Adhyaya 44
Ang Kabanata 44 ay isang tagubiling teolohikal at pang-ritwal na ipinahayag ni Īśvara, na naglalahad ng sunod-sunod na paglalakbay ng pagsamba. Matapos parangalan si Ādityeśa, ang deboto ay tutungo kay Someshvara at magsasagawa ng pormal na pūjā, na may masusing pagtuon sa limang sangkap ng debosyon (pañcāṅga bhakti). Binibigyang-diin ng teksto ang paggalang na isinasabuhay sa katawan: ganap na pagpapatirapa (sāṣṭāṅga praṇipāta), pag-ikot na pakanan bilang paggalang (pradakṣiṇā), at paulit-ulit na mapagnilay na pagtanaw o darśana (punar-punaḥ darśana). Isang mahalagang aral ang pagkilala sa liṅga bilang pagsasanib ng mga simulain ng araw at buwan (sūrya–candra), kaya ang ritwal ay may diwang agnīṣoma at itinuturing na pagganap sa layon ng sakripisyo sa pamamagitan ng pagsamba sa templo. Mula kay Someshvara, nagpapatuloy ang banal na ruta patungo kay Umādevī na nasa malapit, at saka sa isa pang dambana, Daityasūdana, na nagpapakita ng magkakaugnay na sagradong sirkito sa loob ng Prabhāsa-kṣetra. Sa wakas, ipinahahayag ng kolopon na ito ang ika-44 na adhyāya ng paglalarawan ng Someshvara-māhātmya sa Prabhāsakṣetramāhātmya ng Prabhāsa Khaṇḍa.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । आदित्येशं समभ्यर्च्य पुनः सोमेश्वरं व्रजेत् । तं संपूज्य विधानेन पंचांगेन विशेषतः
Wika ni Īśvara: Matapos sambahin nang wasto si Ādityeśa, dapat namang magtungo sa Someśvara. Sambahin Siya nang ganap ayon sa itinakdang ritwal—lalo na sa limang-bahaging paraan—
Verse 2
दृष्ट्वा सोमेश्वरं चैव साष्टांगं प्रणिपत्य च । प्रदक्षिणादिकं कुर्यात्संपश्येच्च पुनःपुनः
Pagkakita kay Someśvara, magpatirapa at magbigay-galang sa pamamagitan ng walong-bahaging pagpapatirapa (sāṣṭāṅga). Pagkatapos ay magsagawa ng pradakṣiṇā at iba pang kaugalian, at muling masdan Siya nang paulit-ulit.
Verse 3
सूर्याचन्द्रमसोर्लिंगं त्रिःकृत्वा प्रयतः शुचिः । अग्नीषोमात्मकं कर्म तेन सर्वं कृतं भवेत्
Ang taong dalisay at may pagpipigil-sa-sarili ay magsagawa ng ritwal sa liṅga ng Araw at Buwan nang tatlong ulit. Sapagkat ang gawaing ito ay may kalikasan nina Agni at Soma, sa pamamagitan nito ay itinuturing na natupad ang buong tungkuling panrelihiyon.
Verse 4
उमादेवीं ततो गच्छेत्सोमेश्वरसमीपतः । द्वितीयां तु ततो गच्छेद्दैत्यसूदनसन्निधौ
Pagkaraan nito, magtungo sa dambana ni Umādevī na malapit kay Someśvara. At pagkatapos, pumunta sa ikalawang banal na pook, sa harapan ni Daityasūdana.
Verse 44
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रमासक्षेत्रमाहात्म्ये सोमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-apatnapu’t apat na kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Someśvara,” sa unang bahagi ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya, sa ikapitong aklat na Prabhāsa Khaṇḍa, ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.