
Inilalahad ng adhyaya na ito ang tagubilin ni Īśvara kay Mahādevī na lumapit sa diyosang Kauraveśvarī, na ang pangalan ay kaugnay ng Kurukṣetra dahil sa naunang pagsamba (ārādhanā). Ipinakikilala ang diyosa bilang kapangyarihang tagapangalaga ng banal na kṣetra, at inaalala na si Bhīma ay minsang sumamba sa kanya matapos akuin ang tungkuling magtanggol sa pook na iyon. Ibinibigay ang tuntuning pangkalendaryo: ang pagsamba na may pagsisikap sa araw ng Mahānavamī ay itinuturing na lubhang mabisa. Itinuturo rin ang asal ng pagkamapagpatuloy at ritwal na pagbibigay: ang pagkain ay dapat ihandog lalo na sa mag-asawa, kasama ang mga pagkaing marangal na wari’y para sa mga diyos at mga matatamis na maayos ang pagkakaluto. Sa ganitong gawain nalulugod ang diyosa, at kapag pinupuri, pinangangalagaan niya ang deboto na parang sariling anak na lalaki.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्वै कौरवेश्वरीम् । यस्य नाम्ना कुरुक्षेत्रं तेन साराधिता पुरा
Sinabi ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Dakilang Diyosa, mula roon ay dapat magtungo sa Kauraveśvarī—siya na sa mismong pangalan niya ay sumisikat ang Kurukṣetra, at noong unang panahon ay sinamba nang lubos na may debosyon.”
Verse 2
आराधिताऽसौ भीमेन कृत्वा क्षेत्रस्य रक्षणम् । महानवम्यां यत्नेन यस्तां पूजयते नरः । तं पुत्रमिव कल्याणी रक्षते नात्र संशयः
Siya ay sinamba ni Bhīma matapos niyang akuin ang pag-iingat sa banal na pook. Ang sinumang tao na masikap na sumamba sa kanya sa araw ng Mahānavamī, tiyak na iingatan siya ni Kalyāṇī na parang sariling anak—walang pag-aalinlangan.
Verse 3
भोजनं तत्र दातव्यं दंपतीनां न संशयः । दिव्यैर्भक्ष्यैः सुमिष्टान्नैः सा तुष्यति ततः स्तुता
Doon, walang alinlangan, nararapat magbigay ng pagkain sa mga mag-asawa. Kapag inihandog ang mga pagkaing mainam at mga matatamis na inihanda nang wagas, siya’y nalulugod; at saka dapat purihin sa pamamagitan ng mga himnong papuri.
Verse 350
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa gayon nagtatapos ang ika-351 na kabanata, na tinatawag na “Paglalahad ng Kadakilaan ni Kauraveśvarī,” sa Prabhāsa Khaṇḍa ng banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa loob ng Prabhāsakṣetra Māhātmya.