
Sa kabanatang ito, nagsalita si Īśvara kay Devī at itinuro ang landas ng paglalakbay: mula sa pook na tinatawag na Goṣpada, magtungo sa hilaga patungo sa banal na lugar na kilala bilang Valāya, na tinukoy ang layo bilang dalawang gav-yūti bilang praktikal na sukat para sa mga manlalakbay-dambana. Doon ay ipinakikilala ang pangkat ng “labing-isang Rudra” sa pamamagitan ng kani-kanilang sthāna-liṅga (mga liṅga na nakaugnay sa pook). Binanggit ang ilang kinatawang pangalan gaya nina Ajāikapād at Ahirbudhnya, na nagpapahiwatig ng kinikilalang talaan ng Rudra na isinakatawan sa mga lokal na dambana. Ang pangunahing tagubilin ay ritwal: sambahin ang mga liṅga nang ayon sa tuntunin (vidhivat), at ang bunga nito ay ganap na paglilinis—pagkalaya mula sa lahat ng kasalanan (sarva-pātaka). Sa hulihan, pinananatili ang pagkakakilanlan ng teksto: Skanda Mahāpurāṇa, Prabhāsa Khaṇḍa, bahaging Prabhāsakṣetramāhātmya, kabanata 363.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गोष्पदस्योत्तरे स्थितम् । गव्यूतिद्वितयेनैव वलाय इति विश्रुतम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O dakilang Diyosa, magtungo sa pook na nasa hilaga ng Goṣpada, sa layong dalawang gavyūti, na kilala sa pangalang Valāya.”
Verse 2
तत्रैकादशरुद्राणां स्थानलिंगान्यपि प्रिये । अजैकपादहिर्बुध्न्यः संतीत्यादीनि नामतः । पूजयेत्तानि विधिवन्मुच्यते सर्वपातकैः
Doon, O minamahal, naroon din ang mga nakapirming liṅga (sthāna-liṅga) ng Labing-isang Rudra, na kilala sa mga pangalang Aja, Ekapād, Ahirbudhnya, Saṃtīti at iba pa. Ang sinumang sumamba sa kanila nang ayon sa ritwal ay mapapalaya sa lahat ng kasalanan.
Verse 362
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Kaya nga, sa Śrī Skanda Mahāpurāṇa—sa loob ng Saṃhitā na may walumpu’t isang libong śloka—sa ikapitong Prabhāsa Khaṇḍa, sa unang bahagi ng Prabhāsakṣetra Māhātmya, nagtatapos ang ika-362 kabanata na pinamagatang “Paglalarawan ng Kadakilaan ng Labing-isang Rudra-liṅga.”