Adhyaya 350
Sa adhyāya na ito, na inihaharap bilang pananalita ni Īśvara, ibinibigay ang masusing pagtuturo sa kinalalagyan ng Viśveśa sa Durgakūṭaka: nasa silangan ng Bhallatīrtha at nasa timog ng Yoginīcakra. Sa ganitong paglalarawan, natutunton ng mga deboto ang banal na pook nang may paggalang. Isinasalaysay din ang huwarang pangyayari: matagumpay na napapayapa at nasasamba ni Bhīma ang diyos na ito, kaya’t pinatutunayan ang bisa ng dambana bilang “sarvakāmaprada” (tagapagkaloob ng ninanais) kapag ang pagsamba ay ayon sa tuntunin. Itinatakda ang panahon: buwan ng Phālguna, maliwanag na kalahati (śukla pakṣa), sa ikaapat na araw ng buwan (caturthī), at ang payak na handog ay pabango, mga bulaklak, at tubig. Sa phala, sinasabi na ang sumasamba ay tiyak na magkakamit ng isang taong pamumuhay na walang hadlang (nirvighna), ayon sa lohika ng ritwal sa Purāṇa.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विश्वेशं दुर्गकूटकम् । भल्लतीर्थस्य पूर्वेण योगिनीचक्रदक्षिणे
Wika ni Īśvara: “Pagkaraan nito, O Mahādevī, marapat na tumungo kay Viśveśa sa Durgakūṭaka—sa silangan ng Bhalla-tīrtha at sa timog ng Yoginī-cakra.”
Verse 2
आराधितोऽसौ भीमेन सर्वकामप्रदोऽभवत् । फाल्गुनस्य चतुर्थ्यां तु शुक्लपक्षे विधानतः
Dahil sinamba ni Bhīma nang may ganap na debosyon, ang Panginoong iyon ay naging Tagapagkaloob ng lahat ng minimithing layon. Ayon sa wastong tuntunin, sambahin sa ikaapat na araw (Caturthī) ng maliwanag na kalahati ng buwan sa buwang Phālguna.
Verse 3
यस्तं पूजयते देवं गन्धपुष्पैः समोदकैः । निर्विघ्नं जायते तस्य वर्षमेकं न संशयः
Sinumang sumamba sa Diyos na iyon na may pabango at mga bulaklak, kasama ang handog na tubig, ay magkakaroon ng isang buong taon na walang balakid—walang pag-aalinlangan dito.
Verse 349
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गकूटगणपतिमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
Sa ganito nagtatapos ang ika-350 kabanata, na tinatawag na “Paglalahad ng Kadakilaan ni Gaṇapati sa Durgakūṭa,” sa Prabhāsa Khaṇḍa na ikapito, sa unang Prabhāsakṣetra Māhātmya, sa banal na Skanda Mahāpurāṇa, sa Saṃhitā na walumpu’t isang libo.