Adhyaya 355
Inutusan ni Īśvara si Devī na magtungo sa Devaguptēśvara sa Prabhāsa-kṣetra, na nasa dakong kanluran–hilagang-kanluran. Inilalagay ng kabanata ang pook na ito sa alamat ni Soma (ang Buwan), na dahil sa hiya sa sakit na tulad ng ketong (kūṣṭha) at pagkapanghina ng katawan (kṣaya), ay nagkubli at nagsagawa ng mahigpit na pagninilay at pagtitika. Pagkaraan ng mahabang panahon ng pag-aayuno at pagninilay—isang libong taon ng mga diyos—nagpakita si Śiva nang tuwiran. Nalugod Siya at inalis ang pagkapanghina ni Soma at pinalaya siya mula sa karamdaman. Pagkatapos, itinatag ni Soma ang isang dakilang liṅga na iginagalang maging ng mga deva at asura. Ipinaliliwanag ang pangalang Guptēśvara mula sa “gupta,” ang lihim na pagtitika ni Soma. Ipinahahayag ng teksto ang bisa ng liṅga: sa pagtanaw o paghipo pa lamang ay nakapapawi ng sakit sa balat; at binibigyang-diin ang pagsamba tuwing Lunes (Somavāra), na nangangakong sa angkan ng sumasamba ay walang isisilang na may ketong. Sa hulihan, tinutukoy ng kolofon na ito ang Guptēśvara-māhātmya sa loob ng Prabhāsakṣetramāhātmya ng Prabhāsakhaṇḍa.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवगुप्तेश्वरं प्रिये । तत्र पश्चिमवायव्ये यत्र सोमोऽकरोत्तपः
Wika ni Īśvara: Pagkaraan nito, o minamahal na Mahādevī, magtungo ka sa Devagupteśvara. Doon, sa gawing kanluran–hilagang-kanluran, naroon ang pook na pinag-ukulan ni Soma (ang Buwan) ng matinding pag-aayuno at pagninilay.
Verse 2
गुप्तो भूत्वा कुष्ठरोगाल्लज्जयाधोमुखः स्थितः । दिव्यं वर्षसहस्रं तु प्रभासक्षेत्र उत्तमे
Dahil sa ketong, siya’y nagkubli; sa hiya’y nakayuko ang mukha, at nanatili roon sa dakilang Prabhāsa Kṣetra sa loob ng isang libong banal na taon.
Verse 3
ततः प्रत्यक्षतां यातः सर्वदेवपतिः शिवः । तुष्टो बभूव चंद्रस्य क्षयनाशं तथाऽकरोत्
Pagkaraan, si Śiva, Panginoon ng lahat ng mga diyos, ay nagpakita nang hayagan. Nalugod Siya at winakasan ang pagpanaw o paghina ni Candra.
Verse 4
क्षयरोगविनिर्मुक्तस्ततोऽभून्मृगलांछनः । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सुरासुरनमस्कृतम्
Nang mapalaya sa sakit na pagkapanghina, siya’y nakilala bilang Mṛgalāñchana. Pagkaraan, itinatag niya ang dakilang Liṅga na iginagalang ng mga diyos at mga asura.
Verse 5
गुप्तस्तेपे तपो यस्मात्तस्माद्गुप्तेश्वरः स्मृतः । सर्वकुष्ठहरो देवो दर्शनात्स्पर्शनादपि
Sapagkat lihim siyang nagsagawa ng matinding tapas, kaya siya’y inaalala bilang Guptēśvara. Ang Diyos na iyon ay nag-aalis ng lahat ng ketong—sa pagtanaw pa lamang, at maging sa paghipo.
Verse 6
सोमवारे विशेषेण यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । तस्यान्वयेऽपि देवेशि कुष्ठी कश्चिन्न जायते
O Diyosa, sinumang sumamba sa Liṅga na iyon, lalo na tuwing Lunes, kahit sa kanyang angkan ay walang isisilang na may ketong.
Verse 354
इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गुप्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-355 kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Kadakilaan ni Guptēśvara,” sa unang Prabhāsa-kṣetra-māhātmya ng ikapitong aklat, ang Prabhāsa Khaṇḍa, sa loob ng Śrī Skanda Mahāpurāṇa na may walumpu’t isang libong taludtod.