adhyaya 67
Ang kabanatang ito ay isang pagtuturo ni Śiva kay Devī na tumutukoy sa isang mahāliṅga na tinatawag na «Kāmeśvara» sa loob ng Prabhāsa-kṣetra. Iniuutos ni Īśvara sa manlalakbay na magtungo sa «Mahāliṅga Kāmeśvara», na dati nang sinamba ni Kāma; ito’y nasa kanluran ng Daityasūdana at nasa loob ng layong pitong haba ng busog. Inaalala rito ang pangyayaring sinunog si Kāma ng apoy mula sa ikatlong mata ni Śiva. Pagkaraan, si Kāma ay nagsagawa ng mahabang pagsamba kay Maheśvara sa loob ng isang libong taon at muling nagkamit ng kakayahang kaugnay ng pagnanasa at paglikha (kāmanā-sarga), habang naaalala ang kalagayang Ananga, “walang katawan”. Ang liṅga na ito’y bantog sa daigdig, nag-aalis ng lahat ng kasalanan, at nagbibigay ng ninanais na bunga. Itinatakda ang isang tiyak na pagtalima: sa Trayodaśī (ika-13 araw) ng maliwanag na kalahati ng buwan sa buwang Mādhava (Vaiśākha), sambahin si Kāmeśvara ayon sa wastong pamamaraan (vidhāna). Ang bunga ay inilalarawan sa wika ng purāṇikong gantimpala: kasaganaan at pag-unlad ng pagnanasa/kaakit-akit para sa kababaihan.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गछेन्महालिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम् । कामेनाराधितं पूर्वं दैत्यसूदनपश्चिमे
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, dapat magtungo sa dakilang Liṅga na kilala sa pangalang Kāmeśvara. Noong una’y sinamba ito ni Kāma, at ito’y nasa kanluran ng Daityasūdana.”
Verse 2
धनुषां सप्तके तत्र स्थितं देवि महाप्रभम् । निर्दग्धस्तु यदा काम स्तृतीयेनाग्निना मम
O Devī, naroon ang lubhang maningning (na Liṅga) sa layong pitong haba ng busog. Nang si Kāma ay masunog sa aking ikatlong apoy (mula sa ikatlong mata),
Verse 3
तदा वर्षसहस्रं तु समाराध्य महेश्वरम् । प्रपेदे कामनासर्गं यत्रानंगः पुरा किल
Pagkaraan, matapos sambahin si Maheśvara sa loob ng isang libong taon, natamo niya ang muling pag-usbong ng pagnanasa—sa mismong pook na yaon kung saan minsang tumindig ang Ananga, ang Walang-Katawan.
Verse 4
तेन कामेश्वरंनाम ख्यातं लिंगं धरातले । सर्वपापहरं देवि सर्वकामफलप्रदम्
Kaya nga, ang Liṅga na iyon ay tanyag sa daigdig bilang “Kāmeśvara.” O Devī, inaalis nito ang lahat ng kasalanan at ipinagkakaloob ang bunga ng bawat matuwid na pagnanais.
Verse 5
त्रयोदश्यां विधानेन शुक्लायां मासि माधवे । संपूज्य तं विधानेन स स्त्रीणां कामवद्भवेत्
Sa Trayodaśī, ang ikalabintatlong araw ng maliwanag na kalahati ng buwan sa buwan ng Mādhava (Vaiśākha), kung siya’y sumamba sa Kanya ayon sa wastong ritwal, ang lalaki’y magiging kaakit-akit sa mga babae.
Verse 67
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
Sa gayon, sa kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod, sa ikapitong aklat na tinatawag na Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahagi na Prabhāsakṣetra Māhātmya, nagwawakas ang ikaanimnapu’t pitong kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Kāmeśvara.”