Adhyaya 42
Inilalahad ng kabanatang ito ang tagubilin ni Īśvara kay Devī kung paano lapitan at sambahin si Chandīśa sa Prabhāsa-kṣetra. Itinuturo ang kinaroroonan ng dambana sa pamamagitan ng mga palatandaang pangdireksiyon at kaugnayan: malapit sa Somēśa/Īśa dig-bhāga at hindi kalayuan sa timog ng tahanan ni Daṇḍapāṇi. Pinatitibay ang kabanalan ng pook sa pagsasalaysay na si Chandā at isang gaṇa na nagsagawa ng mahirap na tapas ang nagtatag at sumamba rito, kaya sumikat ang liṅga na tinawag na Chandēśvara. Pagkaraan ay inililista ang maayos na pagkakasunod ng pūjā: abhiṣeka gamit ang gatas, yogurt/curd at ghee; pagpapahid ng pulot, katas ng tubo at saffron; mababangong unguento gaya ng camphor, uśīra, esensiya ng musk at sandal; pag-aalay ng mga bulaklak, insenso at aguru; pag-aalay ng tela ayon sa kakayahan; naivedya (lalo na ang paramānna) kasama ang mga ilawan; at dāna/dakṣiṇā para sa mga dvijāti. Binibigyang-diin din ang bisa na nakaugnay sa lugar: ang handog na ibinibigay habang nakaharap sa timog ay nagiging di-nauubos na gantimpala para kay Chandīśa; ang śrāddha na isinasagawa sa timog ng Chandīśa ay nagdudulot ng pangmatagalang kasiyahan sa mga ninuno; at ang pagtalima sa uttarāyaṇa na may “ghṛta-kambala” (kumot na may ghee) ay inuugnay sa pag-iwas sa mabagsik na muling pagsilang. Sa wakas, itinuturo na ang paglalakbay-dambana at debosyon kay Śūlin ay mapagpatawad ng kasalanan, nagpapalaya sa mga nilalang mula sa kasalanang dulot ng paglabag sa nirmālya, di-sinasadyang pagkain, at iba pang pagkukulang na bunga ng karma.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चण्डीशं देवमुत्तमम् । सोमेशादीशदिग्भागे धनुषां सप्तके स्थितम्
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa dakilang diyos na si Caṇḍīśa, na nasa hilagang-silangan mula kay Someśa, sa layong pitong haba ng busog.
Verse 2
दण्डपाणेस्तु भवनाद्दक्षिणे नातिदूरगम् । चंड्या प्रतिष्ठितं पूर्वं चण्डेनाराधितं ततः
Sa timog ng tahanan ni Daṇḍapāṇi, hindi kalayuan, yaon ay dating itinatag ni Caṇḍī, at pagkaraan ay sinamba ni Caṇḍa.
Verse 3
गणेन मम देवेशि तत्कृत्वा दुष्करं तपः । तेन चण्डेश्वरं लिंगं प्रख्यातं धरणीतले
O Diyosa, ang aking gaṇa (tagapaglingkod) ay nagsagawa roon ng mahirap na pag-aayuno at pagninilay; dahil sa kanya, ang Liṅga na iyon ay sumikat sa daigdig bilang “Caṇḍeśvara.”
Verse 4
स्नापयेत्पयसा पूर्वं दध्ना घृतयुतेन च । मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत्
Una, paliguan (abhiseka) ang Liṅga ng gatas; saka ng yogurt/curd na hinaluan ng ghee; at gamit din ang pulot at katas ng tubo, pahiran ito ng saffron (kesar) bilang banal na pag-aalay.
Verse 5
कर्पूरोशीरमिश्रेण मृगनाभिरसेन च । चन्दनेन सुगन्धेन पुष्पैः संपूजयेत्ततः
Pagkatapos, sambahin nang ganap sa mabangong sandalwood; sa halong camphor at uśīra; sa esensiya ng musk; at sa mga bulaklak.
Verse 6
दग्ध्वा धूपं पुरो देवि ततो देवस्य चागुरुम् । वस्त्रैः संपूजयेत्पश्चादात्मवित्तानुसारतः
O Diyosa, matapos munang maghandog ng dhūpa (insenso) sa harap ng Diyos, saka ialay sa Panginoon ang mabangong aguru; at pagkatapos, ayon sa sariling kaya, sambahin Siya sa pamamagitan ng pag-aalay ng mga kasuotan.
Verse 7
नैवेद्यं परमान्नं च दत्त्वा दीपसम न्वितम् । ततो दद्याद्द्विजातिभ्यो यथाशक्त्या तु दक्षिणाम्
Matapos ihandog ang naivedya—lalo na ang mainam na lutong pagkain—kasama ng ilawan, saka magbigay ng dakṣiṇā sa mga dvija (dalawang-ulit na isinilang), ayon sa makakaya.
Verse 8
दक्षिणां दिशमास्थाय यत्किंचित्तत्र दीयते । चण्डीशस्य वरारोहे तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्
O marikit ang balakang, anumang ibigay roon habang nakaharap sa timog, bilang pag-uukol kay Caṇḍīśa, ang lahat ng iyon ay nagiging di-nasisirang gantimpalang espirituwal.
Verse 9
यः श्राद्धं कुरुते तत्र चण्डीशस्य तु दक्षिणे । आकल्पं तृप्तिमायांति पितरस्तस्य भामिनि
Sinumang magsagawa roon ng śrāddha, sa dakong timog ni Caṇḍīśa, O marilag na ginang, ang kanyang mga ninuno ay magkakamit ng ganap na kasiyahan sa loob ng isang kalpa.
Verse 10
अयने चोत्तरे प्राप्ते यः कुर्याद्घृत कम्बलम् । न स भूयोऽत्र संसारे जन्म प्राप्नोति दारुणम्
Kapag dumating ang hilagang ayana (uttarāyaṇa), sinumang magsagawa ng ritwal na ‘ghṛta-kambala’ (kumot ng ghee) ay hindi na muling magkakamit ng kakila-kilabot na kapanganakan sa ikot ng saṃsāra na ito.
Verse 11
एवं कृत्वा नरो भक्त्या यात्रां देवस्य शूलिनः । निर्माल्यातिक्रमोद्भूतैरज्ञानाद्भक्षणोद्भवैः । पापैः प्रमुच्यते जंतुस्तथाऽन्यैः कर्मसंभवैः
Sa gayon, matapos isagawa nang may debosyon ang yātrā sa Panginoong may tangan ng trishula (Śūlin), ang tao ay napapalaya sa mga kasalanan—yaong mula sa paglabag sa nirmālya (banal na handog), yaong mula sa pagkain nito dahil sa kamangmangan, at iba pang kasalanang bunga ng sariling karma.
Verse 42
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चण्डीशमाहात्म्यवर्णनंनामद्विचत्वारिंशोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-apatnapu’t dalawang kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Caṇḍīśa,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya—ng kagalang-galang na Skanda Mahāpurāṇa, sa Ekāśītisāhasrī Saṃhitā.