Adhyaya 357
Nagsisimula ang adhyaya na ito sa “Īśvara uvāca,” kung saan itinuturo ni Īśvara kay Devī ang dambana ng Śṛṅgeśvara, na inilarawang “anuttama” (walang kapantay) at matatagpuan malapit sa Śukastḥāna (pook ni Śuka). Ang pahayag ay gabay sa ritwal: magtungo roon, magsagawa ng snāna (banal na paliligo) sa lugar, at sambahin si Śṛṅgeśa ayon sa wastong tuntunin (vidhivat pūjā). Ang aral ng Purāṇa ay ang ugnayan ng tamang paglalakbay-pananampalataya at paglilinis ng asal at espiritu. Ang pook ay tinatawag na “sarva-pātaka-nāśana” (tagapuksa ng lahat ng kasalanan), at ang ipinangakong bunga ay pagkalaya mula sa lahat ng kasalanan. Bilang halimbawa, binanggit ang naunang paglilinis at paglaya ni Ṛṣyaśṛṅga bilang huwaran. Sa kolofon, itinatakda ang kinalalagyan nito sa Skanda Mahāpurāṇa: sa Prabhāsa Khaṇḍa (ikapitong bahagi), unang subdibisyon na Prabhāsakṣetramāhātmya, bilang ika-357 kabanata na pinamagatang “Śṛṅgeśvaramāhātmyavarṇana.”
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शृंगेश्वरमनुत्तमम् । शुकस्थानस्य सान्निध्ये सर्वपातकनाशनम्
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na magtungo sa walang kapantay na Śṛṅgeśvara. Sa mismong kalapitan ng banal na pook ni Śuka, ito’y tagapuksa ng lahat ng kasalanan.”
Verse 2
स्नात्वा तत्रैव विधिवच्छृंगेशं पूजयेन्नरः । मुक्तः स्यात्पातकैः सर्वैरृष्यशृंगो यथा पुरा
Pagkaligo roon din, dapat sambahin ng tao si Śṛṅgeśa ayon sa wastong ritwal. Siya’y mapapalaya sa lahat ng kasalanan—gaya ni Ṛṣyaśṛṅga noong unang panahon.
Verse 356
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-357 na kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Śṛṅgeśvara,” sa Prabhāsa Khaṇḍa—sa loob ng Prabhāsa-kṣetra Māhātmya—ng iginagalang na Śrī Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na may walumpu’t isang libong (taludtod).