Adhyaya 48
Isinasalaysay ng Kabanata 48 ang isang banal na dambana sa Prabhāsa-kṣetra: itinuro ni Īśvara kay Devī ang tungkol sa isang liṅga na itinatag ni Śukra (Bhārgava), malapit sa kanlurang palatandaang tinatawag na Vibhūtīśvara. Binibigyang-diin ng teksto na ang darśana (pagmamasid na may debosyon) at sparśa (paghipo na may paggalang) sa liṅgang ito ay may kapangyarihang pāpa-haraṇa—pag-alis ng mga kasalanan at dungis ng asal. Inaalala rin ang pagkatamo ni Śukra ng saṃjīvanī-vidyā sa bisa ng impluwensiya ni Rudra at ng matinding tapas. May tagpo kung saan nilunok siya ni Śaṃbhu para sa layuning maka-Diyos; sa loob mismo ng Diyos ay nagpatuloy si Śukra sa austeridad hanggang masiyahan si Mahādeva at siya’y palayain—pinagmulan ng pangalan at kabanalan ng pook. Kasunod ang mga tagubilin: sambahin ang liṅga nang may matatag na isip, mag-japa ng Mṛtyuñjaya mantra hanggang isang lakh na bilang, magsagawa ng pañcāmṛta-abhiṣeka, at magpūjā ng mababangong bulaklak. Ipinapangako ang bunga: pag-iingat laban sa takot na kaugnay ng kamatayan, pagkalaya sa kasalanan, pagkatupad ng ninanais, at mga biyayang tulad ng siddhi (aiśvarya/maṇimā at iba pa), ayon sa tibay ng debosyon.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं शुक्रप्रतिष्ठितम् । सर्वपापहरं देवि विभूतीश्वरपश्चिमे
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa liṅga na itinatag ni Śukra. O Diyosa, ito’y nag-aalis ng lahat ng kasalanan at nasa kanluran ng Vibhūtīśvara.
Verse 2
नातिदूरे स्थितं तत्र स्वयं शुक्रेण निर्मितम् । यत्र संजीवनीं प्राप्तो विद्यां रुद्रप्रभावतः
Hindi kalayuan doon ay nakatayo ang dambanang nilikha ni Śukra mismo—doon, sa bisa ni Rudra, natamo niya ang kaalamang Saṃjīvanī, ang karunungang nagbabalik-buhay.
Verse 3
संतप्य तु महाघोरं तपोवर्षसहस्रकम् । संप्रसाद्य विरूपाक्षं योऽवाप ग्रहतां सुधीः
Matapos magsagawa ng lubhang mabagsik na pag-aayuno at pagninilay sa loob ng isang libong taon, at mapalugod si Virūpākṣa (Śiva), ang marunong na iyon ay nagkamit ng katayuang graha (planeta).
Verse 4
ग्रस्तेन शंभुना येन देवकार्यार्थसिद्धये । तत्रोदरगतेनैव तपस्तप्तं सुदुष्करम्
Upang matupad ang layunin ng mga diyos, siya’y nilamon ni Śambhu; at kahit nasa loob na ng (tiyan ni Śiva), doon pa rin niya isinagawa ang napakahirap na pag-aaskeza.
Verse 5
वर्षाणामयुतं साग्रं तुष्टिं नीतो महेश्वरः । निष्कासितस्ततः शीघ्रं शुक्र मार्गेण शंभुना
Pagkaraan ng bahagyang mahigit sa sampung libong taon, napalugod si Maheśvara; saka siya’y mabilis na pinalayas ni Śambhu sa landas na kaugnay ni Śukra.
Verse 6
ततः शुक्रेति नामाभूद्भार्गवस्य महात्मनः । तदाराधयते लिंगं यः कृत्वा निश्चलं मनः
Pagkaraan nito, ang dakilang Bhārgava ay nakilala sa pangalang “Śukra.” Sinumang may diwaing di matinag at sumasamba sa liṅga na iyon (na itinindig niya) ay tunay na nakagaganap ng wagas na pagpapalugod.
Verse 7
मृत्युंजयं जपेल्लक्षं स समीहितमाप्नुयात्
Ang sinumang magbigkas ng Mṛtyuṃjaya mantra nang isang daang libong ulit ay makakamit ang ninanais na bunga.
Verse 8
तं दृष्ट्वा त्वथवा स्पृष्ट्वा जन्मादिमरणान्तकात् । मुच्यते पातकान्मृत्योः प्रसादात्तस्य भामिनि
O marilag, sa pagtanaw lamang doon o kahit sa paghipo man, ang tao’y napapalaya—mula sa simula ng kapanganakan hanggang sa hangganan ng kamatayan—sa mga kasalanan at maging sa kamatayan, sa biyaya ng Panginoong iyon.
Verse 9
मृतसंजीवनार्थं यदैश्वर्यमणिमादिकम् । प्राप्नुयान्नात्र संदेहो यस्य भक्तिः सुनिश्चला
Para sa muling pagbuhay sa patay, o upang makamtan ang mga kapangyarihang panginoon gaya ng aṇimā at iba pa—ang may debosyong di matitinag ay makakamit ang mga ito; walang alinlangan.
Verse 10
पंचामृतेन संस्नाप्य देवं शुकप्रतिष्ठितम् । सुगन्धपुष्पैः संपूज्य शौक्रीं पीडां स नाप्नुयात्
Kapag pinaliguan ng pañcāmṛta ang diyos na itinatag ni Śuka at sinamba sa mababangong bulaklak, ang tao ay hindi daranas ng pighating kaugnay ni Śukra.
Verse 11
इति सर्वं समासेन माहात्म्यं शुक्रदैवतम् । कथितं तव सुश्रोणि श्रुतं पापभयापहम्
Kaya nga, O may magandang balakang, isinalaysay ko sa iyo nang maikli ang buong kaluwalhatian ng diyos ni Śukra; ang pakikinig lamang dito’y nag-aalis ng kasalanan at pangamba.
Verse 48
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-48 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kaluwalhatian ni Śukreśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya—ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Ekāśītisāhasrī Saṃhitā.