Adhyaya 60
Ang kabanatang ito ay isang teolohikal na pag-uusap na nakabatay sa tanong at sagot sa pagitan ni Devī at ni Īśvara. Una, binanggit ni Īśvara ang tatlong “dūtī” (mga babaeng kapangyarihang tagapagbantay) ng Prabhāsa-kṣetra na mahalaga sa mga pilgrim na naghahangad ng bunga ng Prabhāsa-yātrā: si Mangalā, si Viśālākṣī, at si Catvara-devī. Humiling si Devī ng tiyak na detalye kung saan sila nakatalaga at paano sila dapat sambahin; ipinaliwanag ni Īśvara ang kanilang pagkakakilanlan bilang mga anyo ng śakti: si Mangalā bilang Brāhmī, si Viśālākṣī bilang Vaiṣṇavī, at si Catvara-devī bilang Raudrī-śakti. Itinatakda rin ang kinalalagyan ni Mangalā: nasa hilaga ng Ajādevī at hindi malayo sa timog ng Rāhvīśa. Ipinaliwanag ang pinagmulan ng pangalang “Mangalā” sa pag-uugnay sa ritwal ni Somadeva sa Somēśvara, kung saan sinasabing ipinagkaloob niya ang pagpapala at kabutihang-palad kay Brahmā at sa iba pang mga diyos; kaya siya’y tinatawag na “Sarva-māṅgalya-dāyinī,” ang tagapagkaloob ng lahat ng auspiciousness. Ipinapahayag din ang praktikal na phala: ang pagsamba sa ikatlong araw (tṛtīyā) ay kaugnay ng pagwasak ng kamalasan at dalamhati. Inirerekomenda ang mga gawaing may-punya tulad ng pagpapakain sa mag-asawa (dampatī-bhojana), pag-aalay ng prutas na may kasamang kasuotan, at pag-inom/pagkain ng nilinaw na mantikilya (ghṛta) kasama ng pṛṣad bilang paglilinis. Sa wakas, binubuod ang māhātmya ni Mangalā bilang tagapag-alis ng lahat ng kasalanan (sarva-pātaka-nāśana).
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । प्रभासक्षेत्रदूतीनां त्रितयं वरवर्णिनि । अथ ते संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये
Wika ni Īśvara: O minamahal na may marikit na kutis, ngayo’y malinaw Kong ipahahayag ang tatlong dūtī, ang mga sugo ng Prabhāsa-kṣetra. Makinig ka nang may iisang-tutok na diwa, aking sinta.
Verse 2
प्रथमा मंगला देवी विशालाक्षी द्वितीयिका । तथा चत्वरदेवी तु तृतीया परिकीर्तिता
Ang una ay ang Diyosa Maṅgalā; ang ikalawa ay si Viśālākṣī; at ang ikatlo ay ipinahahayag na si Catvarā-devī.
Verse 3
यथानुक्रमतः पूज्याः शक्तयस्ता वरानने । प्रभासक्षेत्रयात्रायाः फलप्रेप्सुर्नरो यदि
O marikit ang mukha, kung ang isang tao ay nagnanais makamtan ang bunga ng paglalakbay-pananampalataya sa Prabhāsa-kṣetra, dapat niyang sambahin ang mga Śakti na iyon ayon sa wastong pagkakasunod-sunod.
Verse 4
देव्युवाच । कस्मिन्स्थाने स्थिता देव दूत्यस्ताः क्षेत्ररक्षिकाः । कस्य ताः कथमाराध्याः कथं पूज्या जगत्पते
Sinabi ng Diyosa: “O Panginoon, saang pook nananahan ang mga dūtī—mga tagapagbantay ng banal na lupain? Kaninong mga kasama sila? Paano sila palulugurin at paano sila dapat sambahin, O Panginoon ng sanlibutan?”
Verse 5
ईश्वर उवाच । ब्राह्मी तु मंगला प्रोक्ता विशालाक्षी तु वैष्णवी । रौद्रीशक्तिः समाख्याता देवी सा चत्वरप्रिया
Sinabi ni Īśvara: “Bilang kapangyarihang Brāhmī, siya’y tinatawag na Maṅgalā; bilang kapangyarihang Vaiṣṇavī, siya’y tanyag bilang Viśālākṣī. Siya rin ay pinupuri bilang Raudrī-Śakti—ang Diyosang nalulugod sa banal na sangandaan (catvara).”
Verse 6
मंगला प्रथमं पूज्या अजादेव्युत्तरे स्थिता । राह्वीशाद्दक्षिणेभागे नातिदूरे वरानने
“Si Maṅgalā ang dapat sambahin muna. Siya’y nasa hilaga ng Ajādevī, at hindi kalayuan, sa dakong timog ng Rāhvīśa, O marikit ang mukha.”
Verse 7
सोमेश्वरप्रतिष्ठाप्य प्रारब्धे यज्ञकर्मणि । सोमेन तत्र देवानामागता सा दिदृक्षया
“Nang maitatag ni Soma ang (liṅga ng) Someśvara at nagsimula ang gawaing yajña, dumating siya roon kasama ni Soma, na nagnanais masilayan ang mga diyos.”
Verse 8
ब्रह्मादीनां च सा यस्मान्मांगल्यं कृतवत्युमे । तस्मात्सा मंगला प्रोक्ता सर्वमांगल्यदायिनी
Sapagkat siya ang naghatid ng pagpapala at kabutihang-palad kay Brahmā at sa iba pang mga diyos, O Umā, kaya siya’y tinawag na Maṅgalā—ang tagapagkaloob ng lahat ng auspicious na biyaya.
Verse 9
तृतीयायां तु या नारी नरो वा पूजयिष्यति । तस्याऽमंगल्यदुःखानि नाशं यास्यंति कृत्स्नशः
Ngunit sinumang babae o lalaki na sasamba sa Kanya sa ikatlong araw ng buwan (tṛtīyā), ang lahat ng kamalasan at dalamhati niya ay ganap na mawawasak.
Verse 10
दम्पतीभोजनं तत्र फलदानं सकञ्चुकम् । प्रशस्तं पृषदाज्यस्य प्राशनं पापनाशनम्
Doon, ang pagpapakain sa mag-asawa at ang pagbibigay ng mga prutas kasama ang isang kasuotan ay lubhang pinupuri; at ang pagkain ng pṛṣadājya ay itinatanyag bilang tagapuksa ng kasalanan.
Verse 11
इति संक्षेपतः प्रोक्तं महाभाग्यं महोदयम् । मंगलायाश्च माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्
Kaya sa maikling sabi, ipinahayag ang dakilang kapalaran at dakilang pag-angat: ang kaluwalhatian ni Maṅgalā na pumupuksa sa lahat ng kasalanan.
Verse 60
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मङ्गलामाहात्म्यवर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ikaanimnapung kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ni Maṅgalā,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa unang Prabhāsa-kṣetra Māhātmya—ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa (ang kalipunang may walumpu’t isang libong śloka).