Adhyaya 43
Inilalahad ng kabanatang ito ang patnubay ni Īśvara kay Devī tungkol sa paglalakbay-pananampalataya ayon sa mga direksiyon, at itinuturo ang isang liṅga na itinatag ni Sūrya, nasa kanluran ng Somēśa at may sukat na layo na “pitong busog.” Ang liṅga ay tinatawag na Ādityeśvara at pinupuri bilang tagapuksa ng lahat ng kasalanan (sarva-pātaka-nāśana). Ipinapasok ang alaala ng Tretāyuga: sinasabing ang karagatan (samudra) ay sumamba sa liṅgang ito sa mahabang panahon gamit ang mga hiyas, kaya’t pinagtitibay ang kabanalan ng pook sa panahong mitiko. Mula rito ang ikalawang pangalan na Ratneśvara, “Panginoon ng mga Hiyas.” Itinatakda ang ritwal: paliligo sa pañcāmṛta, pagsamba gamit ang limang hiyas, at pag-aalay ng rājopacāra ayon sa wastong vidhi. Sinasabi ng phala na ang ganitong pagsamba ay katumbas ng Meru-dāna at ng pinagsamang bunga ng mga yajña at mga dāna; at nakapag-aangat pa sa mga ninuno sa linya ng ama at ina. Binibigyang-diin ang paglilinis: ang mga kasalanan mula pagkabata, kabataan, pagkamaygulang hanggang katandaan ay nahuhugasan sa pagtanaw kay Ratneśvara. Iniuutos ding purihin ang dhenu-dāna (pagkakaloob ng baka), na may pangakong kaligtasan sa sampung naunang salinlahi at sampung susunod; at ang magbigkas ng Śatarudrīya sa kanang panig ng diyos matapos ang tamang pagsamba sa liṅga ay hindi na muling isisilang. Nagtatapos ang kabanata sa pahayag na ang masidhing pakikinig ay nagliligtas mula sa mga gapos ng karma.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे लिंगं सूर्यप्रतिष्ठितम् । सोमेशात्पश्चिमे भागे धनुषां सप्तके स्थितम् । आदित्येश्वरनामानं सर्वपातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O babaeng may marikit na balakang, dapat kang tumungo sa liṅga na itinatag ng Araw; ito’y nasa kanluran ng Someśa, sa layong pitong dhanuṣ, at tinatawag na Ādityeśvara, ang tagapuksa ng lahat ng kasalanan.
Verse 2
त्रेतायुगे महादेवि समुद्रेण महात्मना । रत्नैः संपूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये
Sa Tretā Yuga, O Mahādevī, ang Dakilang Karagatan na may marangal na diwa ay sumamba sa liṅga na ito na may mga hiyas sa loob ng sampung libong taon, O minamahal.
Verse 3
तेन रत्नेश्वरंनाम सांप्रतं प्रथितं क्षितौ । पंचामृतेन संस्नाप्य पंचरत्नैः प्रपूजयेत्
Kaya ngayon, sa daigdig ito’y tanyag sa pangalang Ratneśvara. Pagkatapos paliguan ng pañcāmṛta, dapat itong sambahin sa pag-aalay ng limang hiyas.
Verse 4
ततो राजोपचारेण पूजयेद्विधिवन्नरः । एवं कृते महादेवि मेरुदानफलं लभेत्
Pagkaraan, dapat sambahin ng tao ayon sa wastong ritwal, sa pamamagitan ng mga handog na pangmaharlika. Kapag nagawa ito, O Mahādevī, matatamo ang gantimpalang kasinghalaga ng dakilang kaloob na Meru-dāna.
Verse 5
सर्वेषां चैव यज्ञानां दानानां नात्र संशयः
Tunay, ito ang bunga ng lahat ng yajña at ng lahat ng pagkakaloob—walang pag-aalinlangan dito.
Verse 6
तीर्थानां चापि सर्वेषां यच्चान्यत्सुकृतं भुवि । उद्धरेत्पितृवर्गं च मातृवर्गं च मानवः
At matatamo rin ang gantimpala ng lahat ng tīrtha at ng iba pang kabutihang gawa sa lupa. Sa gayon, naiaangat ng tao ang angkan ng mga ama at ang angkan ng mga ina.
Verse 7
बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । क्षालयेच्चैव तत्सर्वं दृष्ट्वा रत्नेश्वरं नरः
Anumang kasalanang nagawa sa pagkabata, sa kabataan, o maging sa katandaan—ang taong nakatanaw kay Ratneśvara ay nahuhugasan at nalilinis ang lahat ng iyon.
Verse 8
धेनुदानं प्रशंसंति तस्मिन्स्थाने महर्षयः । धेनुदस्तारयेन्नूनं दश पूर्वान्दशापरान्
Sa pook na iyon, pinupuri ng mga dakilang rishi ang pag-aalay ng baka. Tunay, ang nagkakaloob ng baka ay nagliligtas sa sampung salinlahi bago at sampung salinlahi pagkatapos.
Verse 9
देवस्य दक्षिणे भागे यो जपेच्छतरुद्रियम् । संपूज्य विधिवल्लिंगं न स भूयः प्रजायते
Sa dakong timog ng diyos, sinumang bumibigkas ng Śatarudrīya at sumasamba sa liṅga ayon sa wastong ritwal—siya’y hindi na muling isisilang.
Verse 10
एवं संक्षेपतः प्रोक्तमादित्येशमहोदयम् । श्रुत्वाऽवधार्य यत्नेन मुच्यते कर्मबंधनैः
Gayon, sa maikling sabi, naipahayag ang dakilang kaluwalhatian ni Ādityeśa. Ang makinig at mag-ingat na itanim ito sa puso ay napapalaya sa gapos ng karma.
Verse 43
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आदित्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-43 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Ādityeśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa Kṣetra Māhātmya—ng banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod.