Adhyaya 55
Itinuro ni Īśvara sa Diyosa na magtungo sa Vimaleśvara, isang dambanang hindi kalayuan at inilalarawan ayon sa kaugnayan nito kay Gaurī at sa direksiyong nairṛtya (timog-kanluran). Ang pook na ito ay tinatawag na “pāpa-praṇāśana,” tagapaglipol ng kasalanan, na mabisa para sa babae at lalaki, pati na sa mga pinahihirapan ng panghihina at pagkapinsala ng katawan. Ang pagsamba na may pusong debosyon (bhakti-yukta arcana) ang itinatampok na paraan; sa pamamagitan nito, humihinto ang pagdurusa at nakakamit ang “nirmala,” ang kalagayang dalisay. Ipinapaliwanag din ang pinagmulan ng kabanalan ng lugar, iniuugnay ito sa Gandharva-senā at sa katauhang si Vimalā, kaya ang liṅga ay nakilala sa daigdig bilang Vimaleśvara. Sa wakas, itinatakda ang salaysay na ito bilang ikaapat na bahagi sa sunod-sunod na māhātmya at binibigyang-diin ang kapangyarihan nitong puksain ang lahat ng kasalanan.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्पूर्वे विमलेश्वरम् । गौर्याः पूर्वं समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्
Sinabi ni Īśvara: Pagkaraan nito, O dakilang Devī, dapat magtungo sa silangan ng pook na iyon, sa Vimaleśvara—na malapit lamang, hindi kalayuan, sa silangan ni Gaurī.
Verse 2
गुरोर्नैरृत्यदिग्भागे स्थितं पापप्रणाशनम् । अपि कृत्वा महापापं नारी वा पुरुषोऽपि वा
Sa timog-kanlurang dako ng dambana ng Guru ay naroon ang nagpapawi ng kasalanan. Kahit babae man o lalaki, kahit nakagawa ng malaking kasalanan…
Verse 3
क्षयाभिभूतदेहो वा तं समभ्यर्च्य भक्तितः । सर्वदुःखान्तगो भूत्वा निर्मलं पदमाप्नुयात्
Kahit ang katawan ay pinahihirapan ng nakapapayat na karamdaman, kapag sinamba Siya nang may debosyon, ang tao’y lalampas sa wakas ng lahat ng dalamhati at makakamit ang kalagayang walang dungis.
Verse 4
गंधर्वसेना यत्रैव विमलाऽभूत्क्षया न्विता । विमलेश्वरनाम्ना वै तल्लिंगं प्रथितं क्षितौ
Sa mismong pook na iyon, si Gandharvasenā ay nalinis at napalaya sa karamdaman ng pagkapayat. Kaya ang Liṅga na iyon ay bantog sa daigdig sa pangalang Vimaleśvara.
Verse 5
इति ते कथितं सर्वं विमलेश्वरसूचकम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं तुरीयं भवसुन्दरि
Kaya’t nasabi ko na sa iyo ang lahat ng nagpapahiwatig kay Vimaleśvara—ang ikaapat na māhātmya na ito, O marikit, na pumupuksa sa lahat ng kasalanan.
Verse 55
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विमलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः
Kaya nga, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—sa ikapitong aklat, ang Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahagi, ang Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, nagtatapos ang ikalimampu’t limang kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Vimaleśvara.”