Adhyaya 365
Ang adhyāya na ito ay inihaharap bilang pagtuturo ni Īśvara kay Devī, upang gabayan ang mga debotong manlalakbay at naghahanap ng katotohanan patungo sa dambana ng Saṃvarteśvara, na inilarawang “uttama” (pinakamataas). Ibinibigay ang malinaw na pagtuturo sa direksiyon: ang Saṃvarteśvara ay nasa kanluran ng Indreśvara at nasa silangan ng Arkabhāskara, kaya naiuugnay ang pook sa mga kalapit na banal na lugar. Itinatakda rin ang payak na pagkakasunod ng ritwal: una, ang darśana o pagharap at pagtanaw kay Mahādeva; kasunod, ang snāna o banal na pagligo sa tubig ng puṣkariṇī. Ayon sa phalaśruti, ang sinumang magsagawa nito ay magkakamit ng bunga ng sampung sakripisyong Aśvamedha, na nagpapataas sa simpleng paglalakbay-dambana tungo sa dakilang antas ng kabutihang-loob. Sa kolofon, tinutukoy ang lugar nito sa Skanda Purāṇa: sa Prabhāsa Khaṇḍa, unang bahagi ng Prabhāsakṣetramāhātmya, bilang ika-365 adhyāya na pinamagatang “Saṃvarteśvara-māhātmya-varṇana”.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि संवर्तेश्वरमुत्तमम् । इन्द्रेश्वरात्पश्चिमतः पूर्वतश्चार्कभास्करात
Wika ni Īśvara: “Pagkatapos nito, O Dakilang Diyosa, magtungo sa dakilang Saṃvarteśvara—na nasa kanluran ng Indreśvara at nasa silangan ng Arkabhāskara.”
Verse 2
तं दृष्ट्वा तु महादेवं स्नात्वा पुष्करिणीजले । दशानामश्वमेधानां फलमाप्नोति मानवः
Kapag nasilayan ang Mahādeva at naligo sa tubig ng banal na lawa, ang tao ay nagkakamit ng gantimpalang kasinghalaga ng sampung handog na Aśvamedha.
Verse 364
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संवर्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्षष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong taludtod—nagtatapos ang ika-364 na kabanata ng ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahagi na Prabhāsakṣetra Māhātmya, na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Saṃvarteśvara.”