Adhyaya 62
Inilalahad ng Kabanata 62 ang maikling aral na teolohikal at heograpikal: inilarawan ni Īśvara ang ikatlong catvara (sangandaan/loobang-udlot) na mahal sa Kanya, nasa silangang panig kaugnay ni Lalitā at tinukoy ang layo bilang daśa-dhanvantara. Doon ay itinatag ni Īśvara ang isang makapangyarihang Diyosa ng pag-iingat sa pook, tinatawag na Kṣetra-dūtī, Mahāraudrī, at Rudraśakti, upang gampanan ang kṣetra-rakṣā (pagbabantay sa banal na lupain). Kasama ang maraming bhūta, ang Diyosa ay naglilibot sa mga wasak na bahay, hardin, palasyo, tore, mga daan at lahat ng sangandaan, at sa gabi’y nagbabantay sa gitna ng kṣetra. Itinatakda rin na sa Mahānavamī, babae man o lalaki ay dapat sumamba sa Kanya sa wastong paraan, na may sari-saring handog. Sinasabi ng phalaśruti na ang māhātmya na ito’y pumupuksa ng kasalanan at nagdudulot ng kasaganaan; kapag nalugod ang Diyosa, ipinagkakaloob Niya ang ninanais. Bilang asal sa paglalakbay-dambana, ang naghahangad ng bunga ng yātrā ay nararapat magpakain sa isang mag-asawa (dampatyoḥ-bhojana) sa pook na iyon.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तृतीयां चत्वरप्रियाम् । ललितापूर्वदिग्भागे दशधन्वंतरे स्थिताम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, dapat kang tumungo sa Ikatlong Diyosa, na minamahal ng sangandaan (catvara). Siya’y nasa silangang panig ni Lalitā, sa layong sampung dhanus.”
Verse 2
क्षेत्रदूतीं महारौद्रीं रुद्रशक्तिं महाप्रभाम् । क्षेत्ररक्षाविधौ तत्र मया मुक्तां तु मध्यतः
“Siya ang Kṣetra-dūtī, ang Mahāraudrī—ang śakti ni Rudra, na maningning. Para sa pag-iingat ng banal na pook na iyon, inilagay ko siya roon, sa pinakagitna ng kṣetra.”
Verse 3
कोटिभूतसमायुक्ता महाकाया महाप्रभा । जीर्णे गृहे तथोद्याने प्रासादाट्टालके पथि
Kasama ang mga espiritu na di-mabilang na koro, may dakilang katawan at maningning na liwanag—siya’y nakikita sa mga gumuho nang bahay, sa mga hardin, sa mga tore ng palasyo, at sa mga lansangan.
Verse 4
चत्वरेषु च सर्वेषु क्षेत्र मध्यस्थिता सती । रात्रौ पर्यटते देवी भूतानां कोटिभिर्वृता
Nananahan sa gitna ng banal na pook at naroroon sa lahat ng sangandaan, ang Diyosa ay gumagala sa gabi, napapaligiran ng di-mabilang na koro ng mga espiritu.
Verse 5
महानवम्यां यस्तत्र नारी वाथ नरोपि वा । नानापूजोपचारैश्च पूजयेद्विधिवच्छुभाम्
Sa Mahānavamī, sinumang naroon—babae man o lalaki—ay dapat sumamba sa mapalad na Diyosa ayon sa wastong ritwal, na may sari-saring handog at paggalang.
Verse 7
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहा त्म्यं पापनाशनम् । क्षेत्रदूत्यास्तृतीयायाः श्रुतमैश्वर्यकारकम्
Sa ganitong paraan, sa maikling sabi, naipahayag ang kadakilaang pumupuksa sa kasalanan. Ang pakikinig sa salaysay ng ikatlong Kṣetra-dūtī ay nagdudulot ng kasaganaan at marangal na kapalaran.
Verse 9
तस्य तुष्टाऽखिलान्कामान्सादेवी संप्रदास्यति । दंपत्योर्भोजनं तत्र देयं यात्राफलेप्सुभिः
Kapag nalugod sa deboto, ipagkakaloob ng Diyosa ang lahat ng ninanais. At doon, ang mga naghahangad ng bunga ng paglalakbay-dambana ay dapat maghandog ng pagkain sa isang mag-asawa.
Verse 62
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चत्वरादेवीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्टितमोऽध्यायः
Sa ganito nagwawakas ang ika-animnapu’t dalawang kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Catvarā-devī,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa (ang kalipunang may walumpu’t isang libong taludtod).